Czy da się zmniejszyć koślawość kolan w wieku 16 lat? Wada nie jest ogromna. Przy złączonych kolanac

Dzień dobry, przy odstępie około 2 cm między kostkami mówimy o bardzo niewielkiej koślawości, mieszczącej się często w granicach normy rozwojowej w wieku 16 lat. W tym wieku nie zmienia się już istotnie osi kostnej bez leczenia operacyjnego, natomiast można poprawić ustawienie funkcjonalne i wygląd poprzez pracę nad siłą pośladków, kontrolą biodra, stabilizacją kolana i stopy. Odpowiedni trening może zmniejszyć wizualne „zapadanie się” kolan w ruchu i realnie zmniejszyć ryzyko przyszłych dolegliwości bólowych, nawet jeśli sama oś anatomiczna pozostanie podobna. Pozdrawiam, Maciej Nowiński

Oczywiście jest taka możliwość, lecz postępowanie nie skupia się tylko na fizjoterapii ale również na zaopatrzeniu ortopedycznym takim jak wkładki ortopedyczne wykonane na zamówienie pod potrzeby pacjenta.

W tym wieku wzrost zwykle dobiega końca lub jest bliski zakończenia, więc istotna, trwała zmiana osi kończyn dolnych ćwiczeniami nie jest możliwa, jeśli wada wynika z ustawienia kostnego. Można natomiast wpłynąć na komponent mięśniowy i funkcjonalny. Kluczowe jest wzmacnianie mięśni pośladkowych (szczególnie pośladkowego średniego), poprawa kontroli biodra i kolana w podporze jednonóż, praca nad stabilizacją centralną oraz kontrola ustawienia stóp. Proszę udać się na wizytę do doświadczonego fizjoterapeuty zajmującego się leczeniem wad postawy kończyn dolnych. Powodzenia!

Jak najbardziej! W wieku 16 lat jest to raczej wada funkcjonalna, a nie strukturalna, więc wszystko da się zmienić za pomocą ćwiczeń. Proszę się zgłosić do fizjoterapeuty.

Dzień dobry, Zalecałbym wizytę u ortopedy w celu oceny, czy występująca koślawość jest strukturalna czy funkcjonalna. Jest to znacząca różnica w kwestii możliwości skorygowania wady.

Dzień dobry, Przede wszystkim chcę Cię uspokoić – odstęp 2 cm między kostkami przy złączonych kolanach mieści się w granicach normy fizjologicznej. Taka minimalna różnica jest czymś całkowicie naturalnym dla budowy ciała i nie świadczy o patologicznej wadzie postawy, która wymagałaby korekcji. Jeśli chodzi o możliwości realnej zmiany kształtu kości – proces kostnienia i zarastania płytek wzrostowych (chrząstek wzrostowych) w okolicach stawów kolanowych kończy się przeważnie ok. 16–18 roku życia (u dziewcząt nieco wcześniej, u chłopców nieco później). W wieku 16 lat kościec jest już niemal całkowicie ukształtowany i zrastający się, co oznacza, że nie da się już zmienić strukturalnej, kostnej budowy kolan. Podsumowując: Twoje kolana mieszczą się w normie i nie wymuszają żadnego leczenia ani naprawiania na siłę. Skup się po prostu na ogólnej sprawności i sile mięśniowej. ;)

Dzień dobry, W tym wieku ustawienie kolan jest już prawdopodobnie utrwalone. Jeśli wada jest niewielka, nie ma co się martwić. Nie będzie wpływało na funkcjonowanie. Z poważaniem Wojciech Szreder - CM REHAB Clinic

Dzień dobry, W wieku 16 lat kończy się wzrost kostny i jest to ostatni dzwonek, by jakąś korekcję uzyskać. Jeśli koślawość wynika z przyczyn funkcjonalnych należy udać się do fizjoterapeuty na trening medyczny. Jeżeli dodatkowo występują wady stóp, również należy się nimi zaopiekować. życzę zdrowia Szymon Bardo

Dzień dobry. W wieku 16 lat warto najpierw ocenić, czy koślawość kolan jest rzeczywiście wadą strukturalną, czy przede wszystkim wynika ze sposobu ustawiania kończyn podczas stania i ruchu. Sam odstęp około 2 cm między kostkami nie wystarcza do oceny stopnia koślawości. Jeśli jest to koślawość strukturalna, ćwiczenia nie zmienią istotnie osi kości. Mogą natomiast poprawić siłę mięśni, kontrolę ustawienia kończyn, stabilność oraz sposób wykonywania takich czynności jak przysiad, chodzenie czy bieganie. Jeżeli problem ma głównie charakter funkcjonalny, odpowiednio dobrany trening może również poprawić wygląd ustawienia nóg. Nie ma natomiast potrzeby korygowania niewielkiej, bezobjawowej koślawości wyłącznie po to, aby zapobiec bólowi w przyszłości. Najlepszym pierwszym krokiem byłoby badanie u fizjoterapeuty lub ortopedy, z oceną osi kończyn dolnych, stóp, bioder oraz ustawienia kolan w ruchu.