Zdjęcie biegacza z problematycznym ścięgnem Achillesa

Zerwanie ścięgna Achillesa – postępowanie po rekonstrukcji

Napisano przez w Fizjoterapia03 lutego 2015 Brak komentarzy.

Zerwanie ścięgna Achillesa zdąża się najczęściej u mężczyzn między 40 a 60 rokiem życia i nie koniecznie jest wywołane silnym urazem. Zgodnie z metodyką już po tygodniu od pomyślnie przebytej operacji , należy przejść do usprawniania kończyny. Niestety na rehabilitację na NFZ trzeba czekać długo, co utrudnia lub uniemożliwia powrót do zdrowia.

Okres od 1 do 2 tygodni po operacji

Przez pierwsze dwa tygodnie nie zaleca się obciążania kończyny, należy nosić but ortopedyczny, który zdejmuje się na czas rehabilitacji i dwie kule łokciowe. Leczenie pooperacyjne polega między innymi na manualnym uruchamianiu blizny, by zapobiec zrostom i umożliwić w przyszłości odzyskanie pełnego zakresu ruchu w stawie skokowym. Manualnie uelastycznia się zrekonstruowane ścięgno, rozluźnia i pobudza mięśnie łydki. W miarę postępu wydłużania tkanek i ustępowania opuchlizny, można z buta wyjąć dodatkowe wkładki podwyższające, a po 2 tygodniach zrezygnować z ortezy do poruszania się po domu . Ważną częścią wszystkich etapów jest samodzielna praca pacjenta w domu.

Okres od 2 do 6 tygodni po operacji

W tym czasie kontynuuje się manualne rozluźnianie mięśni całej kończyny dolnej za pomocą technik masażu tkanek głębokich, FDM, mobilizacji blizny, a także Poizometrycznej Relaksacji Mięśni czyli rozciągania. Pracuje się terapią manualną nad odzyskaniem i zachowaniem poprawnych zakresów ruchu stawu skokowego, kolanowego i biodrowego. Trenuje się również siłę poszczególnych grup mięśniowych i uczy obciążania kończyny i stawiania poprawnych kroków. Jeżeli pacjent czuje się pewnie można zrezygnować całkowicie z ortezy.

Okres od 6 do 12 tygodnia

W tym etapie główną pracę wykonuje już pacjent ćwicząc regularnie siłę, rozciągając się oraz ćwicząc prioprocepcję i równowagę. Rolą terapeuty jest instruktarz, tak by z ćwiczeniami nie przesadzić i nie doprowadzić do ponownego zerwania ścięgna, oraz dalsza krótsza już praca manualna.

Maksymalnie po 4 miesiącach pacjent odzyskuje pełną sprawność.

O autorze

Bogna Listewnik

Fizjoterapeuta, Terapeuta