Dokładnie rok temu w wakacje zażyłem amfetaminy pare razy z 8 zawsze to były małe ilości. Lecz we wr

Amfetamina, zażywana nawet w małych ilościach, potrafi być wyniszczająca dla organizmu. Opisane problemy mogą być ale wcale nie muszą następstwem przygody z narkotykiem. Wg. mnie należy najpierw poszukać przyczyny opisywanych stanów, dopiero potem zająć się radzeniem sobie z nimi. Oczywiście, psychoterapeuta powinien pomóc w radzeniu sobie z opisanymi staniami lub w znacznym stopniu je złagodzić.

Witam Ciężko stwierdzić z czym związane są Pana stany lękowe. Myślę że Terapeuta z którym będzie Pan pracował będzie mógł więcej coś powiedzieć po kilku spotkaniach. Czy terapia pomoże? To zależy w czym ma pomóc. Jak rozumiem z opisu chodzi o to by móc sobie radzić z lękiem oraz przyjrzeć się temu co takiego wywołuje Ataki Paniki? Jeśli o to chodzi to tak. Rozumienie sytuacji oraz własnych emocji w których są napady Paniki mogą pomóc w obniżeniu lęku. Natomiast jeśli chce Pan usunąć całkowicie lęk to niestety nie da się usunąć lęku całkowicie. Jest on naturalną reakcją emocjonalną. Co do tego czy da się uwolnić od tego bez leków, to zależy. Czasami leki mogą przyspieszyć prace nad lękiem, czasem są niezbędne by funkcjonować i pójść dalej w pracy nad lękim, a czasami w ogóle nie są potrzebne. Jednak myślę że najlepiej na to odpowie Panu na to Terapeuta, który będzie miał z Panem kontakt i będzie miał więcej informacji. Pozdrawiam Matuesz Dąbrowski

Zachęcam do podjęcia współpracy z psychoterapeutą lub terapeuta ds. uzależnień. Otrzyma Pan wówczas kompleksową pomoc i wsparcia. Pozdrawiam

Dzień dobry. Stany lękowe których Pan doświadcza to duży dyskomfort. Przy wsparciu psychoterapeuty można je leczyć z dużym powodzeniem. Nurt logoterapii , w którym pracuję , skutecznie odpowiada na takie potrzeby. Myślę, że warto przyjrzeć się również , w jaki sposób zażywanie amfetaminy mogło przyczynić się do obecnego stanu. Proponuje konsultację z psychoterapeutą uzależnień. Zapraszam . Anna Wiecka

Dzień dobry, dobrze, że podjąłeś decyzję o skontaktowaniu się z psychologiem – to ważny krok w kierunku zrozumienia i leczenia swoich lęków. Lęki, które opisujesz, mogą być związane z tzw. zaburzeniami lękowymi, które często rozwijają się po silnym stresie lub traumatycznych przeżyciach, w tym po zażyciu substancji, takich jak mefedron. Reakcje, które opisujesz (kołatanie serca, zawroty głowy, strach przed omdleniem), są typowe dla ataków paniki. Z tego, co piszesz, objawy te zaczęły się po zażyciu mefedronu i mogły prowadzić do powiązania tego stanu z wychodzeniem z domu czy podróżowaniem. Jeśli chodzi o czas leczenia, to niestety nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ zależy to od wielu czynników, takich jak intensywność objawów czy też Twoja gotowość do pracy nad sobą. Dobrze jest także pamiętać, że każdy człowiek jest inny i proces leczenia może przebiegać w różnym tempie. Gratuluję, że podjąłeś ten pierwszy krok i mam nadzieję, że z czasem poczujesz się lepiej. Pozdrawiam.

Dziękuję za Pana wiadomość – bardzo dobrze, że szuka Pan pomocy i że już umówiona jest pierwsza wizyta u psychoterapeuty. To ważny krok i często decydujący w drodze do poprawy. Objawy, które Pan opisał (atak z szybkim biciem serca, uderzeniem gorąca, zawrotami głowy i dezorientacją), bardzo przypominają atak paniki – a długotrwałe uczucie lęku przy wychodzeniu z domu może być formą agorafobii lub lęku antycypacyjnego (czyli lęku przed tym, że znowu „coś się wydarzy”, np. omdlenie, atak, utrata kontroli). To nie musi oznaczać „fobii społecznej” – może dotyczyć konkretnie lęku związanego z miejscem, ruchem, brakiem „bezpiecznej przestrzeni”. Czy psychoterapia poznawczo-behawioralna może pomóc? Tak – i to jest najbardziej rekomendowana forma leczenia w tego typu trudnościach. W terapii CBT: – uczymy się rozumieć, jak działa mechanizm lęku, – identyfikujemy i modyfikujemy myśli katastroficzne („coś mi się stanie, nie dam rady”), – stopniowo wracamy do miejsc i sytuacji, które wywołują lęk (tzw. ekspozycja), – pracujemy nad budowaniem tolerancji na objawy fizyczne (np. przyspieszony puls). Czy można wyjść z tego bez leków? W wielu przypadkach – tak. Szczególnie jeśli objawy nie są codzienne, nie uniemożliwiają funkcjonowania i jeśli pacjent podejmuje terapię. Kluczowe są regularność spotkań i wykonywanie zadań między sesjami. To, że Pan już szuka pomocy, potrafi opisać swoje objawy i nie unika kontaktu z ludźmi, to bardzo dobry punkt wyjścia. Psychoterapia może pomóc nie tylko zmniejszyć lęk, ale też odzyskać poczucie swobody i zaufania do własnego ciała. Powodzenia na pierwszym spotkaniu – warto dać sobie szansę. Pozdrawiam, Patryk Madaliński