Co robić? Akceptować ten stan?

Witam, to zupełnie normalne, że ma Pani takie oczekiwania. Zachęcam Panią do podjęcia próby porozmawiania z mężem o tym jaka jest Państwa wzajemna relacja, czy każda ze stron chce takiej jakości relacji, czy być może nie jest to czas na to by zacząć pracować nad lepszą jakością relacji małżeńskiej np. pod względem komunikacji, uważności na siebie, bliskości, itp. Jeśli Pani mąż nie zdecyduje się otwarcie rozmawiać o Państwa relacji i jej jakości to będzie to sygnał mówiący o tym, że warto podjąć terapię małżeńską. Zachęcam też Panią do przeczytania książki 5 języków miłości. Pozdrawiam.

W każdym wieku i czasie życia potrzebujemy bliskości, czułości oraz relacji z drugim człowiekiem, jeśli z tego rezygnujemy lub nie dostajemy to tak jak byśmy nie istnieli. To smutne i przerażające szczególnie w obecnych czasach. Wątpliwości tyo dobry początek do zmiany. Pozdrawiam serdecznie i życzę odwagi do zmiany. Jacek Dzikowski

Dzień dobry,
W tytule zadaje Pani pytanie czy akceptować stan relacji z mężem. Z treści Pani wypowiedzi wynika, że przeszkadza Pani to jak ta relacja wygląda. Oczekuje Pani więcej czułości. Myślę, że jeśli Państwo sami nie poradzą sobie z poprawą kontaktów, byłoby zasadne udać się na terapię par. Terapeuta jako trzecia osoba, patrząca z boku może przedstawić wygląd Państwa relacji i jej elementy, których Państwo nie dostrzegacie. To pomoże zrozumieć drugą osobę i finalnie poprawić kontakty pomiędzy Panią i mężem.
Pozdrawiam
Maciej Misztal

Dzień dobry! Oczekiwanie czułości od współmałżonka jest czymś normalnym. Jednak z tego krótkiego listu wynika, że brak czułości może być wynikiem czegoś głębszego, co powoduje, że Państwo małżeństwo nie daje satysfakcji. Jeżeli chcecie być ze sobą razem dalej, warto zgłosić się do psychoterapeuty po pomoc w odbudowie relacji.

Oczekiwanie czułości i atencji w związku jest czymś jak najbardziej naturalnym. Naturalne jest także to, że każdy związek (czyli rodzina) w swym cyklu rozwoju przechodzi przez różne fazy (w zależności od autorów mówi się o 5-ciu lub 6-ciu takich fazach). Każda z nich charakteryzuje się innym "momentem krytycznym" np. wzięcie ślubu, pojawienie się dzieci, wiek szkolny pociech czy w końcu opuszczenie domu przez młodych dorosłych (tzw. puste gniazdo). Być może to, co dzieje się w Państwa małżeństwie związane jest właśnie z którymś, z bardzo naturalnych i w zasadzie nieuniknionych kryzysów? Prof. de Barbaro zwykł mawiać, że każda para tańczy swój niepowtarzalny taniec. Kroki do niego ustalane są (oczywiście nieświadomie, na drodze różnych procesów), przez oboje tańczących. Warto byłoby w Państwa przypadku skonsultować się z psychoterapeutą zajmującym się terapią par i zbadać dokładnie, jakie mogą być przyczyny takiej a nie innej sytuacji. Co się na nią składa, kto "ustalił" jakie kroki wspomnianego tańca i dlaczego dzieje się tak, że ten taniec przestał spełniać Państwa oczekiwania. Pozdrawiam.