Co zrobić wobec psychoterapeuty, który jest makiaweliczny i manipuluje na terapii. Swoimi słowami, z

Dzień dobry,
opisane zachowania nie wpisują się w kodeks etyki zawodu psychologa ani psychoterapeuty i nie powinny mieć miejsca. Jeżeli chodzi o reakcję jaką może Pani/Pan podjąć wobec siebie to otwarta rozmowa o braku poprawy, odczuciach wobec stosowanej praktyki tym psychoterapeutą i w razie braku zrozumienia rozważenie zmiany psychoterapeuty. W ramach reakcji na rzeczywiście obiektywne nieprawidłowości w terapii droga wiedzie przez zrewidowanie wykształcenia i uprawnień do prowadzenia psychoterapii oraz zgłoszenie do odpowiedniego związku. Przykładowo - jeżeli psychoterapeuta jest certyfikowanym psychoterapeutą psychoanalitycznym - zgłoszenie do Polskiego Związku Psychoanalitycznego. Na dzień dzisiejszy, jeżeli terapia ta przynosi tak fatalne skutki i pogarsza samopoczucie jak opisano - warto udać się do innego specjalisty by pomóc najpierw sobie, a potem zając się resztą. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

Często jest tak, że nie chcemy rezygnować z czegoś dlatego, że zainwestowaliśmy w to dużo czasu, energii, a niekiedy także pieniędzy. W terapii, zwłaszcza grupowej, dochodzi do tego jeszcze lęk o to, czy przy sygnalizowaniu na głos swego niezadowolenia nie zostanie to ocenione - przez terapeutę i grupę - jako opór wobec metod stosowanych w czasie terapii i w ogóle wobec własnego rozwoju. A jeśli jeszcze trafi się na terapeutę, który nie pracuje nad sobą (np. nie superwizuje swojej pracy), to dokładnie w ten sposób wytłumaczy on sobie niezadowolenie uczestnika terapii. I wtedy możemy zbyt długo brnąć w coś, co nam ostatecznie nie służy, a wręcz może zaszkodzić. Co w takim razie robić? Jeśli jesteśmy świadomi swoich psychologicznych granic i potrafimy stanąć w swojej obronie, gdy są one mocno i w sposób nieuzasadniony naruszane, to po prostu powinniśmy zrezygnować (jeśli uprzednia rozmowa z terapeutą prowadzącym jeszcze nas pognębiła). Natomiast jeśli mamy problem ze swoimi granicami (i jesteśmy tego świadomi), warto może umówić się nawet na jedną konsultację z innym psychologiem czy psychoterapeutą, by przedstawić sytuację i związane z tym emocje, obawy. Dobry psycholog powinien mieć przekrojową wiedzę na temat różnych nurtów terapeutycznych i związanych z nimi metod, a poza tym jako osoba trzecia spojrzy z dystansem na sytuację i raczej będzie potrafił ocenić, czy nie dochodzi do nadużyć. Specjalista taki będzie mógł stwierdzić, czy obniżone samopoczucie klienta jest wynikiem jego oporu wobec zmiany czy może jednak braku szacunku wobec granic i potrzeby bezpieczeństwa. Życzę odwagi i siły!

W terapii kluczowe jest, aby klient czuł się szanowany i wspierany. Jeśli relacja z terapeutą wywołuje więcej stresu niż korzyści, warto zastanowić się nad podjęciem działań zmierzających do zmiany tej sytuacji.
Jest niezwykle ważne, aby terapeuta przestrzegał zasad etyki zawodowej, działał z poszanowaniem wartości i autonomii klienta oraz wspierał go w sposób empatyczny. Jeśli ma Pan/Pani poczucie, że terapeuta nadużywa swojej pozycji, angażuje się w manipulację czy stosuje agresywne zachowania, które wywołują dyskomfort lub poczucie krzywdy, warto rozważyć kilka kroków:
Otwarte omówienie sytuacji – jeżeli czuje się Pan/Pani na siłach, można spróbować porozmawiać z terapeutą o swoich odczuciach i wątpliwościach. Może to pomóc w wyjaśnieniu sytuacji lub umożliwić terapeucie zreflektowanie się nad swoim podejściem.
Rozważenie zmiany terapeuty – jeśli sposób pracy obecnego terapeuty nie służy Panu/Pani, a wręcz pogłębia trudności, warto poszukać specjalisty, który lepiej odpowiada na Pana/Pani potrzeby. Proces terapeutyczny wymaga zaufania i poczucia bezpieczeństwa, a ich brak może hamować postępy w terapii.