Czy jestem przesadnie zazdrosna o mojego partnera?

Z jednej strony ciągłe chowanie telefonu może niepokoić i rozumiem Pani obawy. Z drugiej strony sporo osób rzeczywiście traktuje zaglądanie do telefonu jako naruszenie prywatności. Może warto po prostu szczerze pogadać z partnerem i powiedzieć o swoich obawach? To, że kolega Pani partnera zdradza to nie znaczy, że i Pani partner musi zdradzać... Nie warto psuć związku dlatego, że jakiś kumpel ma kiepskie pomysły. Kontrolowanie telefonu, laptopa itd. nie daje uspokojenia na długo - pojawiają się myśli, że może jednak coś się przegapiło i niepokój pojawia się od nowa. Pozdrowienia!

Witam
Trudno mi odpowiedzieć. Mysle ze oboje powinniście udać sie na terapie.

Witam,
Pisze Pani o podejrzeniach względem partnera, ale trudno jest diagnozować na podstawie krótkiego opisu. Z Pani opisu wynika jednak, że nie czuje się pani w związku bezpiecznie. Trudno powiedzieć czy wynika to z Pani wcześniejszych przeżyć czy z innych powodów, trudno też określić czy pani niepokoje mają realne przesłanki, czy wynikają raczej z Pani lęków. Jest jednak coś co sprawia, że cierpi Pani, więc może warto przyjrzeć się temu w gabinecie terapeuty? Pozdrawiam Dorota Rychter

Dzień dobry, jednym z najważniejszych fundamentów udanego związku jest zaufanie, dlatego trudno być w nim w pełni, jeżeli tego zaufania brakuje. Każdy związek również wyznacza sobie swoje granice tolerancji na prywatności. Aby związek mógł przetrwać granice te muszą być akceptowane przez obie strony. Jesteście Państwo na początku związku więc w "uczycie się siebie" i te zasady dopiero ustalacie. Sugeruję więc usiąść z partnerem i opowiedzieć o swoich potrzebach i uczuciach związanych z jego zachowaniem, tak żebyście mogli wspólnie wypracować zasady które każdego z Was będą satysfakcjonować. Nie bez znaczenia jest Pani poprzedni związek. Powód rozstania i relacje z byłym mężem mogą Panią "nastawiać" na nowy związek i nie zawsze muszą działać w sposób pozytywny. Temu też warto się przyjrzeć, polecam tu spotkanie ze specjalistą. Pozdrawiam

Dzień dobry,
nie jestem pewna czy dobrze zrozumiałam Pani pytanie. Zapytała Pani czy "choruje Pani na chorobliwą zazdrość czy niskie poczucie wartości?". Faktycznie nie ma takiej jednostki chorobowej jak "chorobliwa zazdrość", choć takie odczucia są często związane właśnie z niskim poczuciem wartości albo trudnymi doświadczeniami. Jeżeli natomiast chciałaby Pani przyjrzeć się bliżej swojej trudności, dążyć do radzenia sobie z trudnymi emocjami, warto skorzystać z pomocy psychoterapeutycznej.
Pozdrawiam serdecznie,
Kinga Jaromińska

Witam,
Optymistyczne jest zdawanie sobie sprawy z własnego problemu, co może ułatwić jego rozwiązanie lub nauczenie się zwalczania niekorzystnych mechanizmów. Podstawą związku powinna być otwartość i szczerość. Najczęściej problemy z zazdrością są wierzchołkiem trudności w budowaniu ufnej więzi, czyli bezpiecznej bliskości. Nie oznacza to oczywiście całkowitego "luzu" i niezwracania uwagi na ewentualne zagrożenia dla związku. Ocena rzeczywistości powinna się opierać na czynnikach racjonalnych, wynikających z logicznych przesłanek, a nie uprzedzeń, domysłów lub wręcz insynuacji. Na rodzinnym gruncie warto porozmawiać z mężem, wyjaśniać na bieżąco wątpliwości i niejasności, przy czym trzeba pamiętać o odpowiedniej formie, bez uprzednich oskarżeń. Zalecałabym również konsultację z psychoterapeutą, gdyż problem zazdrości może mieć głębsze podłoże i w przyszłości będzie wciąż rzutować na Pani szczęśliwe pożycie małżeńskie. Zazdrość może być w tym wypadku efektem szeregu mechanizmów, którym należy przyjrzeć się w pierwszej kolejności, by zwalczyć i skutek, i przyczynę.
Pozdrawiam,
Katarzyna Mika-Łabuz