Czy istnieje coś takiego jak osobowość lękliwa (wycofana). Jeśli istnieje to do kogo się z tym udać.

Rozumiem to tak, że może chodzić o taki udział lęku w życiu wewnętrznym, który objawia się wycofaniem. Można zająć się tym w procesie psychoterapii u psychoterapeuty, można wziąć tabletki zmniejszające intensywność lęku, które przepisuje lekarz psychiatra. Wszystko zależy od tego co chce się osiągnąć, od motywacji: czy to powoduje pogorszenie jakości życia, niezadowolenie, tęsknotę za czymś innym ? czy coś zmienić, czy nauczyć się z tym żyć, a może jedno i drugie ?
Często jest tak, że farmakoterapia wspierana jest przez psychoterapię.

Witam
Trudności z lękiem są bardzo częstymi dolegliwościami, które zgłaszają osoby przychodzące na terapię. Aby udzielić pełnej odpowiedzi na Pani pytania należy przeprowadzić wywiad u psychologa lub psychoterapeuty, który prowadząc odpowiedni rozmowę będzie mógł zdiagnozować trudność. Najskuteczniejszym podejściem w pracy z lękiem jest nurt poznawczo-behawioralny. Lęk jest emocją, którą potrzebujemy w życiu. Informuje nas o zagrożeniu i pozwala na szybką reakcję ale kiedy utrudnia nam funkcjonowanie należy skonsultować się ze specjalistą. Prace z lękiem u psychoterapeuty pozwoli skutecznie poradzić sobie z dolegliwościami.
Pozdrawiam

Dzień dobry,
tak, wśród zaburzeń osobowości występuje osobowość unikająca, zwana także osobowością lękliwą. Jest to zaburzenie charakteryzujące dużym samokrytycyzmem, perfekcjonizmem oraz nadmiernymi skłonnościami do planowania i organizacji. Dodatkowo osoba z tym zaburzeniem ma trudności w radzeniu sobie ze stresem, zaufaniem do innych ludzi, niskim poczuciem własnej wartości. Jednocześnie chory może mieć objawy zaburzeń lękowych np. napady paniki, lęk społeczny oraz objawy depresji. W celu dokonania diagnozy należy udać się na konsultację psychiatryczną. W procesie leczenia stosowane są leki np. antydepresyjne i przeciw lękowe oraz psychoterapia.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Tak, istnieje coś takiego jak osobowość lękliwa, profesjonalnie nazywana w klasyfikacjach osobowością unikającą. Osoba z takim stylem osobowości często doświadcza silnego lęku w kontaktach społecznych, unika sytuacji, w których może być oceniana, a jej poczucie własnej wartości bywa niskie.
Najlepiej zacząć od psychologa lub psychoterapeuty, który rozpozna istotę trudności, pomoże zrozumieć mechanizmy lęku i nauczy strategii radzenia sobie w relacjach oraz budowania pewności siebie. Psychiatra może być potrzebny, jeśli pojawia się silny lęk, depresja lub napady paniki, kiedy rozważa się leczenie farmakologiczne, które wspiera terapię.
Leczenie opiera się przede wszystkim na psychoterapii, np. poznawczo-behawioralnej, a leki, jeśli są potrzebne, działają wspomagająco. Celem terapii jest stopniowe zmniejszanie lęku, poprawa jakości życia i nauka funkcjonowania w relacjach w sposób bardziej pewny i satysfakcjonujący.
Pozdrawiam serdecznie,