Chciała bym.to wiedzieć na przyszłość chodziłam prywatne miałam 5 sesij po 50 minut. Jak prawidłowo

Witam,
Konsultacje do psychoterapii są obowiązkowym i nieodłącznym elementem poprzedzającym współprace terapeutyczną pomiędzy Pacjentem a Terapeutą. Zwykle trwają 3-4 spotkania po ok. 45-50 min. W trakcie ich trwania zbiera się wywiad od Pacjenta, ustala się możliwe cele terapeutyczne, dokonuje się ustalenia kontraktu - czyli zasad współpracy terapii indywidualnej. Pod koniec konsultacji zarówno Terapeuta oraz Badany podejmują decyzję, czy podejmują wspólny kontakt - czyli jest zgodna co do określonych celów terapii (nad tym mają wspólnie pracować podczas sesji).

Psychoterapeuta powinien powiedzieć Klientowi w jakim nurcie pracuje, lecz Pacjent sam szukając terapeuty również powinien na to zwrócić uwagę i dopytać np. podczas konsultacji jak sesje terapii będą wyglądać. Nurty prowadzenia psychoterapii różnią się od siebie, kładą nieco inny nacisk na aktywność terapeuty, rozumienie problemu, analizę mechanizmów patologii ect.

W zależności od podejścia w jakim pracuje terapeuta - ustala się bliżej określone ramy albo też nie. Bowiem w podejściu psychodynamicznym/ psychoanalitycznym nie da się tego określić. Inaczej w przypadki terapii poznawczo- behawioralnej, które mają sztywniej ustalony czas trwania (zazwyczaj do roku czasu).

Każdy terapeuta po za tym w jakim pracuje podejściu, ma również swój odrębny styl pracy. Inni są mniej wygadani, inni kładą większy nacisk na dialog. To zależy na kogo Pani trafi i jakie predyspozycje osobowościowe danej osoby Pani preferuje. Zawsze ma Pani możliwość zmiany, warto jednak potem zastanowić się nad tym dlaczego dokonuje tej zmiany i co takiego odrzuciło mnie od takiego kontaktu.

Pozdrawiam ciepło
K. Palczewska

Wszystko o czym Pani napisała jest zasadne i powinno się zadziać na etapie konsultacyjnym. 5 sesji to dostateczny czas na omówienie tych kwestii. Niestety nie każdy psychoterapeuta tak pracuje i faktycznie w nurcie psychodynamicznym, może być to bardziej widoczne z powodu mniejszej struktury sesji i aktywności psychoterapeuty w procesie, dlatego nurt będzie miał znaczenie dla przebiegu tego etapu jak i całego procesu. Dobrze jest pytać, ponieważ znów udział psychoterapeuty w opisie tego co będzie się działo jest zależny od nurtu i tak w nurcie psychodynamicznym tego opisu będzie raczej mało, z kolei przykładowo w poznawczo-behwioralnym znacznie więcej. Jednak jest to również zależne od osobowości psychoterapeuty.
Pozdrawiam
Alicja Lewko

To bardzo zasadne pytania i w pełni rozumiem Twoje wątpliwości. Każdy pacjent ma prawo czuć się bezpiecznie, jasno poinformowany i zorientowany w procesie terapeutycznym. Poniżej odpowiem punktowo, jak powinna wyglądać prawidłowa konsultacja i początek terapii – niezależnie od nurtu, chociaż niektóre różnice mogą wystąpić: 1. Konsultacja terapeutyczna – zazwyczaj obejmuje 1–3 spotkania i ma na celu zebranie wstępnych informacji, ocenę problemu, zapoznanie się z oczekiwaniami pacjenta oraz wspólne zastanowienie się, czy terapeuta i pacjent pasują do siebie, również pod względem potrzeb i kompetencji terapeuty. 2. Wywiad psychologiczny – nie zawsze jest prowadzony w postaci formularza pytań (np. jak w psychiatrii), ale terapeuta powinien zebrać podstawowe informacje o życiu pacjenta – relacjach, zdrowiu, historii życia, objawach. Jeśli to zostało pominięte, może to wzbudzać uzasadniony niepokój. 3. Zawarcie kontraktu terapeutycznego – to bardzo istotne i powinno się odbyć na początku terapii. Taki kontrakt nie musi być pisemny, ale powinien obejmować zasady pracy, częstotliwość sesji, zasady odwoływania spotkań, koszt, nurt terapii oraz ogólne ramy współpracy.4. Informacja o nurcie terapeutycznym – tak, pacjent powinien zostać poinformowany, w jakim nurcie terapeuta pracuje oraz czego można się spodziewać po takiej terapii. Nurty różnią się znacząco podejściem, dlatego to ma znaczenie. 5. Wstępna diagnoza i plan terapii – niektóre nurty (np. poznawczo-behawioralny) są bardziej ustrukturyzowane i zakładają plan oraz cele terapii. W psychodynamicznym podejściu diagnoza i kierunek terapii mogą być rozciągnięte w czasie i mniej konkretne na początku, ale to nie znaczy, że pacjent nie ma prawa wiedzieć, na czym stoi. Twoje pytania i potrzeba zrozumienia – są w pełni uzasadnione i wręcz pożądane. Pacjent ma prawo pytać i otrzymać odpowiedź – nie jesteś „zbyt wymagająca”. Terapeuta, który odpowiada dezawuująco („możesz nie znaleźć psychologa”) nie daje Ci poczucia bezpieczeństwa i to już jest sygnał alarmowy. Po pięciu sesjach – to już moment, w którym można oczekiwać przynajmniej orientacyjnego rozeznania terapeuty, na czym polega trudność i jaka forma pracy będzie adekwatna. Jeśli tego brakuje, warto zapytać i sprawdzić, czy terapeuta odpowiada z szacunkiem i jasnością. Podsumowując: masz pełne prawo oczekiwać informacji, poczucia bezpieczeństwa i przejrzystości procesu. Terapeuta, który Cię zbywa lub reaguje obronnie na pytania, może nie być osobą, z którą warto kontynuować pracę. Na przyszłość – pytaj śmiało już na konsultacjach o wszystkie kwestie, które są dla Ciebie ważne. I pamiętaj, że najważniejsza w terapii jest relacja – jeśli nie czujesz się w niej szanowana, to nie Ty jesteś problemem. Radosław Helwich CEO ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień ul. Boguckiego 6/3 Warszawa Żoliborz