Czy mogę mieć depresje ? Mam prawie 23 lata. Ostatnio często czuje złość nawet z nieistotnego powodu

Witam. Przedstawione przez Panią trudności mogą, ale nie muszą oznaczać, że ma Pani depresję. Sugerowałabym kontakt ze specjalistą, aby to sprawdzić. Podczas wizyty psycholog zbierze od Pani więcej informacji, w celu sprawdzenia, czy Pani obecna sytuacja spełnia kryteria wystąpienia epizodu depresyjnego. Z racji, że jak Pani piszę trwa to od ok. 6 miesięcy, ale jest jeszcze do wytrzymania, warto podjąć działanie już teraz i nie zwlekać. Jeśli zaopiekuje się Pani tą sytuację teraz, będzie Pani o wiele łatwiej i szybciej zobaczy Pani efekty terapii, niż za jakiś czas. Serdecznie zachęcam do podjęcia konsultacji teraz, niezależnie od rozpoznania stan obniżonego nastroju i nasilonego stresu jest dobrym momentem do skonsultowania tego ze specjalistą. Pozdrawiam serdecznie.

Witam. Wyraźnie doświadczasz wielu trudnych emocji i sygnałów, które mogą wskazywać na depresję. Twoje uczucia złości, smutku i braku energii są ważne i zasługują na uwagę. To, że wciąż stawiasz czoła swoim codziennym obowiązkom, mimo trudności, pokazuje Twoją siłę i determinację. Jednakże, jeśli te uczucia stają się coraz bardziej przytłaczające i trwają przez dłuższy czas, to ważne jest, aby skonsultować się z profesjonalistą, który może Ci pomóc zrozumieć i zarządzać tymi emocjami. Pamiętaj, że nie jesteś sam/a w tych doświadczeniach, i warto szukać wsparcia, aby odzyskać równowagę emocjonalną i poczucie wewnętrznego spokoju.

Rozumiem, że sytuacja, w której się Pani znajduje, może być wyzwaniem. Konsultacja ze specjalistą, jakim jest psycholog lub psychiatra, może przynieść Pani więcej zrozumienia sytuacji oraz pomóc w ustaleniu odpowiednich kroków ku poprawie samopoczucia. Terapia może okazać się bardzo pomocna w radzeniu sobie z depresją.

Warto też rozmawiać o swoim samopoczuciu z osobami, którym Pani ufa. Dzielenie się swoimi przeżyciami z bliskimi może przynieść ulgę i wsparcie. Dodatkowo, prowadzenie zdrowego trybu życia, w tym regularna aktywność fizyczna, zbilansowana dieta i dostateczna ilość snu, mają istotny wpływ na nasze psychiczne samopoczucie. Nawet proste czynności jak codzienny spacer mogą znacząco poprawić nastrój.

Praktykowanie technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, mindfulness (uważność) czy techniki oddechowe, także może pomóc w zarządzaniu stresem i poprawić ogólne samopoczucie. Jeżeli praca jest stresująca, warto próbować rozkładać obowiązki na mniejsze, bardziej zarządzalne części, co może pomóc w zmniejszeniu poczucia przytłoczenia.

Jeśli chodzi o literaturę, która może poszerzyć Pani zrozumienie i dać dodatkowe narzędzia do radzenia sobie z trudnościami, mogę polecić następujące książki, dostępne w języku polskim:

- "Depresja. Jak pomóc sobie i bliskim" autorstwa Doris Wolf** – praktyczny przewodnik po depresji, zarówno dla osób cierpiących, jak i ich rodzin.
- "Życie po przejściach. Jak odzyskać równowagę" autorstwa Pema Chödrön** – przewodnik po radzeniu sobie z trudnymi emocjami i sytuacjami.
- "Ciszej, proszę... Jak radzić sobie ze stresem w pracy i w życiu osobistym" autorstwa Susan Cain** – porady dla osób wrażliwych, jak radzić sobie ze stresem.
- "Mindfulness. Trening uważności" autorstwa Marka Williamsa i Danny'ego Penmana** – wprowadzenie w techniki mindfulness, które pomagają w radzeniu sobie z lękiem i stresem.

Mam nadzieję, że te zasoby okażą się pomocne i przyczynią się do poprawy Pani samopoczucia.

Dzień dobry. To może być obraz długotrwałego przeciążenia, w którym złość miesza się ze smutkiem i wyczerpaniem - tak często reagujemy na duże zmiany, jak start w nowej pracy.
U młodych dorosłych depresja bywa właśnie drażliwością, brakiem energii i poczuciem, że wszystko jest wysiłkiem, zwłaszcza gdy trwa to kilka miesięcy. Możliwe też, że nakłada się na to lęk i reakcja na stres, a różnicowanie warto spokojnie omówić na konsultacji z psychiatrą lub psychologiem. Ważny znak, że mimo niechęci Pani/Pan wstaje i robi swoje - to zasób, na którym można budować, lecz bez presji, raczej z wdzięcznością. Na co dzień można spróbować drobnych rytuałów: stałe posiłki, krótki spacer po pracy, chwila światła dziennego, rozmowa z kimś życzliwym - tyle, ile dziś realne, bez presji na wielkie zmiany.
Z perspektywy psychoterapeutycznej pomocne bywa też zatrzymanie się przy wewnętrznym krytyku: skąd tyle napięcia wokół wymagań i ocen? O czym ta złość próbuje dać znać?
Nie trzeba dźwigać tego samemu - pierwszym krokiem jest umówienie konsultacji i danie sobie prawa do słabszego czasu. Pozdrawiam, Monika Bała