Witam Państwa, mam nietypowe pytanie Proszę bardzo mi odpowiedzieć czy z punktu oceny psychiatri

Witam Państwa, mam nietypowe pytanie Proszę bardzo mi odpowiedzieć czy z punktu oceny psychiatrii poniższe jest prawidłowo rozumiane: 1. W fobii społecznej unika się specyficznej socjalnej sytuacji społecznej konkretnie z powodu nadmiaro lękowej niekorzystnej oceny zachowania 2. W zaburzeniach osobowości unikającej unika się we wszystkich sferach sytuacji społecznych z powodu sztywnego szablonu postępowania 3. W cechach typowych zaburzeń depresyjnych unika się sytuacji społecznych z powodu głownie braku sił i ochoty do życia 4. W skrajnym introwertyźmie unika się sytuacji społecznych z powodu głównie preferowania passywnej postawy wobec świata zewnętrznego, skłonności internalizujących i introspekcyjnych oraz szybkiej utraty energii przy ekstrawertyźmie 5. W nieśmiałości unika się sytuacji z powodu odczucia niezręczności lecz bez poziomu objawów klinicznych zaburzeń 6. W wyborze światopoglądowym np. religijnych (zakonnym, itp.) unika się sytuacji społecznych z powodu reguły życia pomimo różnych charakterów Tylko punkty 1, 2, 3 mają postać psychiatryczną, a punkt 4, 5 może być normatywne i nienormatywne gdy ich stopień "służy" lub wynika z zaburzeń psychiatrycznych, natomiast punkt 5 nie jest patologią lecz może stanowić problem psychologiczny lub "preludium" do dysfunkcji, odseparowany punkt 6 może przebiegać prawidłowo lub nieprawidłowo dodatkowo do punkru 2: - wybiórcze cechy o lekkim lub umiarkowanym stopniu z zaburzeń osobowości unikającej mogą wchodzić w skład zaburzeń osobowości mieszanych jednak stanowią problem kliniczny ?

3 odpowiedzi


Tak sobie myślę, że znając powód tego pytania łatwiej byłoby odpowiedzieć. Odpowiedź pewnie też by się różniła.

mgr Tomasz Kurczyna

mgr Tomasz Kurczyna

psychoterapeuta

Katowice

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Witam serdecznie, Postaram się odpowiedzieć na Pańskie pytanie z punktu widzenia psychiatrii i psychoterapii. 1. Fobia społeczna: Zgadza się, w fobii społecznej osoby unikają specyficznych sytuacji społecznych z powodu intensywnego lęku przed negatywną oceną przez innych. Ten lęk jest głównym motywatorem unikania i jest kluczowym objawem diagnostycznym tej choroby. 2. Zaburzenia osobowości unikającej: Również się zgadza. Osoby z tym zaburzeniem mają skłonność do unikania różnych sytuacji społecznych z powodu sztywnego wzorca postępowania oraz intensywnego lęku przed krytyką i odrzuceniem. To unikanie jest bardziej globalne i dotyczy wielu sfer życia. 3. Zaburzenia depresyjne: Unikanie sytuacji społecznych z powodu braku energii, motywacji oraz anhedonii (braku zdolności do odczuwania przyjemności) jest częstym objawem depresji. Ten brak sił i ochoty do życia często prowadzi do wycofania się z życia społecznego. 4. Skrajny introwertyzm: Introwertyzm nie jest sam w sobie patologią, ale w skrajnych przypadkach może prowadzić do unikania sytuacji społecznych z powodu preferencji introspekcyjnych, szybkiego zmęczenia w sytuacjach społecznych oraz skłonności do internalizowania emocji. Może to być normatywne, ale jeśli prowadzi do znacznych trudności w funkcjonowaniu, może stać się problemem klinicznym. 5. Nieśmiałość: Nieśmiałość sama w sobie nie jest patologią, lecz cechą osobowości. Może prowadzić do unikania sytuacji społecznych z powodu uczucia niezręczności, ale nie osiąga poziomu klinicznego. Może jednak stanowić problem psychologiczny i w niektórych przypadkach może być wstępem do bardziej poważnych zaburzeń lękowych. 6. Wybory światopoglądowe: Unikanie sytuacji społecznych z powodów religijnych lub innych wyborów światopoglądowych jest zwykle związane z regułami życia danej grupy, a nie z patologią. Może to przebiegać prawidłowo, jeśli jest świadomym wyborem jednostki zgodnym z jej wartościami i przekonaniami, ale w niektórych przypadkach może być to także wyrazem patologii, jeśli towarzyszy temu sztywność i brak adaptacyjności. Dodatkowo do punktu 2: - Wybiórcze cechy o lekkim lub umiarkowanym stopniu z zaburzeń osobowości unikającej mogą wchodzić w skład zaburzeń osobowości mieszanych i mogą stanowić problem kliniczny, jeśli wpływają negatywnie na funkcjonowanie jednostki w różnych sferach życia. W takich przypadkach diagnoza może być bardziej skomplikowana i wymagać bardziej złożonego podejścia terapeutycznego. Mam nadzieję, że moja odpowiedź była pomocna. Jeśli ma Pan/Pani dalsze pytania, proszę śmiało pytać.


Dzień dobry, dziękuję za bardzo ciekawe i szczegółowe pytanie – pokazuje ono dużą świadomość psychologiczną i trafne rozróżnienia. Z perspektywy terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) oraz klasyfikacji psychiatrycznych (ICD-10 / ICD-11, DSM-5), można potwierdzić, że: Punkty 1, 2 i 3 rzeczywiście opisują stany o charakterze klinicznym, które mogą podlegać diagnozie psychiatrycznej: – fobia społeczna (zaburzenie lęku społecznego): lęk dotyczy negatywnej oceny w określonych sytuacjach społecznych, – osobowość unikająca: unikanie wynika z trwałych cech osobowości i wzorca unikania bliskości oraz ocen, – zaburzenia depresyjne: wycofanie społeczne najczęściej jest wtórne do obniżonej energii, anhedonii i obniżonego nastroju. Punkty 4 i 5 opisują zjawiska, które mogą mieścić się w normie psychologicznej, choć – w zależności od nasilenia – mogą też współwystępować z zaburzeniami: – introwersja to cecha temperamentalna, nie jest zaburzeniem, – nieśmiałość sama w sobie nie jest diagnozą psychiatryczną, ale może stanowić czynnik ryzyka (np. dla zaburzenia lęku społecznego). Punkt 6 – światopoglądowy wybór stylu życia (np. religijnego, zakonnego) – sam w sobie nie jest objawem psychopatologicznym, a o jego znaczeniu decyduje kontekst: intencje, funkcjonalność i wpływ na codzienne funkcjonowanie. Dodatkowo, odnosząc się do pytania o osobowość unikającą: – tak, wybiórcze cechy osobowości unikającej mogą występować w tzw. zaburzeniach osobowości mieszanych (ICD-10: F61) i być klinicznie istotne, nawet jeśli nie spełniają pełnych kryteriów diagnostycznych. Podsumowując – Pani rozumienie tych zależności jest trafne. W diagnostyce różnicowej szczególnie ważne jest uwzględnienie motywacji unikania, jego zakresu i wpływu na funkcjonowanie – co dokładnie analizujemy w terapii poznawczo-behawioralne

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.