Czy danie czasu po zdradzie (w zasadzie podejmowanie decyzji w histeriach po flircie aniżeli kontakc

Dzień dobry, myślę że nie ma tutaj jednoznacznej odpowiedzi. Jeśli chodzi o "psychologiczny punkt widzenia" to obraz relacji i tego co można naprawić/zmodyfikować budowany jest każdorazowo i indywidualnie z danym pacjentem i dopiero poznając go możemy cokolwiek więcej pomóc.

Witam, spojrzenie z innej perspektywy na bolące nas tematy, a szczególnie danie sobie czasu na podejmowanie decyzji jest dla wielu osób dobrym rozwiązaniem. Działanie pod wpływem emocji nie zawsze pomaga, niestety często szkodzi. Oczywiście każdy przypadek jest inny i wymaga oddzielnej analizy. W trudnych sytuacjach trzeba pracować nad poczuciem własnej wartości i podejmować decyzje w zgodzie ze sobą. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, odnośnie podejmowania decyzji w emocjach, może to być dla procesu decyzyjnego na korzyść ale może być i na szkodę. To wszystko zależy od człowieka i jego zasobów jakie posiada. Odnośnie budowy relacji, rozmowa w tym pomaga ale nie przez atakowanie drugiej osoby. Zdrada jest delikatnym, wrażliwym tematem. Niektóre pary po zdradzie decydują się na Terapię dla Par. Życzę Panu powodzenia i wytrwałości. Z wyrazami szacunku, Marcin Rybak

Dzień dobry, z psychologicznego punktu widzenia, podejmowanie decyzji w stanie silnych emocji może być impulsywne, "na gorąco". Z reguły, gdy te pierwsze emocje opadną może się okazać, że uczucia względem danej sytuacji są faktycznie zupełnie inne, bądź można wtedy utwierdzić się w tym, co się czuło i myślało od samego początku danej sytuacji. Za atakowaniem pytaniami stoi jakaś potrzeba, być może jest to potrzeba zrozumienia sytuacji, co się stało, dlaczego się tak stało itd. Poradzenie sobie z sytuacją zdrady jest kwestią indywidualną, dla jednych danie sobie tego czasu jest niezbędne do tego aby ruszyć dalej z innymi decyzjami i działaniami, a dla innych ten czas jest niepotrzebny. Wiele par w takiej sytuacji korzysta z pomocy psychoterapeuty par - do czego zachęcam. Pozdrawiam serdecznie, Sandra Sztajerwald-Reglinska