Czy moje dziecko ma adhd?

Witam panią. Proszę pójść do innej poradni i/lub do prywatnego psychologa dziecięcego. Proszę poprosić o diagnozę Zespołu Nadpobudliwości Psychoruchowej z zaburzeniem koncentracji. U kogo jest co normą trzeba sprawdzić. Po pierwsze diagnozą, po drugie wywiadem, po trzecie obserwacją. Lęki nocne wyróżniają się tym, że dziecko nie jest do końca obudzone i trudno je obudzić. Również są z reguły słabo pamiętane albo w ogóle. Co innego koszmary senne. Jedne i drugie mają natomiast przyczynę i tej trzeba szukać. Bywa, że jest to po prostu stres. W celu dokładniejszej diagnozy proszę iść do Poradni Zaburzeń Snu. Pozdrawiam i życzę rozwiązania trudności:] Robert Turek

Szanowna Pani, przede wszytkim należy rozpocząć od rzetelnej diagnozy psychometrycznej oraz pedagogicznej. W razie potrzeby proszę o kontakt mailowy - zarekomenduje placówki. Wykwalifikowana kadra, w przypadku potwierdzenia Pani podejrzeń, zaproponuje w terapię i leczenie. Pierwszym podstawowym warunkiem, niezbędnym do udzielania dalszej pomocy jest zaakceptowanie dziecka. Co do komunikacji warto pamiętać o mówieniu do dziecka krótkim zdaniami a polecenia wydawać pojedynczymi zdaniami, aby dziecko mogło je zapamiętać. Proponuje dawanie dziecku wręczane małych nagród, gdy zachowa się zgodnie z Pani oczekiwaniam. Warto dziecko czesto chwalić, wyznaczyć granice aktywności ruchowej, dbać o dietę, uprawianie sportu. Bardzo rzetelnie prowadzony jest portal dziecirosna. Odyslam Pania do lektury. W internecie istnieje forum dla rodziców wspierających się w wychowywaniu dzieci z ADHD. Może Pani również zwrócić się o pomoc do Polskiego Towarzystwa ADHD. życze Państwu wszystkiego dobrego. Klaudia Rygiel

Dzień dobry, rzeczywiście zdarza się, że diagnoza ADHD jest stawiana na wyrost w przypadku dzieci o żywszym temperamencie, stąd duża ostrożność w rozpoznawaniu tego zaburzenia. Brak takiej diagnozy w poradni sygnalizuje, że problemy jakie Pani widzi, mogą wynikać z innej przyczyny niż ADHD synka. Lęki nocne nie są kryterium diagnostycznym ADHD, natomiast rozumiem, dodatkowo wzmagają Pani niepokój o dobrostan synka. Dlatego sugeruję, by udać się dodatkowo do psychologa lub psychiatry dziecięcego. Trzymam kciuki za Panią i Adasia. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry. Myślę że jedna kwestia to ruchliwość dziecka - sama w sobie nie jest niepokojąca, niektóre dzieci takie są. Zawsze, kiedy wydaje nam się, że nasze dziecko swoim zachowaniem odbiega od normy, zadaję rodzicom pytanie czym jest norma i gdzie dla nich to zachowanie dziecka jest trudne. Wymaga to od rodzica, by przestał oceniać dziecko według swoich kategorii a bardziej docenił jego niepowtarzalność. Z drugiej strony, lęki nocne i to że synek jest nieobecny, mogą wskazywać na jaki,s inny głębszy problem. Może to być związane z tym co się dzieje w szkole czy przedszkolu, także w domu - dziecko często bardzo bierze do siebie to co się dzieje wokół niego. Trudno mi więcej powiedzieć bo nie poznałam ani dziecka, ani Pani, musielibyśmy się spotkać żeby poznać więcej szczegółów. Na pewno ważne dla mnie jest, by przynajmniej na początku spotkać się nie tylko z dzieckiem ale i mamą a najlepiej całą rodziną, gdyż jak mówiłam, trzeba to zagadnienie traktować kompleksowo. Pozdrawiam Justyna Wojciechowska

Ruchliwość i żywa gestykulacja nie niepokoiły by mnie. Nocne lęki wymagają dokładniejszego przyjrzenia się emocjom dziecka. Warto z nim rozmawiać o tym co przeżywa, czego się obawia. Trudno powiedzieć dużo więcej nie znając dziecka. Proponuję konsultację Adaś + rodzice. Pozdrawiam serdecznie.

Witam. Żeby dobrze zdiagnozować ADHD należy zrobić badanie EEG. Badanie to pokaże czy dziecka ma zmiany, które odpowiadają tej diagnozie.Z wynikiem badań należy skonsultować się z pediatrą. Pozdrawiam

Witam Panią, Proszę udać się z synem do poradnii psychologiczno-pedagogicznej bądź psychologa/psychoterapeuty pracujących z dziećmi. Opinia wskazanych specjalistów będzie szczegółowa. Pozdrawiam Mikołaj Terczakowski

Dzień dobry, Doskonale rozumiem Pani frustrację. Sytuacja, w której rodzic czuje, że coś jest na rzeczy, a w odpowiedzi słyszy pobłażliwe „wyrośnie z tego”, bywa niezwykle obciążająca. Warto zaufać swojej intuicji – sześciolatek ma prawo do dużej dawki energii, ale jeśli nadmiernej ruchliwości towarzyszą trudności z koncentracją, głęboka dekoncentracja („nieobecność”) oraz objawy ze strony układu nerwowego, takie jak lęki nocne, to jednoznaczny sygnał, że dziecko potrzebuje rzetelnego zaopiekowania, a nie pobłażliwego machnięcia ręką. Lęki nocne i wrażenie „wyłączania się” bywają zresztą bezpośrednio powiązane z nadpobudliwością – układ nerwowy dziecka z ADHD lub zaburzeniami przetwarzania bodźców jest w ciągu dnia tak mocno przebodźcowany, że w nocy wyrzuca gromadzone napięcie właśnie w postaci lęków czy wybudzeń. Gdzie i jak szukać rzetelnej pomocy? Skoro poradnia ogólna zbagatelizowała problem, warto zmienić ścieżkę i udać się do specjalistów ukierunkowanych na rozwój neuroatypowy: Wyspecjalizowana poradnia (psycholog dziecięcy / diagnosta ADHD): Warto udać się do niepublicznego ośrodka specjalizującego się w diagnozie ADHD u dzieci i zaburzeń rozwojowych lub wnioskować o ponowną konsultację u innego psychologa w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Rzetelna diagnoza sześciolatka opiera się na wywiadzie klinicznym z rodzicem, badaniu profilu uwagi i rozwoju psychomotorycznego dziecka oraz specjalistycznych kwestionariuszach. Konsultacja u lekarza psychiatry dziecięcego: Psychiatra dziecięcy to jedyny lekarz, który stawia formalną diagnozę medyczną. Przeanalizuje nie tylko zachowanie w ciągu dnia, ale też kwestię lęków nocnych i jakości snu Adasia. Diagnoza Integracji Sensorycznej (SI): Praca układu przedsionkowego i czucia głębokiego bezpośrednio wpływa na to, jak dziecko przetwarza bodźce. Dzieci z niedostymulowanym układem sensorycznym szukają ruchu („wiercą się”), a jednocześnie bywają przerażone w nocy z powodu przeciążenia bodźcami z całego dnia. Jak wychowywać i wspierać Adasia w domu? Wychowanie dziecka o takim profilu wymaga odejścia od tradycyjnych metod i zastosowania podejścia opartego na strukturze i poczuciu bezpieczeństwa: Mniej słów, więcej struktury (wizualizacja): Dziecko z trudnościami w koncentracji „gubi” długie polecenia. Zamiast mówić: „Umyj zęby, ubierz się i posprzątaj zabawki”, dawkuj po jednym poleceniu lub stwórz plan graficzny (obrazki na ścianie przedstawiające kolejne etapy rano i wieczorem). Świat bez niespodzianek: Stosuj jasny rytm dnia. Dzieci z ADHD i lękami potrzebują powtarzalności – stałe godziny posiłków, zabawy i wyciszenia przed snem obniżają poziom kortyzolu (hormonu stresu). Ruch dociążający i wyciszanie przed snem: Przed przystąpieniem do zadań wymagających skupienia lub przed senem unikaj bodźców dynamicznych (ekrany, głośne zabawy). Zamień je na ćwiczenia dociążające układy czucia (np. zabawy w „naleśnika” – ciasne zwijanie w koc, mocne przytulanie, tor przeszkód z czołganiem się). Pamiętaj o emocjach – to nie „złość”, to przebodźcowanie: Dokuczanie innym czy trudności w relacjach u sześciolatka to rzadko złośliwość. Najczęściej wynika to z deficytu kontroli impulsów (mózg działa szybciej niż refleksja) lub z przebodźcowania środowiskowego. Adaś potrzebuje przewodnika, który pomoże mu zrozumieć własne ciało i emocje, a nie oceniania. Wykonanie profesjonalnej diagnozy u sprawdzonych diagnostów pozwoli dać Państwu konkretne narzędzia i przywróci upragniony spokój w domu. Życzę dużo siły i wytrwałości – wykonuje Pani świetną pracę, szukając dla syna właściwej pomocy!