Czy psycholog może wysłać pacjenta już po pierwszej wizycie do szpitala psychiatrycznego, jeżeli ten

Witam, jeżeli pacjent zgłasza aktywne myśli oraz plany samobójcze , a psycholog stwierdzi, że są one możliwe do spełnienia, powinien wezwać pogotowie lub zadzwonić na nr alarmowy *112.

Dzień dobry, tak jeśli psycholog zauważy realne ryzyko zagrożenia zdrowia lub życia osoby, powinien skierować daną osobę do szpitala. Nadrzędną wartością jest troska o życie pacjenta. Pozdrawiam Krzysztof Czułno

Dzień dobry, Absolutnie zgadzam się z przedmówcami. Kwestia zabezpieczenia zdrowia i życia klienta/pacjenta jest nadrzędna. Pozdrawiam Emilia Trzcińska

Tak. Jeśli pacjent podczas pierwszej wizyty mówi o konkretnych planach samobójczych, ma zamiar je zrealizować w najbliższym czasie, opisuje sposób, termin lub przygotowania do odebrania sobie życia, psycholog ma obowiązek potraktować sytuację jako stan zagrożenia życia i zdrowia. W takiej sytuacji może zalecić pilną konsultację psychiatryczną, wezwanie pogotowia lub skierowanie do szpitala psychiatrycznego — nawet już po pierwszym spotkaniu. W praktyce bardzo dużo zależy od stopnia zagrożenia. Inaczej wygląda sytuacja, gdy ktoś mówi: „nie widzę sensu życia”, a inaczej gdy mówi, że ma konkretny plan, środki do jego realizacji i zamiar zrobienia tego w najbliższych dniach czy godzinach. Wtedy priorytetem staje się bezpieczeństwo pacjenta, a nie standardowy przebieg terapii. Warto też wiedzieć, że psycholog samodzielnie formalnie nie „zamyka” pacjenta w szpitalu — decyzję o przyjęciu podejmuje lekarz psychiatra. Natomiast psycholog może zorganizować interwencję kryzysową, skontaktować się z pogotowiem, rodziną lub skierować pacjenta na pilną ocenę psychiatryczną. Jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, możliwe jest także przyjęcie do szpitala bez zgody pacjenta, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony zdrowia psychicznego. To nie jest forma „kary” ani odebrania komuś kontroli, tylko działanie mające ochronić życie w momencie bardzo wysokiego kryzysu psychicznego. Wiele osób później mówi, że w tamtym stanie nie było już w stanie realnie ocenić sytuacji ani zadbać o własne bezpieczeństwo.