Witamy, mam 16 lat i od kilku miesięcy nie jestem w stanie czerpać przyjemności z praktycznie niczeg

Zdaje się, że trudno Ci funkcjonować, kiedy wewnątrz rozlewa się smutek i obojętność. Taka niemoc w nieodczuwaniu radości i zobojętnienie w okresie nastoletnim zdarza się dość często, bo to czas odkrywania samego siebie i sensu w życiu. To naprawdę jest wyzwanie. Czasem też się i tak zdarza, że organizm nieco inaczej funkcjonuje i wówczas mogą utrzymywać się okresy smutku. Wówczas nie warto czekać, tylko szybko poszukać pomocy i wsparcia, byś mogła wrócić do takiego życia, w którym odczuwasz nie tylko smutek, ale i radość, chwile zniechęcenia, ale też i chwile pełne motywacji do działania. Warto porozmawiać o tym, jak się czujesz z rodzicami albo z kimś bliskim, byś nie była osamotniona, a dostała potrzebne Ci wsparcie. Razem z rodzicami możesz poszukać dobrego specjalisty - najlepiej psychologa, terapeuty, by pomógł Ci poszukać rozwiązań, a także psychiatry, bo może Twój organizm potrzebuje brakujących substancji, by lepiej funkcjonować. To, jak się czujesz, nie jest żadną Twoją winą. Samej trudno przejść nawet przez chwilowe problemy, dlatego nie bój się poprosić o pomoc. Wyobrażam sobie, że wymaga to sporej odwagi, jednocześnie już sam fakt, że tu napisałaś o tym, z czym się zmagasz, dowodzi, że potrafisz o siebie zawalczyć. Jestem przekonana, że dasz radę!

Dzień dobry,
opisane stany, których Pani doświadcza - brak odczuwanej przyjemności, poczucie pustki i bezsensu, wycofanie z aktywności towarzyskich oraz trudności z samooceną mogą sugerować obniżenie obniżenie nastoju w stopniu, który warto byłoby skonsultować ze specjalistą - lekarzem psychiatrą w przypadku rozważenia pomocy farmakologicznej lub psychologiem/psychoterpeutą w celu opracowania przyczyn Pani trudności i sposobów radzenia sobie z nimi.

Dzień dobry, zarówno przyczyn jak i możliwych rozwiązań jest w tego typu sytuacjach "całe mnóstwo". Napewno potrzeba nauczenia się jak tu "cieszyć się drobnymi rzeczami" dotyczy w dzisiejszych czasach wielu osób. To niekoniecznie musi być aż ekscytacja, ale nauka przeżywania drobnych radości czy miniskukcesów bywa ważnym elementem pewnych rodzajów terapii. Dlatego powstał cały ruch tzw. "Psychologii pozytywnej" i temu służą tak zwane "pozytywne interwencje psychologiczne". To ważne, by dzięki rzetelenej wiedzy psychologicznej, wynikającej głównie z badań, uczyć się "jak żyć dobrze" a nie udawać się do psychologa tylko wtedy, gdy już potrzeba zająć tzw. "leczeniem problemów czy schorzeń".
Pozdrawiam i życzę udanych konsultacji a potem być może terapii - prawie nigdy nie warto czekać w takich sytuacjach aż samo przejdzie
Z wyrazami szacunku
Jacek Czapski

To, co opisujesz, może wskazywać na objawy depresji lub innego zaburzenia nastroju. Utrata zdolności do odczuwania przyjemności, poczucie pustki, przewlekły stres, brak energii, trudność w znalezieniu sensu oraz przekonanie, że inni radzą sobie lepiej, są bardzo charakterystyczne dla obniżonego nastroju. Nie musi istnieć jeden konkretny powód, aby człowiek czuł się w ten sposób. Czasem stan psychiczny pogarsza się stopniowo pod wpływem wielu drobnych obciążeń, takich jak problemy w relacjach, stres szkolny czy długotrwałe napięcie emocjonalne.

Bardzo ważne jest to, że nie jest to „Twoja wina” ani dowód na to, że jesteś nudna czy gorsza od innych. Kiedy ktoś doświadcza depresji, świat zaczyna być postrzegany przez filtr smutku i zniechęcenia. To sprawia, że rzeczy, które wcześniej dawały radość, przestają cieszyć, a relacje z ludźmi nie przynoszą takiej ulgi jak kiedyś.

W wieku 16 lat szczególnie ważne jest, aby nie zostawać z tym samemu. Najlepszym krokiem byłaby rozmowa z zaufaną osobą dorosłą, na przykład rodzicem, starszym rodzeństwem, pedagogiem lub psychologiem szkolnym. Możesz powiedzieć wprost, że od kilku miesięcy czujesz pustkę, nic Cię nie cieszy i bardzo źle się czujesz psychicznie. To są wystarczające powody, aby zgłosić się po pomoc do psychologa lub psychiatry dzieci i młodzieży.

Wizyta u specjalisty może bardzo pomóc. Psycholog pomoże zrozumieć, co się dzieje i nauczyć się sposobów radzenia sobie z emocjami. Psychiatra oceni, czy objawy mają nasilenie wymagające dodatkowego leczenia. Im wcześniej otrzymasz wsparcie, tym większa szansa na poprawę samopoczucia.

Warto również pamiętać, że to, że teraz nie odczuwasz radości, nie oznacza, że tak będzie zawsze. Depresja i inne zaburzenia nastroju są stanami, które można skutecznie leczyć. Wiele osób, które kiedyś czuły dokładnie to samo, po otrzymaniu odpowiedniej pomocy odzyskało energię, zainteresowania i chęć do życia.

Jeśli kiedykolwiek pojawiłyby się myśli, że nie chcesz żyć lub że chcesz zrobić sobie krzywdę, koniecznie powiedz o tym natychmiast zaufanej osobie dorosłej. Możesz również zadzwonić pod numer 116 111, czyli telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, gdzie otrzymasz bezpłatne i anonimowe wsparcie.

To, że napisałaś o swoich trudnościach, jest bardzo ważnym krokiem. Pokazuje, że mimo zmęczenia nadal szukasz pomocy i nie jest Ci obojętne własne samopoczucie. To daje realną szansę, że przy odpowiednim wsparciu poczujesz się znacznie lepiej.