Czy 10 latek, ktòry z YouTuba nauczył się biegle angielskiego i woli mòwić po ang niż po polsku, któ

Dzień dobry, w przedstawionym przez Panią opisie pojawiają się zachowania, które mogą być objawami zaburzeń ze spektrum autyzmu (specyficzne zainteresowania, mające wręcz charakter fiksacji, podejście do relacji z rówieśnikami, nieprawidłowości w integracji sensorycznej). Na chwilę obecną nie martwiłabym się terapią, ale warto pomyśleć o diagnostyce. Zalecałabym w tym celu kontakt z lekarzem psychiatrą dziecięcym, a także Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną (najbliższą szkole, do której chodzi syn, ponieważ obowiązuje rejonizacja), która przeprowadzi część psychologiczną diagnostyki oraz w razie potwierdzenia się tej diagnozy, wyda przydatne dokumenty i rozwieje wątpliwości dotyczące terapii. Pozdrawiam.

Dzień dobry, czytając Pani opis, widać, jak uważnie i z troską przygląda się Pani swojemu synowi. I jednocześnie czuć to pytanie w tle: czy wszystko jest w porządku, czy powinnam coś zrobić? To, co Pani opisuje, pokazuje chłopca o dużej ciekawości świata, bardzo dobrej pamięci i silnych, ukierunkowanych zainteresowaniach. Takie dzieci często rozwijają się nierównomiernie – w niektórych obszarach bardzo wyprzedzają rówieśników, a w innych potrzebują więcej czasu czy wsparcia. Jednocześnie są tu też elementy, które warto potraktować jako sygnał do uważniejszego przyjrzenia się: – intensywne, wąskie zainteresowania, – mniejsza potrzeba kontaktów rówieśniczych, – wybiórczość jedzenia, – duża wrażliwość, – obniżone napięcie mięśniowe. To nie oznacza od razu, że „coś jest nie tak”, ale raczej że Pani syn ma swój specyficzny sposób funkcjonowania, który dobrze byłoby lepiej zrozumieć. I w tym miejscu ważna rzecz – konsultacja czy diagnoza nie jest „szukaniem problemu”, tylko daniem sobie i dziecku większej jasności: – jak on funkcjonuje, – jakie ma potrzeby, – co jest jego zasobem, a gdzie potrzebuje wsparcia. Wiele dzieci o takim profilu to dzieci bardzo zdolne, wrażliwe, czasem bardziej „zanurzone” w swoim świecie – i przy odpowiednim podejściu rozwijają się naprawdę dobrze. Rozumiem Pani niepokój – szczególnie gdy pojawia się pytanie, czy to jeszcze indywidualność, czy już coś więcej. Myślę, że warto tego nie rozstrzygać samodzielnie. Zapraszam Panią na konsultację – online lub w gabinecie. Spokojnie przyjrzymy się funkcjonowaniu syna, jego mocnym stronom i ewentualnym trudnościom, żeby mogła Pani mieć więcej pewności, jak go wspierać na co dzień. Z pozdrowieniami, Kornelia Cichoń Psycholożka