Witam. Moja córka przez 10 miesiecy chodziła chętnie do żłobka, bardzo łatwo się zaadaptowała. Od wr
Witam. Moja córka przez 10 miesiecy chodziła chętnie do żłobka, bardzo łatwo się zaadaptowała. Od września trafiła do nowej grupy, a w październiku urodziła jej się siostra. Od połowy listopada mamy problem z jej pójściem. Jest niechęć, krzyk i płacz. Kilka dni pójdzie i od nowa. W styczniu na początku było ok, później zaczęła mieć jakieś sny budziła się z płacze trudno ja było uspokoić, zaczęła obgryzywac paznokcir. Gryźć i być nas po twarzy. Pod zlobkiem jest histeria aż do wymiotów, nawet z samochodu nie da się jej wyciągnąć. Planujemy rezygnacje jednak ciągle nie daje mi to spokoju. Czy to jest zazdrość o młodsza siostra, której na codzieńw domu nie widać mimo że jesteśmy same czy w zlobku może się jednak dziac cos zlego.
2 odpowiedzi
Dzień dobry! Z jednej strony to zazdrość, z drugiej - mózg dziecka w tym wieku jeszcze nie jest w pełni rozwinięty (nie umie racjonalnie kontrolować emocji - zresztą dla wielu dorosłych dalej jest to problemem). Dziecku wydaje się, że gdy mama z rodzeństwem jest solo, to świetnie się bez starszaka bawią (bo ono jest np. w żłobku). W tym momencie zaburzone jest poczucie bezpieczeństwa - stąd pojawia się lęk i histerie.
Sytuacja córki to efekt nałożenia się na siebie dwóch ogromnych zmian: nowej grupy w żłobku oraz pojawienia się siostry. To, co Pani obserwuje, to nie jest zwykła niechęć, ale silny kryzys więzi i poczucia bezpieczeństwa. Dziecko podświadomie czuje, że gdy ono jest „wypychane” do żłobka, w domu dzieje się coś ważnego bez niego – mama zostaje z nowym niemowlakiem. Histeria do wymiotów, bicie po twarzy i obgryzanie paznokci to sygnały, że układ nerwowy dziecka jest w stanie permanentnego przerażenia i przeciążenia. Córka nie „rozrabia”, ona w ten sposób błaga o Pani bliskość i potwierdzenie, że nadal jest kochana i bezpieczna. Objawy nocne oraz agresja to klasyczne mechanizmy rozładowania lęku separacyjnego, którego dziecko nie potrafi ubrać w słowa. Rezygnacja ze żłobka w tym momencie to bardzo dobra decyzja. Pozwoli ona córce „odchorować” zmianę, wyciszyć lęk i przekonać się, że siostra nie zajęła jej miejsca. Powrót do domu na kilka miesięcy pomoże odbudować fundamenty zaufania, a agresywne zachowania powinny wygasnąć, gdy tylko dziecko nasyci się Pani obecnością.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.