mgr Anna Vizgo

Witam po 5 latach związku tuż przed zaręczynami moja dziewczyna mnie zdradziła, reprezentuje dosyć u

Witam po 5 latach związku tuż przed zaręczynami moja dziewczyna mnie zdradziła, reprezentuje dosyć unikowy styl przywiązania, cała sytuacja wydarzyła się gdy przebodźcowałem ją swoimi problemami (zwierzałem jej się z tego co mnie przytłaczało, i w efekcie sama czuła się osaczona i przytłoczona), romans nie trwał długo bo około tygodnia, po powrocie z Holandii chciała ze mną zerwać ale nie potrafiła mi tego powiedzieć, dała mi tylko listę swoich myśli. Powiedziała mi także, że najpiękniejsze co może sobie w życiu wyobrazić to spędzenie ze mną reszty życia i zestarzenie się, ale z drugiej strony nie czuje teraz zauroczenia mną i sama nie wie co czuje do mnie, do niego, do samej siebie bo mocno się zmieniła, nie skreśla nas ale teraz nie potrafi ze mną być, staram się ją zrozumieć i dać jej dystans, ale sam reprezentuję lękowy styl przywiązania i jest to dla mnie ciężkie. Wiem że nie stworzy z tym innym stałej relacji bo on mieszka na stałe w Holandii, a ona w Polsce, dalej docenia moje wsparcie i zaangażowanie, ale powiedziała że na ten moment woli wrócić do roli przyjaciół zanim sama zrozumie czego chce, kocham ją nad życie i nie wyobrażam sobie spędzić go z nikim innym, ale takie życie w zawieszeniu mnie przytłacza, próbuję pracować nad sobą, ale tracę motywację bez niej. Rozmawiałem też o tym z przyjaciółmi, wszyscy mówią że po czymś takim powinienem zakończyć związek i urwać kontakt, ale dalej darzę ją niepoliczalną miłością, nie potrafię być na nią zły, przebaczyłem jej zdradę wręcz od razu, nawet zaoferowałem pomoc w odnalezieniu samej siebie. Kilka dni które spędziliśmy razem przypomniały jej jaka jest szczęśliwa ze mną, ale gdy tylko wyjechała do miasta w którym studiuje znowu zrobiła się zdystansowana i oschła, nie umiem się skupić na swoich obowiązkach bo żyję miłością i nadzieją, ale z drugiej strony to ta miłość i nadzieja dają mi motywację do życia. Co robić? Cały czas odpowiada na każde moje pytanie nie wiem.

Witam. Mam pytanie co robić, jestem w małżeństwie o 20 lat, mamy dwójkę dzieci 19l i 13l córka 19l m

Witam. Mam pytanie co robić, jestem w małżeństwie o 20 lat, mamy dwójkę dzieci 19l i 13l córka 19l ma już swoje życie. Mój mąż mnie olewa brak bliskości, brak seksu takiego jak ja bym chciała. Chciała bym żeby czasem o mnie zawalczył jak mu mówię o swoich potrzebach to je ignoruję mówi mi że mnie kocha ale nie ma tym polega miłość. Chciałabym spędzić z nim wieczór w domu zrobić kolację i spędzić miło czas. Zawsze ja wychodziłam z tą inicjatywą ale już nie chce. Chce by on zaplanował i pokazał że też mu na mnie zależy. Że ja jestem dla mojego ważna. Nawet od jakiegoś czasu nie dzwoni do mnie w ciągu dnia, by zapytać jak minął mi dzień. Czy wymagam za dużo?