Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Jestem psychologiem dzieci i młodzieży, psychologiem dorosłych, pedagogiem, psychotraumatologiem, mamą dwójki dzieci.

Od kilku lat pracuję z dziećmi, wspierając ich rozwój emocjonalny, społeczny i edukacyjny. Doświadczenie zdobywałam zarówno w pracy w przedszkolu, jak i podczas praktyk psychologicznych, gdzie zajmowałam się diagnozą oraz wsparciem terapeutycznym.

W gabinecie tworzę bezpieczną i spokojną przestrzeń, w której każde dziecko może swobodnie wyrażać emocje, uczyć się nowych umiejętności i budować pewność siebie. Pracuję w bliskiej współpracy z rodzicami, bo to właśnie oni najlepiej znają swoje dziecko i jego potrzeby.

W pracy z dziećmi i młodzieżą, jak i z dorosłymi stawiam na:

empatię i zrozumienie — każde dziecko jest wyjątkowe, a jego emocje są ważne,

bezpieczną atmosferę — gabinet to miejsce spokoju i akceptacji,

indywidualne podejście — dopasowuję metody do potrzeb i możliwości dziecka oraz dorosłego,

współpracę z rodzicami — razem tworzymy najlepsze warunki do rozwoju.Psycholog dla dzieci, młodzieży i rodziców

Terapeuta TSR ( terapia skoncentrowana na rozwiązaniach)

Pedagog specjalny

PSYCHOLOG

Psychoterapia dzieci i młodzieży

Konsultacja psychologiczna

Terapia rodzin

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach

TERAPIA

- zaburzenia lękowe

- depresja, obniżony nastrój

-zaburzenia odżywiania

- zaburzenia emocjonalne

- samookaleczenia

- problemy wychowawcze

- kryzys w szkole lub w domu

- problemy w relacjach

- trudne emocje

- mutyzm

- zajęcia rewalidacyjne ADHD, spektrum Autyzmu

- rozwód rodziców

Umów wizytę!

Możliwość konsultacji on-line

więcej O mnie

Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia kryzysu
  • Psychotraumatologia
  • Wsparcie w żałobie

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli (Tylko pod niektórymi adresami)
Dzieci (Tylko pod niektórymi adresami)

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Zdjęcia i filmy

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    180 zł

  • Konsultacja psychologiczna dzieci i młodzieży online

    180 zł

  • Warsztaty psychologiczne

    180 zł

  • Trening umiejętności społecznych dla dzieci


  • Terapia rodzinna

    180 zł

Adresy (2)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Gabinet Psychologiczno- terapeutyczny Barbara Parchańska

Bartosza Głowackiego 37A, 43-502 Czechowice-Dziedzice

Dostępność

Telefon

32 708...

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Telefon

32 708...

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)

1 opinia

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • A

    Polecam, bardzo ciepła atmosfera, widać zainteresowanie i chęć pomocy u Pani Barbary. Czułam sie bardzo dobrze podczas wizyty.

     • Gabinet Psychologiczno- terapeutyczny Barbara Parchańska Konsultacja dla rodziców  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

1 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Witam, mój syn w lipcu skończy 4 lata. Man problem z odpoeluchowaniem. Syn próbował siadać na toaletę, lecz na stałe nie chce nosić majtek. Bez pampersa nie jestem wstanie wyjść i odprowadzić go do przedszkola. Od początku nie naciskałm syna na korzystanie z toalety, czekałam aż będzie gotowe. Teraz mam wrażenie że przegapiłam ten moment. Prosze o pomoc co mogę zrobić z upartym 4 latkiem

Dzień dobry, na początku chcę Panią na uspokoić: nie „przegapiłaś momentu”. Wiele dzieci uczy się korzystania z toalety później niż się powszechnie uważa, a presja społeczna często tylko pogarsza sprawę. To, co opisujesz, jest trudne, ale jak najbardziej do rozwiązania.
Jako psycholog spojrzałbym na to w kilku ważnych obszarach:
1. Co może się dziać u Twojego syna?
U 4-latka opór wobec odpieluchowania rzadko wynika z „lenistwa” czy „złośliwości”. Częściej chodzi o:

potrzebę kontroli („to moje ciało, ja decyduję”)
lęk przed zmianą (toaleta jest inna, mniej przewidywalna niż pampers)
przyzwyczajenie i komfort (pampers = bezpieczeństwo)
negatywne doświadczenia (np. stres przy wcześniejszych próbach)
niedojrzałość emocjonalną, nie fizyczną

Upór w tym wieku to często komunikat:
„To dla mnie trudne / nie czuję się gotowy / chcę mieć kontrolę”.

Im bardziej naciskamy, tym większy opór. Dlatego podpowiadam:

nie zmuszamy do siadania
nie zawstydzamy („jesteś już duży”)
nie porównujemy z innymi dziećmi

Zamiast tego:

normalizujemy temat („uczenie się korzystania z toalety to proces”)
pokazujemy spokój i cierpliwość
dajemy dziecku poczucie wpływu
3. Konkretna strategia działania (krok po kroku)
1. Reset emocjonalny

Na 1–2 tygodnie:

odpuszczasz temat treningu
pampers jest „ok”
zero komentarzy typu „powinieneś”

To zmniejsza napięcie i opór.

2. Budowanie oswojenia (bez presji)
czytajcie książeczki o korzystaniu z toalety
pozwól mu obserwować (naturalnie) dorosłych/rodzeństwo
zachęcaj do siadania „dla zabawy” (bez oczekiwań)
3. Dawanie wyboru (bardzo ważne)

Zamiast:
„Idziemy na nocnik”

Powiedz:
„Wolisz nocnik czy toaletę?” „Chcesz teraz czy za 5 minut?”

Dziecko czuje kontrolę → mniejszy opór

4. Małe kroki zamiast celu „bez pampersa”

Etapy:

siadanie w pampersie
siadanie bez pampersa (ale bez presji)
próby załatwienia się
krótkie okresy bez pampersa w domu

NIE zaczynaj od wyjścia do przedszkola bez pampersa — to za duży skok.

5. Motywacja zamiast presji

Możesz wprowadzić:

naklejki / tabelkę
małe nagrody (np. wybór bajki)

Ale:
nagradzamy próbę, nie tylko sukces

6. Stałe momenty dnia

Proponuj toaletę:

po przebudzeniu
po posiłkach
przed wyjściem

Bez walki — jeśli odmawia, akceptujesz.

4. Czego unikać (to bardzo ważne)
karania lub zawstydzania
„wojen o nocnik”
zmuszania do siedzenia
komentowania przy innych („on nadal w pampersie…”)

To nasila opór i może wydłużyć proces.

5. Przedszkole – jak to ogarnąć teraz?

Na ten moment:

możesz tymczasowo zaakceptować pampersa
porozmawiać z wychowawcą o wspólnym podejściu (bez presji)

Wiele dzieci „przeskakuje” etap właśnie w grupie — ale potrzebują czasu.

6. Najważniejsze: Twoja postawa

Dziecko bardzo czuje Twoje emocje.

Rozważ konsultację z psychologiem dziecięcym, jeśli:
dziecko ma silny lęk przed toaletą
w ogóle nie sygnalizuje potrzeb fizjologicznych
są inne trudności rozwojowe (np. komunikacja, sensoryka)

mgr Barbara Parchańska

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania