Dzień dobry, jestem chłopakiem w wieku 15 lat. Rok temu, podjąłem się próby samobójczej i kolejne 3

Dzień dobry, jestem chłopakiem w wieku 15 lat. Rok temu, podjąłem się próby samobójczej i kolejne 3 miesiące, spędziłem w szpitalu psychiatrycznym, gdzie zdiagnozowano u mnie zespół Aspergera, zaburzenia adaptacyjne i umiarkowaną depresję. Od tamtego czasu, biorę leki ( fevarin i rispolept), jednak moja psychiatra, zadecydowała o zaprzestaniu brania ich, by sprawdzić jak będę sobie radzić. Problem w tym, że i z lekami, i bez nich nie radzę sobie zupełnie. Miałem psychoterapeutę, jednak zakończyłem terapię, ze względu na to, iż nie widziałem w niej niczego sensownego. Próbując wyjaśnić terapeucie swój problem, miałem wrażenie jakbym mówił do ściany i jakby mnie zupełnie nie rozumiał. Co tydzień rozmowa wyglądała tak samo, a ja wychodziłem z myślą, że nikt mnie nie rozumie. Ostatnio moje myśli samobójcze bardzo się pogłębiły, przez moją rodzinę, która jest dosyć problematyczna, a także przez pewną rzecz. Otóż zacząłem myśleć nad tym, kiedy po raz pierwszy pojawiły mi się takie myśli. Było to, w wieku około 6 lat. Wtedy codziennie przejeżdżałem koło wysokiego budynku, który był wtedy w budowie i nie wiem dlaczego, ale wtedy przysięgłem sobie, że za kilka lat popełnię samobójstwo skacząc z niego. Wydaję mi się to bardzo dziwne, bo jak tak młode dziecko, już może mieć myśli samobójcze, nie mając dotychczas żadnych problemów. Zupełnie nie rozumiem już, co się ze mną dzieję. Mam wrażenie jakbym jedyny żył w innym świecie. W świecie, w którym życie nie ma żadnego sensu. Wszyscy mi tłumaczą, że życie ma sens podając moim zdaniem nic nieznaczące argumenty. Myślę że nikt mnie nie rozumie i nie zrozumie, a także nic mi już nie pomoże i nic nie zmieni stanu, w którym jestem. Raczej nie chcę się zabijać, ale dużo o tym myślę, więc: Co ja mam właściwie zrobić? Prawdopodobnie nie napisałem wielu rzeczy ważnych, do ustalenia źródła problemu, ale chcę jakąkolwiek odpowiedź na moje pytanie, bo już nie wiem co robić. Dziękuję, pozdrawiam.