Czy mogę mieć autyzm kobiecy? Oto moje objawy: - silne zamartwianie się sytuacjami społecznymi, mar
Czy mogę mieć autyzm kobiecy? Oto moje objawy: - silne zamartwianie się sytuacjami społecznymi, martwienie się na kilka dni lub tygodni przed wydarzeniem - katastrofizowanie - rozpamiętywanie po fakcie rzeczy które w mojej opinii poszły źle - unikanie sytuacji społecznych - obawy że się ośmieszę w syt. społ. - czasami czerwienienie się w syt. społ. - biegunka przed wydarzeniem - drżenie w syt. społ. - trudności z möwieniem w syt. społ. - czasami głośne bicie serca w syt. społ. - strach przed byciem ocenianą przez innych lub upokorzeniem na ich oczach - przesadna koncentracja na tym co robię i mówię w syt. społ. - surowa samoocena - pustka w głowie w syt. społ., niemożność wymyślenia co powiedzieć - unikanie kontaktu wzrokowego - kompleks niższości, uczucie nieprzystosowania, wstyd - częste wspominanie nieprzyjemnych syt. społ. z przeszłości - unikanie wykonywania różnych czynności przy innych, np. jedzenia w miejscach publicznych - poczucie zagrożenia w syt. społ. - postrzeganie sytuacji jako bardziej groźnych niż są w rzeczywistości, przejmowanie się rzeczami które u innych nie wzbudzają niepokoju - trudności z koncentrają i uwagą - niemożność pozbycia się zmartwień - trudności ze snem - drażliwość, nerwowość, myślenie za dużo, trudności ze zrelaksowaniem się - zmęczenie, osłabienie, obniżona energia i motywacja - napięcie mięśni - biegunka, zaparcia, bóle brzucha - skurcze - świąd - spocone dłonie - łatwo mnie przestraszyć - suchość w ustach - dyskomfort na skórze w różnych częściach ciała, głównie na dekolcie i okolicach, ale też czasem na całym ciele, te miejsca są wtedy wrażliwe na dotyk, czasem dochodzi do tego lekkie kłucie na skórze dekoltu - brak kontroli nad emocjami, impulsywność - strach że zaraz coś mi się stanie gdy czuję się dziwnie, zaniepokojenie - mocne trudności z oddychamem - flegma, kaszel, kichanie - zgaga, czasem trudności z przełykaniem - perfekcjonizm - natrętne myśli - problemy z pamięcią, powolność w myśleniu, obniżenie sprawności intelektualnej, kłopoty z jasnym myśleniem - obniżenie apetytu - napięciowe bóle głowy - niskie poczucie własnej wartości - złe samopoczucie, smutek, obniżony nastrój - pesymizm, złość, frustracja, poczucie beznadziejności, poczucie winy, irytacja - utrata zainteresowania rzeczami które kiedyś cieszyły, obniżone odczuwanie przyjemności - trudności w podejmowaniu decyzji - ograniczenie aktywności życiowej, trudności w podejmowaniu różnych czynności, np. ubranie się czy umycie - podejrzliwość wobec innych - wrażenie bycia obserwowaną i że ktoś zna moje myśli, wiem że to nieprawda ale nie potrafię przestać w to wierzyć/obawiać się tego - trudności w adekwatnym nazwaniu tego co czuję - fantazjowanie - uczucie że wszystko wokół staje się zbyt wyraźne, przez co trudno się skupić, to uczucie znika po jakimś czasie
4 odpowiedzi
Dzień dobry, Nie można tego wykluczyć i na pewno warto poddać się diagnozie ponieważ objawy u kobiet ze spektrum (asperger) wyglądają często niespecyficznie. To jednak co Pani opisuje wskazuje na objawy lękowe/nerwicowe i depresyjne. W celu postawienia konkretnej diagnozy zachęcam do udania się do psychiatry. Pozdrawiam
Objawy, które opisałaś, sugerują pewne trudności emocjonalne i psychiczne. Mogą one być związane z różnymi zaburzeniami, w tym z zaburzeniami lękowymi, depresją, zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi oraz potencjalnie z zaburzeniem spektrum autyzmu. Warto zaznaczyć, że autyzm to spektrum, a objawy i przebieg autyzmu mogą się znacznie różnić u różnych osób. Istnieje tzw. autyzm kobiecy lub autyzm u kobiet, który może mieć nieco inne cechy niż autyzm u mężczyzn. Osoby z autyzmem często doświadczają trudności w zakresie interakcji społecznych, komunikacji, a także mają ograniczone zainteresowania i nawyki. Objawy lękowe i depresyjne mogą również towarzyszyć autyzmowi. Aby dokładnie ustalić diagnozę i otrzymać odpowiednie wsparcie, ważne jest skonsultowanie się z profesjonalnym specjalistą od zdrowia psychicznego, takim jak psycholog lub psychiatra. Specjalista przeprowadzi ocenę, zdiagnozuje ewentualne zaburzenia i pomoże w opracowaniu planu leczenia lub wsparcia. Pamiętaj, że diagnoza i leczenie powinny być prowadzone przez profesjonalistów. Jeśli masz obawy dotyczące swojego zdrowia psychicznego i doświadczasz trudności w codziennym funkcjonowaniu, zdecydowanie zalecam konsultację z lekarzem lub psychoterapeutą, który może pomóc zrozumieć twoje potrzeby i dostosować odpowiedni plan terapeutyczny. Niezwłoczna konsultacja z profesjonalistą może pomóc poprawić twoje samopoczucie i jakość życia. Zapraszam do konsultacji.
Objawy, które Pani opisuje zecydowanie powinny być zdiagnozowane podczas konsultacji z psychoterapeutą i/ lub psychiatrą. Wymagają także odpowiedniej pomocy psychoterapeutycznej. Mogą, ale nie muszą wiązać się zaburzeniami ze spektrum autyzmu. To, o czym Pani pisze wskazuje na objawy lękowe w sytuacjach społecznych, może także wskazywać na objawy depresyjne. Te z kolei mogą występować niezależnie lub mogą towarzyszyć zaburzeniu ze spektrum autyzmu. Jednakże aby postawić trafną diagnozę, potrzebna jest bezpośrednia wizyta u specjalisty.
Dzień dobry, dziękuję za szczegółowe opisanie objawów, z którymi się Pani boryka. Bardzo dobrze, że zaczyna Pni szukać wsparcia! Objawy które Pani opisała mogą wskazywać na dolegliwości z puli zaburzeń lękowych, a konkretnie zaburzenia lękowe społeczne/fobia społeczna. Może się ona charakteryzować znaczną obawą przed znalezieniem się w centrum uwagi czy też obawą zachowania się w sposób, który okaże się kłopotliwy lub kompromitujący i unikaniem tych sytuacji. Często towarzyszą temu różne dolegliwości somatyczne. Ponadto niepokojące są objawy związane z obniżonym nastrojem, co mogłoby wskazywać na zaburzenia afektywne (depresja, dystymia). Piszę to na podstawie krótkiego opisu, proszę nie traktować tego w kategorii diagnozy (zbyt mało danych). W takiej sytuacji zalecam: - konsultację z psychoterapeutą celem postawienia dokładniejszej diagnozy i ustalenia planu działania, prawdopodobnie konieczne będą regularne spotkania w psychoterapeutą - ze względu na naturę objawów, polecam psychoterapię w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT), która to terapia charakteryzuje się znaczną skutecznością w leczeniu zaburzeń lękowych. Terapeuci innych nurtów będą jednak również skuteczni, najważniejsze to zacząć! - być może konieczne - zwłaszcza na początku - okaże sięwsparcie leczeniem psychiatrycznym (leki). W pierwszej kolejności proszę jednak udać się do psychoterapeuty. Zasługuje Pani na życie w większym komforcie!
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.