Chciałbym zapytać czy objawy wykazywane przez moją 16 letnią córkę mogą świadczyć o niedostosowaniu
Chciałbym zapytać czy objawy wykazywane przez moją 16 letnią córkę mogą świadczyć o niedostosowaniu społecznym a jeśli nie to czego mogą być objawem.?Córka w szkole nie radzi sobie z nauką, nie chce się uczyć i zdarza jej się od czasu do czasu ucieczka z lekcji, nie odzywa się do nauczycieli i rówieśników w szkole natomiast np. w domu zachowuje się normalnie, jest bardzo zahamowana i nieśmiała poradnia stwierdziła u niej problemy natury emocjonalno - wolicijonalnej, liczne spotkanie z psychologiem wogóle jej nie pomogły. W naszym życiu nigdy nie wydarzyło się nic szczególnego jest taka od dziecka. Do psychologa zaczęła chodzić w wieku 12 lat.
4 odpowiedzi
Córka nie jest kompatybilna ze szkołą :) albo raczej w drugą stronę - szkoła nie potrafi lub nie chce dostrzec problemu Państwa córki. Sugerowałbym zażądanie od szkoły wyjaśnienia co robią w obszarze zaleceń, które niewątpliwie otrzymała od poradni psychologiczno- pedagogicznej, co k o n k r e t n i e zrobiła lub robi, aby pomóc Pani córce. Jakimś rozwiązaniem może być indywidualny tok nauczania (córka będzie uczyła się w domu, a w szkole pisała jedynie sprawdziany), tzw. nauczanie domowe lub szkola demokratyczna, ewentualnie Montessori. Jednocześnie proszę przyjąć do wiadomości, iż funkcjonujący w Polsce system edukacji w żaden sposób nie jest przystosowany do radzenia sobie z problemami tego typu u dzieci, czytaj - przepychanie dzieci z klasy do klasy lub wypchnięcie w systemu.
Witam Serdecznie, zgłoszony przez Panią problem wymaga wsparcia psychoterapeutycznego, by zrozumieć zachowanie dziecka, a być może pomóc mu starając się o indywidualne nauczanie. Istotne jest by dotrzeć do przyczyny takiego zachowania córki, co pomogłoby jej w dalszym funkcjonowaniu społecznym. Serdecznie pozdrawiam
Uzupełniając sugestie w wypowiedziach poprzednich specjalistów, ja w Pani opisie trudności córki zwróciłam uwagę także na fakt, że "nie odzywa się do nauczycieli i rówieśników w szkole natomiast np. w domu zachowuje się normalnie". Być może jest to tzw. mutyzm wybiórczy. Warto rozważyć taką hipotetyczną diagnozę i szukać wsparcia terapeutycznego u psychoterapeuty, któremu nie obce jest takie zaburzenie. Dzieci z mutyzmem często też nie odzywają się na terapii, więc od doświadczenia i wrażliwości specjalisty zależy, czy zdołają się otworzyć, a terapia w dłuższej perspektywie czasu będzie przynosić pozytywne zmiany.
Dzień dobry. Trudności w nauce i ucieczki z lekcji często są wtórne – wynikają z napięcia, lęku i poczucia przeciążenia, a nie z braku chęci czy „złej woli”. Sam fakt, że „jest taka od dziecka” i że standardowe rozmowy z psychologiem nie pomagają, sugeruje potrzebę pogłębionej diagnozy (psychiatra dzieci i młodzieży + diagnoza lęku, funkcjonowania emocjonalnego i relacyjnego) oraz innej formy pracy niż sama rozmowa wspierająca.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.