Zdiagnozowano już dawno u mnie ZOK. W pierwszej klasie liceum doświadczyłem sytuacji, w której koleg

Zdiagnozowano już dawno u mnie ZOK. W pierwszej klasie liceum doświadczyłem sytuacji, w której kolega z klasy skrytykował moją pracę domową śmiejąc się przy tym: ,,ha, ha". Niby nic (zwłaszcza,że powiedział to tylko raz), ale zapadło mi to w podświadomość. Od kilku miesięcy towarzyszy mi natrętna myśl, nawet przy prostych czynnościach np.wiązanie butów. Pomyślałem sobie, że gdyby ktoś inny mi tak powiedział to bym się tak nie przejął. W jego przypadku natomiast to wziąłem do siebie.Być może dlatego, że odebrałem jego twarz i śmiech jako fałszywe. Później okazało się to nieprawdą.Teraz staram się go postrzegać tak jak innych. Inni przecież mogli tak samo powiedzieć i nie wziąłbym tego do siebie, więc dlaczego się nim przejmuję? Mam parę pytań: Jak przekształcić w sobie subiektywny obraz kolegi na obiektywny? Czy istnieją sposoby, żeby odwrażliwić się na takie nieistotne rzeczy jak np.,,fałszywa" twarz, bądź śmiech? Chodzi mi też o to, jak oduczyć się oceniać ludzi po wyglądzie, bo przecież nie świadczy on o charakterze. Z góry dziękuję.