Witam serdecznie. Szanowni Państwo, wiadomo, że niektóre treści kulturowe wpływają na osobę (np. oso

Jeśli coś sprawia cierpienie, źle wpływa lub można przewidywać, że będzie eskalować można sprawie się przyjrzeć. Pewne sprawy nie muszą osiągać poziomu klinicznego by były ważne i poważnie traktowane.

Pacjent nie jest w stanie samodzielnie dokonac diagnozy, w tym diagnozy roznicowej w zakresie ICD-10, czy DSM-V. Pojawiajace sie poczucie winy w relacji intymnej moze dotyczyc stylu wychowania, komunikacji w rodzinie, prezentacji dziecku wspolzycia jako zagadnien problematycznych, wstydliwych i przynoszacych frustracje. Wiaze sie to takze z obnizonym poczuciem wlasnej wartosci, nieadekwatna, nieprawidlowo uksztaltowana samoocena. Skutecznie mozna, wowczas korzystac z pomocy psychoseksuologa lub seksuologa.

Witam serdecznie. Opisana sytuacja wskazuje na konflikt poznawczo-emocjonalny, który w psychologii można określić jako dysonans poznawczy (Festinger). Jest to stan napięcia wynikający z jednoczesnego doświadczania dwóch sprzecznych przekonań: fizyczna i emocjonalna satysfakcja seksualna vs. wewnętrzne poczucie nieetyczności (grzechu).

W kontekście psychopatologii, jeśli konflikt ten powoduje cierpienie, może być analizowany w ramach zinternalizowanych norm i kontroli moralnej, co występuje np. w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych (OCD o charakterze religijnym) lub w nerwicy moralnej. Nie każda taka sytuacja ma jednak charakter kliniczny – może być po prostu skutkiem niezintegrowanych aspektów tożsamości, gdzie jeden system wartości (np. religijny) koliduje z drugim (np. biologiczne dążenie do przyjemności).

Jeśli napięcie utrzymuje się i prowadzi do przewlekłego cierpienia, można mówić o konflikcie intrapsychicznym, który może wymagać pracy terapeutycznej nad integracją wartości i pragnień, aby osiągnąć wewnętrzną spójność bez poczucia winy lub tłumienia naturalnych potrzeb.