Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Jestem psychologiem i pracuję z osobami dorosłymi oraz parami, które przeżywają trudności emocjonalne lub znajdują się w kryzysie w relacji. Wspieram osoby zmagające się z obniżonym nastrojem, nadmiernym stresem, poczuciem przeciążenia codziennymi obowiązkami oraz trudnościami w relacjach z bliskimi.

W swojej pracy pomagam osobom, które czują, że utknęły w trudnym momencie życia – doświadczają napięcia w związku, poczucia oddalenia od partnera, przeciążenia rolami życiowymi lub trudności w radzeniu sobie z emocjami.

Pracuję również z parami, które mierzą się z konfliktami, problemami w komunikacji lub przeżywają kryzys w związku. Podczas spotkań pomagam partnerom lepiej zrozumieć swoje potrzeby, emocje oraz wzajemne oczekiwania, a także znaleźć nowe sposoby budowania porozumienia i bliskości.

Bliska jest mi także praca z osobami doświadczającymi wypalenia rodzicielskiego oraz trudności w odnalezieniu równowagi między życiem rodzinnym, zawodowym i własnymi potrzebami.

Na co dzień pracuję również z dziećmi i rodzicami w środowisku przedszkolnym, dzięki czemu dobrze rozumiem wyzwania, z jakimi mierzą się współczesne rodziny oraz pary wychowujące dzieci.

W pracy stawiam przede wszystkim na uważność, empatię oraz stworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozmowy. Wspólnie z pacjentem staramy się lepiej zrozumieć źródło przeżywanych trudności i poszukać sposobów radzenia sobie z nimi w codziennym życiu.

Pomagam między innymi w sytuacjach takich jak:

  • kryzys w związku lub trudności w relacji partnerskiej

  • konflikty i problemy w komunikacji między partnerami

  • poczucie oddalenia lub utrata bliskości w relacji

  • obniżony nastrój, smutek lub poczucie przytłoczenia

  • przewlekły stres i napięcie emocjonalne

  • przeciążenie obowiązkami i trudność w odnalezieniu równowagi w życiu

  • wypalenie rodzicielskie

  • trudności w radzeniu sobie z emocjami

  • poczucie zagubienia w ważnym momencie życia

Kogo zapraszam na konsultację

  • osoby dorosłe

  • pary przeżywające trudności w relacji

  • osoby doświadczające przeciążenia emocjonalnego lub kryzysu życiowego

  • rodziców poszukujących wsparcia w trudnym okresie życia rodzinnego

Jeśli czujesz, że znajdujesz się w trudnym momencie życia lub Twoja relacja przechodzi przez kryzys, zapraszam na konsultację. Spotkanie może być pierwszym krokiem do lepszego zrozumienia sytuacji oraz znalezienia sposobów na wprowadzenie zmiany.

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia
Psychoterapia par

Zakres porad

  • Psychologia kryzysu
  • Psychologia młodzieży

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli (Tylko pod niektórymi adresami)
Dzieci (Tylko pod niektórymi adresami)

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    170 zł

  • Konsultacja online

    180 zł

  • Poradnictwo dla rodziców

    170 zł

  • Psychoterapia par i małżeństw

    250 zł

  • Terapia indywidualna

    179 zł

Adresy (2)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej

ul. Krakowska 37/504, 45-018 Opole

Dostępność

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)

15 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • M

    Pani Estera jest bardzo miłą i ciepłą osobą. Widać jej zaangażowanie i profesjonalizm. Już jedna rozmowa z nią bardzo mi pomogła. Polecam całym sercem i dziękuję za pomoc.

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej konsultacja psychologiczna (pierwsza wizyta)  • 

    mgr Estera Kwasik

    Dziękuję za opinie :)


  • A

    Polecam, bardzo miła atmosfera, p. psycholog sympatyczna

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej ocena stanu psychicznego  • 

    mgr Estera Kwasik

    Dziękuję za opinię :)


  • M

    Bardzo polecam Panią Esterę pomaga mi uporać sie z przeszłością,wkłada w to serce i profesjonalizm. Jestem bardzo zadowolona,trafiłam z polecenia i nie żałuję

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej terapia indywidualna  • 

    mgr Estera Kwasik

    Dziękuję za opinię :)


  • A

    Pani Estera to bardzo zaangażowany terapeuta pełna empatii i zrozumienia. Po przygodach z innymi psychologami pani Estera w końcu postawiła dobrą diagnozę co pomogło mi dostać odpowiednią pomoc. Praca z nią to czysta przyjemność i pełen profesjonalizm, z całego serca polecam współpracę.

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Estera Kwasik

    Dziękuję za opinię :)


  • D

    Nie jestem zadowolony z terapii prowadzonej przez Panią psycholog. Najpierw kontynuowaliśmy terapię małżeńską, następnie indywidualną. Mimo kilku miesięcy uczęszczania na terapię brak wyraźnych efektów terapii, brak wyraźnych wskazówek i kierunków działania. Po kilku miesiącach Pani psycholog odwołała umówioną wizytę wysyłając wiadomość SMS tłumacząc się względami osobistymi jednocześnie informując, że skontaktuje się w celu umówienia nowego terminu. Od tamtej pory brak kontaktu, terapia zakończona bez żadnego podsumowania, wniosków. Nie polecam!

     • Konsultacje online konsultacja online  • 

    mgr Estera Kwasik

    Dziękuję za szczerą opinię. Tamten okres był dla mnie niezmiernie trudnym czasem i niestety wyniknęły z tego pewne błędy za kóre mogę jedynie przeprosić.


  • J

    Gorąco polecam! Pełen profesjonalizm i podejście do pacjenta z ogromem empatii!

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej Konsultacja psychologiczna  • 

  • N

    Zawsze pełne zaangażowanie i ogromna empatia. Ufam i polecam serdecznie !

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej Konsultacja psychologiczna  • 

  • K

    Dziękujemy za wszystko! Jeśli ktoś szuka terapii Par-spróbujcie i udajcie się do Pani Estery. Rozumie każdą stronę, stara się spokojnie wytłumaczyć, angażuje się. Jesteśmy bardzo zadowoleni. Polecam z całego serca!

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej psychoterapia par i małżeństw  • 

  • A

    Serdecznie polecam wizyty u Pani Estery! Otwarta, BARDZO EMPATYCZNA postawa Pani Psycholog oraz przyjazny klimat gabinetu pozwoliły na szybkie nawiązanie kontaktu. Już na pierwszym spotkaniu poczułam się uważnie wysłuchana i autentycznie zrozumiana. Widać, że Pani Estera jest profesjonalistką, zaangażowaną w swoją pracę. Jej trafne komentarze „otworzyły mi oczy” na wiele spraw, a wspierające komunikaty dodały wiary w pokonanie życiowego kryzysu.

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej konsultacja psychologiczna (pierwsza wizyta)  • 

  • P

    Polecam ,bardzo profesjonalna Pani psycholog, przemiła , ciepła , po wizycie wiem że na pewno będę kontynuować terapię u Pani Estery

     • Estera Kwasik - Gabinet Terapii Psychologicznej Konsultacja psychologiczna  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

2 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Pytanie dotyczące kryzys w związku

Od jakiegoś czasu zmienia się sytuacja w naszym małżeństwie. Ja zbytnio oddałem się pracy zapominając o potrzebach emocjonalnych żony. Zostawiłem jej na głowie zajmowanie się domem, brak większej ilości czasu i sił nadganiałem próbą kontroli naszych domowych spraw. Rzuciłem wkońcu ta prace, bo zauważyłem jak wpływa na rodzine. Żona dawała mi odczuć, że wszystko jest miedzy nami ok. W sprawach pożycia również. Jednak ostatnio po 14 latach powiedziała mi , że udawała . Udawała, że jest ok. Nigdy nie powiedziała, że coś jest źle. Kiedy miała jakieś sugestie to brałem pod uwagę jej słowa. Stwierdziła, że z mojego powodu musi iść na psychoterapię. Kocham żonę i chcę jakoś ją w tej sytuacji wesprzeć, z drugiej strony obawiam się jak psychoterapia i wywołane przez nią emocje wpłyną na nasze relację. Czy nie spowodują napięć w związku? Czy po jakimś czasie takich huśtawek emocji sam nie będę potrzebować psychoterapii? Zależy mi na naszym małżeństwie i na poprawię relacji między nami, bo ewidentnie coś się wydarzyło co spowodowało udawanie. Moje pytanie: Jak ma się odnaleźć partner osoby chodzącej na psychoterapię? Jak być pomocą? Jak reagować na emocje wywołane psychoterapią?

To, co Pan opisuje, jest trudne, ale jednocześnie bardzo ważne — bo pokazuje, że zatrzymał się Pan i zobaczył swój udział w tym, co się wydarzyło. To już jest duży krok w stronę zmiany.
Sytuacja, w której jedna osoba przez długi czas „udaje, że jest dobrze”, nie bierze się z jednego powodu. Zwykle to proces — mieszanka niewyrażonych potrzeb, obawy przed konfliktem, czasem poczucia, że „i tak nic się nie zmieni”. To nie jest tylko kwestia Pana zachowania, ale też sposobu, w jaki żona radziła sobie z trudnościami.
Psychoterapia żony nie jest zagrożeniem dla związku — często jest szansą.
Może na początku rzeczywiście pojawić się więcej emocji, napięć czy trudnych rozmów, bo to, co było przez lata tłumione, zaczyna wychodzić na powierzchnię. To bywa niekomfortowe, ale jest częścią procesu zdrowienia.
To, czego można się spodziewać: większej otwartości żony na mówienie o swoich potrzebach, czasem silniejszych emocji (złość, żal, smutek) oraz prób stawiania granic tam, gdzie wcześniej ich nie było.
To nie oznacza, że relacja się psuje — często oznacza, że zaczyna być bardziej autentyczna.
Jak Pan może się w tym odnaleźć i ją wspierać?
-przede wszystkim słuchać, bez tłumaczenia się i bez „naprawiania” od razu,
-przyjmować emocje żony jako ważne, nawet jeśli są trudne do usłyszenia,
-zadawać pytania typu: „czego teraz ode mnie potrzebujesz?” zamiast zakładać,
-dawać jej przestrzeń do przeżywania — bez nacisku, żeby „już było dobrze”,
-być konsekwentnym w zmianach (np. obecność, zaangażowanie), bo to buduje poczucie bezpieczeństwa bardziej niż deklaracje.
A co z Panem?
To bardzo dojrzałe pytanie, że zastanawia się Pan nad własną psychoterapią. Rzeczywiście — bycie partnerem osoby w terapii może być obciążające emocjonalnie. Jeśli pojawi się u Pana: poczucie przytłoczenia, trudność w radzeniu sobie z emocjami albo potrzeba lepszego zrozumienia siebie, to własna psychoterapia może być bardzo wspierająca — nie dlatego, że „coś jest nie tak”, tylko dlatego, że chce Pan świadomie budować relację.
Warto też rozważyć w przyszłości terapię par, szczególnie jeśli oboje będziecie gotowi pracować nad tym, co się wydarzyło między Wami.
To, że żona zaczęła mówić prawdę o swoich uczuciach, nie jest sygnałem końca relacji — tylko tego, że pojawiła się przestrzeń na zmianę. A to, że Pan chce w tej zmianie uczestniczyć, daje realną szansę na odbudowę bliskości.

mgr Estera Kwasik

Pytanie dotyczące kryzys w związku

Dobry wieczór.

Spotykaliśmy się z chłopakiem przez 4 miesiące. Przez pierwsze 2-2,5 miesiąca wszystko było w porządku. Potem on zaczął budować dom i zaczął sie trudny okres w pracy. Rozumiałam to wszystko, starałam się go jakoś wspierać, a nie wywierać na nim presję. Kiedyś widywaliśmy się 2 razy w tygodniu, a nawet częściej, ponieważ mieszka poza miastem. Ostatnio nie mógł przyjechać. powiedział, że musimy zerwać ze względu na brak czasu. Zapytałam, czy ma uczucia, nic nie odpowiedział, choć jest taką osobą, że łatwiej powiedzieć prawdę niż skłamać. Sam na początku przejmował inicjatywę, pokazywał czynami, że traktuje mnie na poważnie, nigdy się nie kłóciliśmy, rozmawialiśmy, jeśli coś komuś nie pasowało. Powiedział, że nigdy nie miał takich 4 miesięcy (w sensie pozytywnym). Przedstawił mnie znajomym i rodzicom, jego bliscy nie byli przeciwko mnie i naszemu związkowi, ale jego decyzja była dla mnie całkowitym zaskoczeniem. Powiedział, że nie chce mnie teraz zatrzymać, ale jeśli los w przyszłości nas połączy, to tak będzie, a jeśli znajdę kogoś lepszego, to zgodzi się na tę opcję. Ciągle o nim myślę i po prostu nie mogę pogodzić się z jego decyzją, mimo że rozstaliśmy się bez napadów złości / skandali. Od czasu rozstania prawie sie nie odzywa, rozmawiamy tylko w pracy jeśli potrzebuję pomocy. Czy jest szansa że on wróci? Jak poradzić sobie z tą sytuacją? Z jednej strony chcę pozwolić mu odejść, chociaż go kocham, ale z drugiej strony wydaje się, że zostawia sobie możliwość powrotu.

To, co Pani przeżywa, jest bardzo trudne — szczególnie dlatego, że relacja była dobra, spokojna i zakończyła się bez konfliktu. W takich sytuacjach często najtrudniejsze jest właśnie to „brakujące wyjaśnienie” i poczucie niedomknięcia.
Z tego, co Pani opisuje, jego decyzja nie wynikała z nagłego kryzysu między Wami, tylko raczej z jego sytuacji życiowej i gotowości (a właściwie jej braku) do bycia w relacji w tym momencie. To, że nie odpowiedział wprost na pytanie o uczucia, może sugerować, że one były — ale nie na tyle, by podjąć wysiłek utrzymania związku mimo trudności.
Warto bardzo jasno powiedzieć: „brak czasu” najczęściej nie jest jedyną przyczyną rozstania, tylko bezpiecznym sposobem wycofania się z relacji. Gdy komuś bardzo zależy, zwykle szuka choćby minimalnej przestrzeni na kontakt.
To, co powiedział o przyszłości („jeśli los nas połączy…”) często daje nadzieję, ale w praktyce bywa formą łagodnego zakończenia relacji — bez definitywnego „nie”, ale też bez realnej deklaracji „tak”. To może sprawiać, że trudno jest Pani ruszyć dalej, bo jakaś część nadal czeka.
Czy jest szansa, że wróci?
Tak — w życiu różne rzeczy się zdarzają.
Ale ważniejsze pytanie brzmi: czy warto na to czekać, zawieszając swoje życie emocjonalne? Tu odpowiedź zwykle brzmi: nie.
Na ten moment jego zachowanie pokazuje, że: podjął decyzję o rozstaniu, nie utrzymuje kontaktu, nie podejmuje prób powrotu.
To są konkretne działania, które warto traktować poważniej niż słowa o „może kiedyś”.
Jak sobie z tym poradzić?
-dać sobie prawo do smutku — to jest realna strata,
-nie podtrzymywać nadziei na podstawie niejasnych deklaracji,
-spróbować ograniczyć kontakt do minimum (szczególnie jeśli utrudnia to „odklejenie się” emocjonalne),
-wracać do faktów, nie do interpretacji („on odszedł” zamiast „może wróci”),
-zadbać o siebie — swoje relacje, codzienność, poczucie stabilności.
To, że trudno się pogodzić, nie oznacza, że podjęła Pani złą decyzję czy że „powinna była zrobić coś więcej”. Zrobiła Pani dużo — była wspierająca, obecna, zaangażowana. Czasem to po prostu nie wystarcza, jeśli druga osoba nie jest w tym samym miejscu.
Najważniejsze teraz to nie tyle „pozwolić mu odejść”, co stopniowo odzyskiwać siebie z tej relacji.

mgr Estera Kwasik

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania