lek. Edward Wąsiewicz

Nie polecam. Leczę się przewlekle na astmę od dzieciństwa. Internista ma możliwość wystawienia skierowania na spirometrię z próbą rozkurczową, dlatego nie rozumiem, dlaczego zostałam odesłana do pulmonologa, mimo że w placówce zaznaczono, iż pulmonolog przyjmuje tylko raz w tygodniu, a w najbliższym terminie nie będzie dostępny.
Lekarz sprawdzał również, jakie leki na astmę zostały mi wcześniej przepisane przez pulmonologa, a mimo to wystawił mi receptę z odpłatnością 100%.
W przypadku zaostrzeń astmy stosuje się również doustne sterydy w celu wygaszenia stanu zapalnego i uniknięcia konieczności hospitalizacji. Leczę się na astmę od dziecka, dlatego oczekiwałam, że lekarz uwzględni mój dotychczasowy przebieg choroby i leczenie oraz właściwie oceni, czy mam do czynienia z zaostrzeniem.
Przy duszności regularnie kontroluję saturację, a mimo to podczas teleporady najłatwiejsze było skierowanie mnie do szpitala zamiast podjęcia leczenia adekwatnego do mojego dotychczasowego leczenia.

Pan doktor Edward podchodzi do pacjenta z dużą empatią i wszystko dokładnie wyjaśnia. Zdecydowanie warto skorzystać z wizyty — pełen profesjonalizm i ludzkie podejście. Serdecznie polecam!

Pan doktor Edward Wąsiewicz jest super lekarzem pierwszego kontaktu. Miły, uważny, kompetentny i zawsze pomocny. Z poczuciem humoru, co ważne w komunikacji. Jest do dyspozycji w razie pytań pod telefonem. W przychodni przyjmuje nawet gdy nie jesteś wcześniej zarejestrowany. Zawsze wygospodaruje swój napięty czas i uwagę dla mnie , jako pacjenta.
Jego diagnoza najczęściej jest bardzo trafna. Imponuje mi jego spokój i wysoka kultura osobista. Dlatego Medyk na ul. Powstańców w Rzeszowie odwiedzam z pozytywnym nastawieniem, mimo mojej ambiwalentnej oceny służby zdrowia w całości.

Moja wizyta była nieporozumieniem i zaniedbaniem potrzeb ciężarnej kobiety. Podczas konsultacji przedstawiłam wyniki badania moczu wskazujące na obecność bakterii oraz podwyższone parametry mogące sugerować stan zapalny. Lekarz wypisał antybiotyk, jednak poprosiłam o wykonanie posiewu moczu przed rozpoczęciem leczenia, aby ustalić rodzaj bakterii i dobrać odpowiednią terapię. Lekarz odmówił wystawienia skierowania na posiew i skierował mnie do ginekologa, mimo że korzystam z pakietu medycznego w tej placówce. Lekarz kazał zapłacić za badania na podstawie skierowania ginekologa. Na moje pytanie, na jakiej podstawie dobrano antybiotyk, powiedział, że „działa na większość bakterii” (ale nie wszystkie...). Ze względu na ciążę zależało mi na potwierdzeniu przyczyny infekcji przed przyjęciem leku, żeby nie eksperymentować będąc w ciąży.
Wizyta pozostawiła u mnie poczucie, że moje obawy nie zostały uwzględnione. Wcześniejsze skierowania były od lekarza z tej samej placówki.

Moja teleporada u doktora była jednym z najbardziej frustrujących kontaktów z ochroną zdrowia, jakie miałam. Zadzwoniłam po skierowanie na morfologię, które przy mojej chorobie przewlekłej jest obowiązkowe i absolutnie konieczne do kontrolowania stanu zdrowia. Zamiast uzyskać pomoc, usłyszałam jedynie komentarz: „Jak ma Pani komputer i umie Pani klikać, to proszę to sobie zrobić przez IKP”. Problem w tym, że przez IKP nie jestem w stanie sama wystawić skierowania, bo lekarz POZ i tak musi je zatwierdzić, recepcja musi dzwonić do pacjenta, żeby potwierdzić i przeprocesować sprawę. Ten sposób nie tylko niczego nie ułatwia, ale wręcz wydłuża całą procedurę i angażuje dodatkowe osoby.
Konsultacja trwała około dwóch minut, nie uzyskałam żadnej pomocy, a mimo to wizyta została normalnie rozliczona w NFZ.
Lekarz nie jest od tego, by deprecjonować potrzeby pacjenta, a już na pewno nie od tego, by mówić w tonie, jakby był królem, który decyduje, komu „łaskawie” wystawi badanie.