Witam serdecznie jak według ICD -10 i DSM 5 powstają nerwice (zaburzenia lękowe)? Od wewnąstrz o

Obecnie nie ma zgody co do czynników etiologicznych zaburzeń nerwicowych. Nerwice obejmują szerokie spektrum przyczyn, np.: konflikty motywacyjne typu: dążenie-dążenie, unikanie-unikanie, dążenie-unikanie, czynniki rodzinno-środowiskowe, szkolne i zawodowe, frustrację, stany utraty, niebezpieczeństwa lub zagrożenia, brak opieki rodzicielskiej w okresie wczesnego dzieciństwa, traumatyczne wydarzenia i nieodreagowane urazy, postawy perfekcjonistyczne, dysonans między potrzebami a oczekiwaniami społecznymi, dążeniami a możliwościami, czynniki genetyczne i biologiczne, sytuacje trudne, choroby, stresy, kryzysy rozwojowe, czynniki astenizujące,

Dzień Dobry, zachęcam do wizyty u specjalisty, aby szerzej omówić ten problem. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry! Dziękuję za pytanie. Zaburzenia lękowe są wynikiem wielu złożonych czynników, które mogą się na siebie nakładać. Najczęściej wskazuje się na biologiczne, osobowościowe jak i środowiskowe czynniki. Biologiczne przyczyny mogą obejmować genetyczne predyspozycje,temperament oraz nierównowagę neuroprzekaźników w mózgu. Środowiskowo między innymi: ciągły stres, presja społeczna, brak wsparcia, trudne wydarzenia i kryzysy życiowe. Dodatkowo czynniki związane z osobowością takie jak wysoka neurotyczność, perfekcjonizm, niskie poczucie własnej wartości, skłonność do zamartwiania się - mogą zwiększać podatność na zaburzenia lękowe. Pozdrawiam serdecznie, Karolina Etmańska

Dzień dobry, Tradycyjne ujęcie, o którym Pan wspomina, wywodzi się z psychoanalizy, gdzie nerwica była definiowana właśnie jako nieświadomy konflikt wewnętrzny - na przykład między naszymi ukrytymi pragnieniami i popędami a zakazami moralnymi czy lękiem przed oceną otoczenia. Gdy ten konflikt stawał się zbyt silny, umysł nie radził sobie z jego przetworzeniem, co pacjent odczuwał fizycznie jako lęk, napięcie mięśniowe, natrętne myśli czy ataki paniki. Chociaż współczesna psychoterapia wciąż bardzo głęboko pracuje z tym wewnętrznym rozdarciem, nowoczesne klasyfikacje medyczne podchodzą do tematu bardziej opisowo i wielowymiarowo. Zarówno ICD-10, jak i nowsze DSM-5, nie skupiają się na jednej, uniwersalnej przyczynie lęku, ponieważ współczesna medycyna traktuje te zaburzenia jako wypadkową trzech ściśle powiązanych ze sobą obszarów. Pierwszym z nich są geny i wynikająca z nich podatność na stres oraz specyficzne funkcjonowanie układu nerwowego, w tym neuroprzekaźników takich jak serotonina czy kwas gamma-aminomasłowy (GABA). Drugi obszar to psychologia, obejmująca nasze cechy osobowości, wspomniane przez Pana konflikty wewnętrzne oraz wyuczone w dzieciństwie schematy reagowania na trudności. Trzecim elementem jest środowisko, czyli przewlekły stres, traumatyczne doświadczenia życiowe czy nagłe kryzsy, które działają jak zapalnik uruchamiający lawinę lęku. Podsumowując, z medycznego punktu widzenia zaburzenia lękowe powstają wtedy, gdy naturalne mechanizmy obronne i adaptacyjne człowieka zostają przeciążone przez nałożenie się na siebie tych trzech czynników, co pacjent przeżywa wewnętrznie właśnie jako paraliżujący konflikt i głęboki dyskomfort. Pozdrawiam serdecznie, Mateusz Kucharski