Dzień dobry. Ja chciał się spytać co mogę zrobić i jak wspierać dziecko . Ponieważ wychowaczyni córk

Dzień dobry, żeby podpowiedzieć jak pomóc dziecku, niezbędne jest najpierw dokonanie diagnozy problemu i jego przyczyn. Zalecałabym zatem udanie się na bezpośrednią konsultację do psychologa, który po uzyskaniu brakujących informacji np. w jakim wieku jest córka, jak funkcjonowała na wcześniejszych etapach rozwoju, jak zachowuje się w domu itp. będzie w stanie doradzić jakie działania można podjąć. Z Pana relacji można wnioskować, że problemy dotyczą głównie funkcjonowania w szkole, więc polecam zacząć od psychologa szkolnego, jeśli jest, a jeśli nie, to warto zgłosić się do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w powiecie, w którym mieści się szkoła córki (obowiązuje rejonizacja). Powodzenia.

Dzień dobry, dziękuję za Pani wiadomość – opisuje Pani bardzo wrażliwą, ciekawą świata dziewczynkę, która jednocześnie potrzebuje jeszcze wsparcia w rozumieniu relacji i zasad społecznych. To, że córka zadaje dużo pytań, interesuje się otoczeniem i jest dociekliwa, jest jej dużym zasobem – to naturalna ciekawość poznawcza. Natomiast rzeczywiście w środowisku szkolnym dzieci uczą się także, kiedy i w jaki sposób zadawać pytania, aby było to dobrze odbierane. Warto w spokojny sposób tłumaczyć córce, że: – pytania są dobre i ważne, ale jest czas na ich zadawanie (np. po lekcji lub po zgłoszeniu się), – inni mogą nie zawsze mieć ochotę odpowiadać od razu, – w relacjach ważne jest też zauważanie potrzeb innych osób. Jeśli chodzi o sytuacje z rówieśnikami – obrażanie się czy silne przeżywanie odmowy to również coś, czego dzieci dopiero się uczą. Można ją wspierać, nazywając emocje („widzę, że jest Ci przykro, kiedy koleżanka nie chce się bawić”) i pokazywać inne możliwe reakcje („możesz zapytać kogoś innego albo pobawić się chwilę sama i spróbować później”). Warto też wzmacniać jej poczucie własnej wartości nie tylko przez oceny, ale przez wysiłek i zaangażowanie, które wkłada. Nie zachęcałabym do przekazywania jej, że „nauczyciele nie lubią dociekliwości” – raczej że są sytuacje, w których obowiązują pewne zasady komunikacji i warto się ich nauczyć, żeby łatwiej funkcjonować w grupie. Jeśli czuje Pani, że córka bardzo silnie przeżywa różne sytuacje lub trudno jej odnaleźć się w relacjach, zapraszam na konsultację – możemy dokładniej przyjrzeć się jej potrzebom i dobrać konkretne sposoby wsparcia. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka