Witam Państwo na portalu, w jakim sposób w Polsce wpływa deprywacja seksualna lub abstynencja seksua

W więzieniu wcale nie trzeba cierpieć z powodu abstynencji seksualnej. Są osoby nieosadzone i nie podejmujące zachowań seksualnych oraz osadzone i dalej podejmujące zachowania seksualne. Wiem, że nie o to chodzi, dzielę się swoimi refleksjami. Pozdrawiam, PK

Dzień dobry.

Nie spotkałam się z tego typu badaniami w Polsce. Na pewno abstynencja seksualna w więzieniach wpływa na komfort osób pozbawionych wolności oraz brak dostępu do spełnienia erotycznego z drugą płcią, ale niestety sama kara się z tym wiąże. Niekoniecznie wiąże się to również z brakiem dostępu do seksualności oraz jej deprywacją, ponieważ jest to zastępowane onanizacją. Tak samo osoby nie będące pozbawione wolności i nie będące w związku, wielokrotnie nie mają stosunków seksualnych przez długi czas, ale zaspokajają się w inny, również konstruktywny sposób jakim jest masturbacja.

Pozdrawiam
Karolina Żółtek

W Polsce badania dotyczące deprywacji seksualnej osób osadzonych są dość ograniczone w porównaniu z literaturą międzynarodową, ale istnieją pewne dane i opracowania naukowe na ten temat.

Z dostępnych informacji wynika, że deprywacja seksualna w polskich więzieniach ma kilka istotnych wymiarów:

### Konsekwencje psychospołeczne

1. **Zaburzenia psychiczne** - Badania sugerują, że długotrwała abstynencja seksualna może przyczyniać się do zwiększenia poziomu stresu, frustracji i agresji wśród osadzonych.

2. **Przemoc seksualna** - W środowisku więziennym obserwuje się zjawisko przemocy seksualnej, która często jest związana z hierarchią wewnątrz zakładu karnego. Osoby niżej w hierarchii więziennej są bardziej narażone na wykorzystanie.

3. **Zachowania homoseksualne sytuacyjne** - Badania polskich kryminologów wskazują na występowanie tzw. homoseksualizmu zastępczego/sytuacyjnego, który jest reakcją na deprywację potrzeb seksualnych w warunkach izolacji.

### Rozwiązania systemowe

1. **Widzenia intymne** - W Polsce istnieje instytucja tzw. "widzeń bezdozorowych", które umożliwiają kontakty intymne osadzonych z partnerami/partnerkami. Według danych Służby Więziennej, dostęp do takich widzeń jest jednak ograniczony i uzależniony od spełnienia określonych warunków (dobre zachowanie, odpowiedni typ zakładu karnego).

2. **Niewystarczająca liczba pomieszczeń** - Badania wskazują, że nawet w zakładach, gdzie teoretycznie istnieje możliwość widzeń intymnych, liczba odpowiednich pomieszczeń jest niewystarczająca w stosunku do potrzeb.

### Różnice między kobietami a mężczyznami

Badania prowadzone przez polskich kryminologów (m.in. prof. Monikę Płatek) sugerują, że:

1. **Kobiety w więzieniach** częściej koncentrują się na emocjonalnym aspekcie relacji i odczuwają deprywację emocjonalną jako silniejszą niż deprywację ściśle seksualną.

2. **Mężczyźni osadzeni** zgłaszają deprywację seksualną jako jeden z najistotniejszych problemów związanych z izolacją więzienną.

### Statystyki

Dokładne statystyki dotyczące skali problemu nie są powszechnie dostępne, ale z raportów Służby Więziennej wynika, że:

- W polskich zakładach karnych przebywa około 70 000 osób, z czego około 4-5% stanowią kobiety
- Mniej niż połowa osadzonych ma realną możliwość korzystania z widzeń bezdozorowych
- Odsetek osób zgłaszających problemy związane z deprywacją seksualną szacuje się na 60-80% populacji więziennej

Warto zaznaczyć, że temat ten wymaga dalszych, bardziej kompleksowych badań w kontekście polskiego systemu penitencjarnego. Istniejące opracowania sugerują, że deprywacja seksualna jest istotnym czynnikiem wpływającym na dobrostan psychiczny osadzonych i może utrudniać proces resocjalizacji.

Czy interesuje Pana jakiś konkretny aspekt tego zagadnienia?​​​​​​​​​​​​​​​​