Czy psychologa obowiązuje klauzula sumienia?

Bardzo ciekawe pytanie! Odpowiem wyłącznie własnym zdaniem, bo opinie w tej kwestii są podzielone. Sumienie rozumiem jako coś najbardziej osobistego, to świat naszych przekonań, wartości, porządku dobra i zła. I powinno odnosić się do nas samych, w końcu to nasze sumienie. Psychoterapeuta w pracy spotyka różnych ludzi z bardzo różną przeszłością, ale nigdy nie powinien być w relacji ze swoim pacjentem sędzią. Dobry terapeuta nie ocenia, nie moralizuje. Może jedynie, wraz z pacjentem przyglądać się konsekwencjom jego wyborów. Świat wartości pacjenta nie jest przecież identyczny z tym, który ma jego terapeuta, a przecież w pracy dążymy do autonomii, samorealizacji, a nie realizacji wartości terapeuty! Psycholog nie ma też możliwości bezpośredniego wpływu na zachowanie czy wybory osób, którym pomaga, dlatego też sumienie terapeuty nie ma tu nic do rzeczy. Myślę, że w pracy terapeutycznej zasady, normy, wartości są jednak bardzo istotne. Z jednej strony - one również stanowią o istocie człowieczeństwa, więc nie powinno się ich lekceważyć w rozmowach, z drugiej - sam terapeuta powinien być osobą, która przestrzega podstawowych wartości. Dlatego zasady obowiązujące zasady etyki powinny dotyczyć uczciwości, dbania o swój rozwój, własną terapię (by być obiektywnym).
Dziękuję za to pytanie. To niesamowite, jak nieustannie dostaję szansę do nowych przemyśleń i dyskusji. Pozdrawiam serdecznie!

Każdy psycholog natomiast jest zobowiązany do uszanowania światopoglądu klienta, choć oczywiście może odmówić pracy z klientem, jeśli cel, jaki chce on poprzez terapię osiągnąć, pozostaje w sprzeczności z wyznawanymi przez terapeutę wartościami – to taka psychologiczna „klauzula sumienia”. - to jest to co mamy zapisane w zasadach pracy psychologa. Pacjent musi ufać terapeucie, inaczej nie ma pracy tak naprawdę.

W pełni zgadzam się z psychologami, którzy wypowiedzieli się przede mną. Jako ciekawostkę dodam tylko, że w Polsce istnieje towarzystwo psychologów chrześcijańskich.Z tego co mi wiadomo, każdy kto szuka wsparcia psychologicznego ma możliwość skorzystania z pomocy tego stowarzyszenia w celu znalezienia właściwego specjalisty, który w szczególny sposób zrozumie i uszanuje osobiste doświadczenia religijne.

Praca psychologa wymaga postawy neutralności, szanowania światopoglądu Pacjenta, jego doświadczeń i akceptacji założonych celów. Jeżeli cele te, są na wielu wymiarach niezgodne z wartościami terapeuty, różnica która powstanie w trakcie spotkań, może uniemożliwić wspólna pracę. Więź, która tworzy się między terapeutą a Pacjentem w trakcie terapii jest kluczowa do efektywnej pracy.
Pozdrawiam

Psycholog i psychoterapeuta powinien być transparentny i nie może kierować się swoim światopoglądem. Psycholog i psychoterapeuta nie może przedkładać swojego światopoglądu nad powszechnie uznawane teorie psychologiczne czy wiedzę z zakresu psychopatologii. Jeśli jednak tak robi powinien w sposób nie budzący wątpliwości informować o tym pacjentów.
Psycholog i psychoterapeuta powinien akceptować światopogląd klienta nie oceniając go, a swoje prywatne poglądy zostawiać poza progiem gabinetu.
Uważam, że w dyskusjach na ten temat należy odróżnić pojęcia duchowość człowieka od systemu wierzeń, jakim jest religia.
Psycholog lub psychoterapeuta w szczególnych przypadkach może odmówić leczenia wtedy, kiedy czuje, że jego kompetencje, możliwości i sposoby pracy nie będą skuteczne w przypadku klienta. Mieszanie do tego pojęć „klauzula sumienia”, „wyznawane wartości” jest błędną interpretacją kodeksu etyczno-zawodowego psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (odsyłam do tekstów źródłowych)
lub kodeksu etycznego psychoterapeutów Sekcji Naukowej Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

Klauzula Sumienia to akt prawny dedykowany dla lekarzy. Reguluje on zasady udzielania pomocy lekarskiej gdy lekarz chce odmówić udzielenia pomocy ze względu na swój światopogląd.
Psychologów i psychoterapeutów w ich pracy obowiązuje kodeks etyczno-zawodowy PTP, oraz ustawa o zawodzie psychologa.
Psychoterapeuta i klient na wstępnym etapie konsultacji, rozmawiają o zasadach dalszej współpracy i wspólnie podejmują decyzję o podjęciu psychoterapii lub nie.
Podsumowując - zachęcam do wyjaśnienia wszelkich kwestii dotyczących podjęcia współpracy podczas spotkania z wybranym psychologiem lub psychoterapeutą. Psycholog omówi każdą kwestię w atmosferze poszanowania godności klienta oraz z zachowaniem zasad poufności zawartą w ustawie o zawodzie psychologa.

W pracy z psychologiem najważniejsza jest relacja psycholog / pacjent . Jeżeli nie odpowiada mi psycholog i odwrotnie sugeruje go zmienić na innego. Jeżeli psycholog ma z tym problem, praca z nim będzie bardzo trudna i mało owocna.

Często wybieramy psychologa kierując się jego wyglądem, sposobem zachowania. Ciężko aby rozmawiać z psychologiem, który przypomina nam osobę, którą w życiu wyrządziła nam jakąś krzywdę. Wybór psychologa zależy od preferencji osobistych. Ze strony terapeuty osobiste opinie i potencjalna awersja mogą wpływać na proces terapeutyczny. Uczciwy psycholog, po prostu nie podejmię się przypadku, w którym nie może być profesjonalny.