czy masturbacja może być jedynym i wyłącznym objawem zaburzenia nerwicowego?

Witam,
odpowiadając na Pana pytanie mogę powiedzieć, że zaburzenia nerwicowe (jak i każde inne zaburzenie lub choroba psychiczna) muszą zostać zdiagnozowane przez specjalistę na podstawie szeregu kryterium diagnostycznych. Warto pamiętać, że nie raz tak się dzieje, iż pacjent nie dostrzega części obecnych u siebie objawów chorobowych, ponieważ są przez daną osobę subiektywnie postrzegane jako akceptowane lub porządane.

Jeżeli masturbacja zaburza Pana codzienne funkcjonowanie oraz powoduje cierpienie, zachęcam Pana aby zgłosić się do specjalisty celem uzyskania diagnozy oraz dobrania właściwego leczenia.

Pozdrawiam serdecznie,
Nataliia Lahodiuk

Masturbacja, a raczej Pani stosunek do niej i funkcja w Pani życiu, może być symptomem wielu zaburzeń. Może też być normalną realizowaną przez panią potrzebą. Myślę, że pomogłoby tu przeprowadzenie wywiadu diagnostycznego (psychiatra, psychoterapeuta np. psychodynamiczny i wywiad strukturalny), który umożliwiłby szersze spojrzenie na ww. Jeśli masturbacja wiąże się z konfliktami wewnętrznymi, z cierpieniem psychicznym i powoduje trudności np. w relacjach, tym bardziej polecam zgłoszenie się do specjalisty.

Masturbacja sama w sobie nie jest objawem zaburzenia nerwicowego – to naturalna forma eksploracji seksualności, redukcji napięcia i zaspokajania potrzeb seksualnych. Jednak jeśli staje się jedynym i powtarzającym się mechanizmem regulowania napięcia emocjonalnego, lęku lub trudnych emocji, a dodatkowo towarzyszy jej przymus, utrata kontroli, poczucie winy lub wstydu, może być wyrazem głębszego problemu psychicznego – w tym objawem zaburzeń nerwicowych, zaburzeń lękowych lub kompulsywnego zachowania seksualnego. W kontekście zaburzeń nerwicowych (czyli lękowych), kompulsywna masturbacja może pełnić funkcję ucieczki od trudnych emocji lub sytuacji społecznych, regulowania napięcia wewnętrznego, zagłuszania samotności, pustki, a nawet bólu emocjonalnego. Może być też próbą samouspokojenia w obliczu nieprzepracowanych problemów – np. poczucia bezwartościowości, wstydu, porzucenia, nadmiernych wymagań wobec siebie. Jeśli masturbacja: – odbywa się wielokrotnie w ciągu dnia mimo braku realnej potrzeby seksualnej, – służy wyłącznie jako sposób regulowania napięcia psychicznego (np. lęku, stresu, smutku), – pojawia się w sytuacjach nieodpowiednich lub wbrew własnej woli, – prowadzi do zaniedbywania innych obszarów życia (relacji, pracy, zainteresowań), – wiąże się z silnym wstydem, poczuciem winy lub przymusem psychicznym, to warto potraktować ją jako sygnał do pogłębionej diagnozy i refleksji nad swoim stanem psychicznym. Nie zawsze jednak musi to oznaczać nerwicę. Może być też objawem uzależnienia behawioralnego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), zaburzeń kontroli impulsów lub próbą łagodzenia skutków wcześniejszych traum – szczególnie w kontekście DDA/DDD, PTSD czy trudnych doświadczeń emocjonalnych i seksualnych z dzieciństwa. Zatem nie, masturbacja nie jest „jedynym” objawem zaburzeń nerwicowych – ale jeśli występuje jako jedyny objaw trudny do zatrzymania i niesie cierpienie lub zaburza codzienne funkcjonowanie, może być wyrazem mechanizmu nerwicowego i wymagać wsparcia terapeutycznego. W ESC zachęcamy do rozpoznania tych mechanizmów w bezpiecznej relacji terapeutycznej – oferujemy zarówno terapię indywidualną jak i tematyczne warsztaty z pracy z ciałem i emocjami, a także warsztat „Uwalnianie głodu nałogowego” oraz pracę z metodą EFT, która pomaga docierać do źródeł napięć emocjonalnych w ciele i podświadomości. Z poważaniem, Radosław Helwich CEO ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień ul. Boguckiego 6/3 Warszawa Żoliborz