2 lata temu miałam depresję, byłam w ciężkim stanie psychicznym przez około pół roku, ale udało mi s

Szanowna Pani,
Zdiagnozowała Pani u siebie depresję, doświadczając trudności w codziennym funkcjonowaniu. Natomiast by móc rozpoznać depresję, muszą wystąpić co najmniej dwa objawy przez minimum dwa tygodnie: obniżony nastrój, utrata zainteresowań i zdolności do radowania się, zmniejszona energia prowadząca do wzmożonej męczliwości oraz co najmniej dwa objawy takie jak: osłabienie koncentracji i uwagi, niska samoocena i mała wiara w siebie, poczucie winy i małej wartości, pesymistyczne, czarne widzenie przyszłości, myśli i czyny samobójcze, zaburzenia snu, zmniejszony apetyt. Napisała Pani: „nie rozumiem co się ze mną wtedy działo” – istotne jest jakie odczucia Pani towarzyszyły- somatyczne i psychiczne- dopiero pełna lista objawów, może dać obraz danej jednostki chorobowej.
Pisze pani, że zmieniła coś w swoim życiu, co spowodowało polepszenie nastroju. Być może okoliczności, w których się Pani znajdowała przyczyniły się do ówczesnego stanu psychicznego, a nie zaburzenie jakim jest depresja.
To co wydaje się być istotne na ten moment, to doświadczanie lęków związanych z ponownym pojawieniem się złej kondycji psychicznej, w której znalazła się Pani dwa lata temu. Tymi obawami można się zająć się w procesie psychoterapii. Podczas spotkań z psychoterapeutą, wracając do przeszłości, możliwe będzie poradzenie sobie z nią tak, by nie determinowała Pani obecnego życia.
Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkie dobrego,
Aleksandra Wróblewska

Dzień dobry. Myślę, że dobrzy byłoby podjąć terapię. Jednak nie z psychologiem, ale z psychoterapeutą. Psychoterapeuta jeśli dobrze poprowadzi terapię, spowoduje, że przeszłe przeżycia zostaną dobrze przepracowane, jednak nie będzie Pani żyła przeszłością. Polecam podjęcie terapii psychodynamicznej psychoterapia-krakow.net

Dzień Dobry Pani,

Nie napisała Pani, jak i czy była leczona dwa lata temu...?

Z Pani relacji rozumiem, że poczuła/czuje Pani niepokój związany z ewentualnością nawrotu stanu depresyjnego.
Ważnym byłoby, by podjęła Pani kontakt/pracę terapeutyczną/rozwojową z psychologiem, by nauczyć się jak radzić sobie z ewentualnie obniżonym nastrojem i trzymać się odpowiedniego stylu życia.

Z przesłaniem dla Pani radości i miłości własnej,
Irena Mielnik-Madej

Czy dobrze zrozumiałam, że Pani sama zdiagnozowała u siebie depresję? Z tego, co Pani pisze nadal jest w Pani lęk przed pojawieniem się stanów, które uznała Pani za depresję. Myślę, że warto porozmawiać o tym z psychologiem, jeżeli ta sytuacją Panią nadal stresuje. Nie zawsze trzeba wracać do przeszłości, być może zmiany, które Pani wprowadziła w życie faktycznie przyczyniły się do poprawy jego jakości. A podczas konsultacji będzie Pani mogła rozwiać nurtujące Panią wątpliwości. Powodzenia!

Dzień dobry,

Epizod depresji może ustąpić samoistnie po kilku miesiącach. Jednak brak wsparcia medycznego i terapeutycznego może być przyczyną nawrotów.
Z powyższego opisu cieżko wywnioskować czy depresję stwierdził u Pani specjalista czy Pani sama?
Proszę pamiętać, że nie każdy obniżony nastrój jest depresją, nie każde złe samopoczucie musi zmienić się w chorobę.
Jeśli jednak niepokoi Panią , że objawy moją powrócić , nic nie stoi na przeszkodzie aby skorzystać z pomocy psychologa czy terapeuty.

Pozdrawiam
Dagmara Maćkiewicz