Witam od jakiegoś czasu czuje się bardzo złe psychicznie . Zaczynam miewać silne ataki paniki moje z

Dzień dobry, to już całkiem sporo sygnałów by o siebie zadbać, poznać siebie i swoje potrzeby oraz zaspokajać je.

Dzień dobry, przeczytałem z wielkim skupieniem Pani wpis. Tu jest bardzo dużo złożonych elementów, jednym z nich jest m.in. prawdopodobnie blokada jaka powstała w Pani po zdradzie, o której Pani pisze - jak rozumiem to jest bardzo bolesne doświadczenie dla Pani. Każdy związek opiera się na zaufaniu, na czerpaniu radości i satysfakcji z życia wspólnego (we dwoje). Stres który pojawia się w Pani życiu, powoduje dezorganizacje jak rozumiem w Pani życiu i powoduje szkody, o których Pani wspomniała (jak m.in. picie alkoholu czy palenie papierosów). Potrzebuje Pani opieki specjalistycznej, terapia pozwoliłaby aby dotarła Pani do źródeł swoich negatywnych emocji i zniwelowała silne ataki paniki. Dobrym rozwiązaniem też byłaby z czasem Terapia dla Par (lub odrazu, ale to musiałby ustalić specjalista podczas konsultacj), bo jak rozumiem kocha Pani partnera i chce z nim być? Ale do Terapii dla Par chęć jej wyrazić musiałby również Pani partner. Od siebie mogę dodać jeszcze, że objawy które Pani opisuje są do zniwelowania ale potrzebuje Panu pracy nad sobą terapeutycznej i ewentualnie jeśli bardzo one są dokuczliwe w Pani życiu również wdrożenia farmakoterapii. Myślę, że nakreśliłem co może Pani w swoim życiu zrobić aby poprawić jakość swojego zycia. Życzę Pani bardzo dużo siły i wytrwałości. Z wyrazami szacunku, Marcin Rybak

Najprostszymi technikami są te, które wymieniam na dole, jednak bez terapii niestety się nie obędzie. Mam nadzieję, że się Pani na nią zdecyduje:

Skonsultuj się z terapeutą: W sytuacji, w której odczuwasz silny stres, ataki paniki, nawracające depresje oraz skłonność do używek, bardzo ważne jest, abyś skontaktowała się z terapeutą lub psychologiem. Profesjonalna pomoc pozwoli Ci zrozumieć Twoje emocje, radzić sobie z trudnościami i odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Dbaj o zdrowie fizyczne: Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta oraz odpowiednia ilość snu mogą pomóc w redukcji stresu i poprawie ogólnego samopoczucia. Unikaj używek, takich jak alkohol i papierosy, które mogą pogarszać Twoje zdrowie psychiczne i fizyczne.

Rozważ wsparcie farmakologiczne: W niektórych przypadkach, szczególnie gdy objawy są bardzo nasilone, pomocne może być również wsparcie farmakologiczne. Psychiatra może ocenić, czy potrzebujesz farmakoterapii na bazie leków przeciwlękowych czy antydepresyjnych.

Znajdź wsparcie w najbliższym otoczeniu: Rozmawiaj z bliskimi osobami, które Cię wspierają. Podziel się swoimi uczuciami i doświadczeniami, nie bądź sama w tej trudnej sytuacji.

Ogranicz stresory w życiu codziennym: Jeśli możliwe, staraj się ograniczać sytuacje i czynniki, które nasilają Twój stres. Znajdź czas na relaks i odpoczynek, wykonuj techniki redukcji stresu, takie jak medytacja czy głębokie oddychanie.

Zadbaj o regularne wsparcie terapeutyczne: Kontynuuj terapię regularnie, aby móc stopniowo pracować nad swoimi emocjami i sytuacjami, które wpływają na Twoje samopoczucie.

To, co Pani opisuje, brzmi jak bardzo intensywne i obciążające doświadczenie - zarówno na poziomie emocji, jak i ciała.

Silny stres, napady paniki, poczucie niepewności, trudności z oddychaniem, przyspieszone bicie serca, problemy z koncentracją czy „zanikanie” fragmentów dnia - to wszystko są reakcje, które często pojawiają się, kiedy organizm jest przez dłuższy czas w stanie przeciążenia i napięcia.

Z Pani opisu wyraźnie widać też, jak bardzo ta sytuacja wiąże się z relacją, w której pojawia się dużo zmienności, nieprzewidywalności i zranienia. Taka dynamika - bliskość przeplatająca się z dystansem, a do tego doświadczenie zdrady - potrafi bardzo silnie wpływać na poczucie bezpieczeństwa i stabilności wewnętrznej.

To, że pojawia się poczucie uzależnienia od partnera, trudność w wyrażaniu siebie przy nim czy „mięknięcie” w kontakcie - również jest czymś, co często towarzyszy relacjom, w których emocje są bardzo intensywne i nierówne.

Pisze Pani także o wyczerpaniu, braku siły, zmianach w funkcjonowaniu (sen, jedzenie, używki), trudnościach w pracy i na uczelni - to pokazuje, jak szeroko ta sytuacja wpływa na Pani codzienność.

To, co szczególnie ważne w Pani opisie, to fakt, że zauważa Pani zmianę w sobie - że „to nie jest już to samo funkcjonowanie co wcześniej”. Ta świadomość jest bardzo istotna.

To, czego Pani doświadcza, nie jest oznaką „słabości” - tylko sygnałem, że Pani organizm i psychika są w bardzo dużym przeciążeniu i reagują na trudną, emocjonalnie wymagającą sytuację.

Jeśli pojawi się w Pani gotowość, warto, aby nie zostawała Pani z tym sama - szczególnie że objawy, o których Pani pisze, są nasilone i wpływają na wiele obszarów życia.

Zapraszam,
Edyta Zawodna I psychoterapeutka Psycholożka Imediatorka rodzin i związków