Dzień dobry, kilka miesięcy temu przeczytałam kilka książek o autyzmie i zauważyłam w sobie wiele au

Okazyjne przejawy cech takich jak te u osób ze zdiagnozowanym spektrum autyzmu nie muszą oznaczać, że jesteś osobą na spektrum. Jeśli wyniki testów zostały zinterpretowane poprawnie, oznacza to z dużą dozą prawdopodobieństwa, że mieścisz się w normie, jeśli chodzi o natężenie zachowań tego typu i nie ma mowy o występowaniu zaburzenia. Jednocześnie nie da się orzec czy diagnosta nie popełnił żadnego błędu nie mając wglądu do konkretnych wyników testu i klucza do ich interpretacji.

Dzień dobry, zawsze istnieje pewne prawdopodobieństwo, że diagnosta pomylił się w interpretacji wyników, natomiast zakładając, że dokonał analizy w sposób poprawny - nie ma powodów do podejrzewania u siebie autyzmu. Proszę pamiętać, że autyzm oznacza pewien zestaw cech o określonym natężeniu. Posiadanie niektórych z nich nie oznacza, że znajduje się Pani w spektrum.

Dzień dobry,
jestem ciekawy co zmieniłaby postawiona diagnoza. Czy pozwoliłaby odpowiedzieć na wazne pytanie? A może nadałaby kierunek? Pracuję w podejściu skoncentrowanym na rozwiązaniach. Nie diagnozuję. Rozmawiam z klientami o tym co konkretnie chcieliby zmienić. Innymi słowy zamiast rozwiązywać problem (jak niby rozwiązac problem bycia w spektrum?) pracujemy nad konkretnymi cechami osób w spektrum, az nauczą się skutecznych zachowań. Czego Pani i sobie życzę.

Pozdrawiam serdecznie
Tomasz Zemsta-Piasecki

Tak — pomyłka teoretycznie jest możliwa, ale pojedyncze podobieństwa do opisów z książek bardzo często wynikają z innych rzeczy (introwersji, wysokiej wrażliwości, lęku społecznego, perfekcjonizmu, ADHD czy zmęczenia), a pełna diagnoza spektrum opiera się głównie na całościowym obrazie rozwoju od dzieciństwa, nie tylko na kwestionariuszach. Testy, które zrobiłaś (MMPI-2, AQ itd.) są pomocnicze; decydujące są wywiad rozwojowy, obserwacja funkcjonowania w relacjach, elastyczność myślenia, sposób komunikacji niewerbalnej i to, czy trudności były obecne już w dzieciństwie — jeśli diagnosta to uwzględnił, jego wniosek zwykle jest wiarygodny. Jeśli jednak czujesz, że opis nadal bardzo do Ciebie pasuje, możesz skonsultować się w ośrodku specjalizującym się w diagnozie dorosłych (np. z narzędziami ADOS-2/ADI-R), ale równie ważne jest to, że nawet bez diagnozy można pracować nad konkretnymi trudnościami, które zauważasz u siebie.