Witam serdecznie, jak nazywają się testy seksuologiczne (podobne do psychologicznych, kwestionari

W jakim celu miałby być stworzony taki obraz?

Dzień dobry, w obszarze seksuologii do zbudowania obrazu klinicznego pacjenta, używa się zarówno standardowych kwestionariuszy psychologicznych jak i bardziej specyficznych testów seskuologicznych. Obszar wyboru jest tutaj raczej spory i aby podać Pani | Panu jakieś konkretne nazwy to trzeba byłoby poznać bliżej kontekst (cel, obszar trudności...). Dodatkowo same testy nie są wystarczające do zbudowania obrazu klinicznego czy też diagnozy seksuologicznej. Każde badanie testowe powinno być tylko wskazówką dla specjalisty przeprowadzającego badanie, a wynik kwestionariusza rozpatrywany w kontekście danych uzyskanych drogą obserwacji i wywiadu (rozmowy z pacjentem). Pozdrawiam serdecznie!

Przykładowe narzędzia, które mogą wspierać diagnostykę i pomagają w zrozumieniu problemów seksualnych to: Kwestionariusz Zadowolenia Seksualnego (Sexual Satisfaction Questionnaire, SSQ); Inwentarz Funkcji Seksualnych (Sexual Function Inventory, SFI); Kwestionariusz Poczucia Kontroli Seksualnej (Sexual Self-Report Questionnaire); Test Skali Funkcjonowania Seksualnego (Sexual Functioning Scale, SFS).

Dzień dobry, w seksuologii, podobnie jak w psychologii klinicznej, nie opiera się diagnozy wyłącznie na jednym teście. Zwykle wykorzystuje się wywiad seksuologiczny oraz różnego rodzaju kwestionariusze i skale pomocnicze, dobierane do problemu zgłaszanego przez pacjenta. Przykładowe narzędzia stosowane w diagnostyce seksuologicznej to: IIEF (International Index of Erectile Function) – ocena funkcji seksualnych u mężczyzn, szczególnie zaburzeń erekcji. SHIM (Sexual Health Inventory for Men) – skrócona wersja IIEF. FSFI (Female Sexual Function Index) – ocena funkcjonowania seksualnego kobiet (pożądanie, pobudzenie, orgazm, satysfakcja, ból). ASEX (Arizona Sexual Experiences Scale) – ocena podstawowych aspektów funkcjonowania seksualnego u kobiet i mężczyzn. CSBD-19 (Compulsive Sexual Behavior Disorder Scale) – narzędzie dotyczące kompulsywnych zachowań seksualnych. HBI (Hypersexual Behavior Inventory) – ocena nasilenia zachowań hiperseksualnych. SAST (Sexual Addiction Screening Test) – kwestionariusz przesiewowy dotyczący problematycznych zachowań seksualnych. SCS (Sexual Compulsivity Scale) – ocena kompulsywności seksualnej. SDI-2 (Sexual Desire Inventory) – pomiar poziomu pożądania seksualnego. MSQ (Multidimensional Sexuality Questionnaire) – wielowymiarowa ocena różnych aspektów seksualności. W przypadku bardziej złożonych problemów seksuolog często korzysta również z narzędzi psychologicznych, które nie są stricte seksuologiczne, np. badających: osobowość (np. MMPI-2, NEO-PI-R), depresję i lęk (BDI-II, STAI), style przywiązania, funkcjonowanie w relacjach partnerskich, regulację emocji czy impulsywność. Jeżeli pyta Pan o ocenę złożonego obrazu klinicznego, to w praktyce seksuologicznej częściej stosuje się baterię różnych narzędzi niż jeden „test seksuologiczny”. Przykładowo u osoby zgłaszającej problemy związane z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi można równolegle badać funkcjonowanie seksualne, poziom impulsywności, objawy depresyjne, lękowe oraz cechy osobowości. Warto też wspomnieć, że w diagnostyce preferencji seksualnych czy parafilii istnieją bardziej specjalistyczne narzędzia (np. MSI-II, MSI-R, Clarke Sex History Questionnaire, Wilson Sex Fantasy Questionnaire), jednak ich stosowanie zależy od konkretnego celu diagnostycznego i kontekstu klinicznego. Krótko mówiąc: w seksuologii nie istnieje jeden uniwersalny „test seksuologiczny”. Najczęściej spotka się Pan nazwy takie jak IIEF, FSFI, ASEX, SDI-2, HBI, SAST czy CSBD-19, a ich dobór zależy od problemu, z którym zgłasza się pacjent.