mgr Kamil Rajczyk

Nazywam się Kamil Rajczyk.
Od ponad ośmiu lat pracuję z osobami zmagającymi się z uzależnieniami oraz z ich bliskimi. Pracuje z osobami dorosłymi. Do mojego gabinetu często trafiają osoby, które nie są pewne, czy to już uzależnienie.

Zadają sobie pytania:
• Czy naprawdę mam problem, czy przesadzam?
• Dlaczego próbuję ograniczać, a jednak wracam do picia/brania/grania?
• Dlaczego inni potrafią „normalnie”, a ja tracę kontrolę?
• Czy to kwestia silnej woli?

Pomogę Ci znaleźć odpowiedzi na te pytania.

W poszukiwaniu pomocy trafiają do mnie również osoby, które wiedzą, że są uzależnione i poszukują sposobu na zatrzymanie nałogu. Postaramy się wspólnie skonstruować plan, aby to osiągnąć. Wątpliwości nie są przeszkodą w terapii. To bardzo dobry moment, aby przyjrzeć się sytuacji i zastanowić się, co można z tym zrobić.

Pracuję również z osobami bliskimi tych, którzy piją, używają substancji lub nadmiernie grają.

Jeśli:
• zastanawiasz się, czy reagujesz właściwie,
• czujesz zmęczenie kontrolowaniem sytuacji,
• żyjesz w lęku o zdrowie i życie swoich najbliższych,
• próbujesz z całych sił pomóc bliskiej osobie i mimo całego wysiłku nie udaje Ci się,

to pomoc może być potrzebna także Tobie. Wspólnie przyglądamy się mechanizmom „współuzależnienia” i opracowujemy plan działania. Życie z osobą uzależnioną często powoduje, że osoby jej bliskie same zaczynają doświadczać trudnych emocji oraz mogą zachorować na depresje, zaburzenia lękowe (nerwicę), mieć problemy ze snem. W ramach studiów z zakresu terapii poznawczo-behawioralnej, nauczyłem się stosować metody o udowodnionej skuteczności w pracy z tymi dolegliwościami.  

W pracy opieram się głównie na podejściu behawioralnym i motywującym. Wspólnie analizujemy, jak wcześniejsze doświadczenia ukształtowały Twoje sposoby radzenia sobie z emocjami i napięciem oraz jak przekłada się to na obecne funkcjonowanie. Następnie pracujemy nad przekonaniami i zachowaniami, które podtrzymują problem, a także nad gotowością do wprowadzania stopniowych zmian poprzez świadome eksperymenty i podejmowanie bezpiecznego ryzyka.

Pierwsze spotkania służą przede wszystkim temu, aby:
• rozpoznać Twoje trudności oraz zasoby, które możesz wykorzystać do rozwiązania problemu,
• pomóc Ci zrozumieć mechanizm trudności,
• określić możliwe kierunki działania.

Przez pierwsze pięć lat mojej pracy zawodowej byłem związany z Wojewódzkim Szpitalem Zespolonym im. dr. Romana Ostrzyckiego w Koninie. Pracowałem tam na oddziale całodobowym terapii uzależnień, prowadząc terapię indywidualną i grupową. W ramach poradni przyszpitalnej wspierałem również osoby bliskie pacjentów uzależnionych. Byłem także terapeutą na oddziale dziennym, gdzie pacjenci uczestniczyli w intensywnej terapii i wracali do domu tego samego dnia.

Równolegle od początku swojej drogi zawodowej współpracuję z Prywatnym Ośrodkiem Leczenia Uzależnień BeFree w Ślesinie, gdzie prowadzę terapię grupową oraz indywidualną dla osób uzależnionych.

W 2022 roku, po zdaniu egzaminu państwowego i obronie pracy certyfikacyjnej, uzyskałem tytuł Certyfikowanego Specjalisty Terapii Uzależnień (nr 2350).

W 2024 roku rozpocząłem Szkołę Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS pod kierownictwem dr hab. Agnieszki Popiel i dr Ewy Pragłowskiej. Od tego czasu aktywnie włączam zdobytą wiedzę i techniki do pracy z pacjentami mogącymi skorzystać na ich zastosowaniu. W szczególności dotyczy to pacjentów doświadczających różnych dolegliwości o charakterze lękowym oraz innych zaburzeń nastroju. 

W 2026 ukończyłem pierwszy etap dwustopniowych, czteroletnich studiów podyplomowych w psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Pierwszy stopień, obejmujący dwa lata nauki, zakończyłem zdanym egzaminem. W ramach studiów zdobywam wiedzę i umiejętności praktyczne, niezbędne do prowadzenia psychoterapii poznawczo-behawioralnej w leczeniu szerokiego zakresu zaburzeń psychicznych określonych w klasyfikacji ICD-10. Prowadzona przeze mnie terapia jest poddawana regularnej superwizji.

Każdy etap mojej pracy przyniósł nowe doświadczenia i perspektywy za które jestem wdzięczny. Praca w tym zawodzie nauczyła mnie, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Wiele osób uzależnionych przeżyło naprawdę trudne momenty w życiu i sam nie wiem, jak poradziłbym sobie na ich miejscu. Osoby chorujące na depresje, zaburzenia lękowe, cierpiące z powodu stresu i doświadczające problemów emocjonalnych to ludzie z historią, którzy musieli się dostosować do otaczającego ich świata. Sposób, w jaki próbowali oni sobie dotychczas radzić może już dzisiaj się nie sprawdzać. Spróbujmy razem odpowiedzieć na pytanie; co możemy z tym zrobić?

Ta praca nauczyła mnie pokory. Zarówno w życiu prywatnym, jak i w gabinecie staram się nie oceniać.