Czy osoba która posiada wady postawy takie jak przykurcz kolszowo-goleniowy 40-45 stopni, hiperkifoz
Czy osoba która posiada wady postawy takie jak przykurcz kolszowo-goleniowy 40-45 stopni, hiperkifoza, hiperlordozę, lordozę szyjną, asymetryczną miednicę i łopatki, cechy skoliozy 1 stopnia, może potencjalnie tracić kilka centymetrów swojego prawdziwego wzrostu stojącego? Czy wynik wzrostu leżącego od stojącego powinien różnić się o 3 centymetry niezależnie od pory dnia oraz czy dehydratacja krążków międzykręgowych może być przyczyną?
5 odpowiedzi
Tak jest to również możliwe :) Polecam udać się w swoim mieście do fizjoterapeuty na badanie i diagnostykę funkcjonalną :) Rehab Gdańsk
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
dzień dobry, 3 cm to dużo, Prawdopodobnie różnica bierze się od zmiany ustawienia miednicy. Sugeruję udać się do fizjoterapeuty w celu oceny postawy Z powazaniem Wojciech Szreder - CM REHAB Clinic
Różnica wzrostu w pozycji stojącej do pozycji leżącej jest naturalna i jest obecna bez względu na nawodnienie. Osobną kwestią jest nawodnienie i jego brak oraz dokładny pomiar rano i wieczorem, który może pokazać różnicę w związku ze zmianą elastyczności krążka.
Zdecydowanie tak – wskazany zestaw wad postawy może potencjalnie "zabrać" od 2 do nawet 5 centymetrów rzeczywistego, funkcjonalnego wzrostu w pozycji stojącej. Wpływ wad postawy na utratę wzrostu Każda z wymienionych wad zmienia biomechanikę ciała i skraca oś pionową kręgosłupa oraz kończyn: Hiperkifoza i hiperlordoza: Nadmierne pogłębienie naturalnych łuków kręgosłupa działa jak ściągnięta harmonijka – im większe wygięcia w przód i w tył w płaszczyźnie strzałkowej, tym mniejsza wysokość całkowita. Skolioza I stopnia: Wygięcie boczne kręgosłupa powoduje dodatkowe skracanie kolumny kręgosłupa w przestrzeni. Przykurcz kulszowo-goleniowy (40-45°) i asymetria miednicy: Znaczny przykurcz w tej grupie mięśniowej pociąga miednicę (często powodując jej skośne ustawienie lub tyłopochylenie) i wymusza mikrougięcie w stawach kolanowych lub biodrowych podczas prób pełnego wyprostu, co bezpośrednio obniża punkt odniesienia przy pomiarze. Różnica między wzrostem leżącym a stojącym (3 cm) Różnica wynosząca około 3 cm między pomiarem w leżeniu a w staniu jest w tym przypadku całkowicie uzasadniona: Odciążenie osiowe i geometria: Pozycja leżąca zrzuca obciążenie grawitacyjne z kręgosłupa. Na płaskim podłożu skompensowane krzywizny i napięcia mięśniowe częściowo gubią swój siłowy priorytet, pozwalając ciału "rozciągnąć się" do swojej anatomicznej długości. Wpływ pory dnia: Choć zdrowy kręgosłup fizjologicznie waha się o ok. 1–2 cm w ciągu doby (rano jesteśmy wyżsi, wieczorem niżsi), u osoby z tak złożonymi wadami postawy 3-centymetrowa różnica stojący/leżący wynika w dużej mierze ze zmian mechanicznych i strukturalnych, a nie tylko z samej godziny pomiaru. Rola dehydratacji krążków międzykręgowych Dehydratacja (odwodnienie) krążków międzykręgowych obniża ich wysokość, co trwale redukuje bazowy wzrost. W warunkach stałego obciążenia w ciągu dnia grawitacja wyciska płyn z jąder miażdżystych. W pozycji leżącej ciśnienie wewnątrz dysku spada i dochodzi do zjawiska imbibicji (zasysania płynu). Jeśli krążki są przewlekle odwodnione, tracą zdolność do pełnej rehydratacji, ale sama dopełniająca się kompresja osiowa wraz z "prostowaniem się" wygięć w leżeniu jak najbardziej tłumaczy aż 3 cm różnicy. Czy pomiary były wykonywane samodzielnie, czy podczas profesjonalnej badania badającego zakresy ruchu, i czy przy długim staniu pojawia się ból w odcinku lędźwiowym lub pod kolanami?
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.