Czym się różni psychoza od paranoi?

Paranoja jest rzadkim, przewlekłym rodzajem psychozy, charakterystyczne dla niej są rozwijające się stopniowo usystematyzowane i logiczne urojenia. Ale w ten sposób kiedyś określano też po prostu zaburzenia urojeniowe. Trzeba pamiętać, że zaburzenia paranoiczne są znacznie zróżnicowane od zaburzeń osobowości paranoicznej do schizofrenii paranoidalnej. Oczywiście psychoza nie musi oznaczać schizofrenii. Domyślam się, że jest to dla Pani trudna sytuacja. Pisze Pani, że nie wie jak dalej postępować, zastanawiam się czy Pani pytanie dotyczy metod leczenia czy codziennego funkcjonowania. Jeśli chodzi o codzienność warto pamiętać, że sama diagnoza nie zmienia funkcjonowania Pani męża w stosunku do tego sprzed diagnozy. W kwestii leczenia proponuję poczekać na diagnozę i wtedy porozmawiać z lekarzem.

Szanowna Pani, w przypadku potwierdzenia któregoś ze stanów, o których Pani pisze,mężowi zostanie z pewnością zaproponowana farmakoterapia, być może zostanie on również hospitalizowany. Odpowiednie leczenie powinno ustabilizować stan zdrowia męża. Ponieważ to dla Pani trudny czas, proponuję skorzystanie ze wsparcia psychoterapeuty. Korzystny wpływ dla Pani będzie miał również udział w grupie wsparcia dla osób znajdujących się w podobnej sytuacji. Wymiana osobistych doświadczeń i wspólne poszukiwanie rozwiązań, stanowiące ideę grup wsparcia, pomoże Pani znaleźć odpowiedź na pytanie, jak dalej postępować.

Urojenia paranoiczne polegają na występowaniu spójnych logicznie i fizycznie możliwych do wystąpienia urojeń. Najczęstszymi paranojami są urojenia prześladowcze, wynalazcze (przeświadczenie o odkryciu czegoś niesamowitego), zazdrości i zdrady .. Osoba ich doświadczająca jest zwykle przekonana o ich prawdziwości lub czuje ich niepewność, Urojenia paranoidalne to już cięższa rzecz, ponieważ dotyczą rzeczy niemożliwych, np. chory ma wrażenie, że został porwany przez kosmitów. Psychoza to złożona choroba, w której mogą wystąpić, oprócz urojeń, także halucynacje, zaburzenia afektywne (nastroju), myśli natrętne (obsesyjne) i zachowania kompulsywne (przymusowe).

Szanowna Pani, Domyślam się, że poszukuje Pani odpowiedzi na pytanie jak pomóc mężowi i jak odnaleźć się w tej trudnej dla Was sytuacji. Nie jest mi łatwo mi udzielić odpowiedzi na Pani wątpliwości nie znając szczegółów. Myślę, że najlepszym adresatem tych pytań będzie lekarz opiekujący się mężem. Pojęcia, których Pani użyła mają złożoną i szeroką definicję. Mogę Panią zapewnić, że współczesna psychiatria, psychologia i psychoterapia dysponują szerokim wachlarzem pomocy dla osób cierpiących na psychozę, schizorenię i paranoję, jak również dla ich rodzin. Paranoja może być związana z zaburzeniem osobowości, może być też objawem krótkotrwałego epizodu psychotycznego oraz schizofernii. Sama paranoja nie jest wystarczająca do stwierdzenia schizofernii. Nie wiem co Pani rozumie pod tymi pojęciami. Rozumiem natomiast, że bardzo się Pani niepokoi. Zalecam wizytę u lekarza prowadzącego męża. Proszę szczerze dzielić się swoimi obawami i zadawać nurtujące Panią pytania. Najlepiej zapisać je sobie na kartce. Może Pani także poprosić o broszurę, na temat zaburzenia na które cierpi Pani mąż. Znajdzie tam Pani informacje dotyczące choroby i wskazówki dotyczące postępowania z osobami dotkniętymi chorobą. Zachęcam też do znalezienia tandemu: psychiatra, psychoterapeuta, który to tandem będzie mógł w sposób kompleksowy zająć się Państwa rodziną.

Paranoja jest objawem psychozy, a psychoza to pojęcie ogólniejsze. Są inne psychozy, nie tylko paranoja.