Witam Mój problem pojawil się kilka lat temu również mam problem z rozmowami z osobami których dłuż

Pani problem, wydaje się, że może być opisany tezą "ja-w-relacjach". Pojawia się on często u osób z niską samooceną lub też niskim poczuciem własnej wartości, których potrzeba bycia w kontakcie, w relacji z innymi, nie jest zaspokojona. Potrzeba bycia w tzw. empatycznym kontakcie z innymi ludźmi, jest naszą elementarną potrzebą i brak jej zaspokojenia, spowodowany przez j/w, powoduje często opisane przez Panią symptomy. Psychoterapia zwłaszcza nurt racjonalny wychodzi naprzeciw osobom takim jak Pani. Prosze sprawdzić. Życzę już przedświątecznie wszystkiego dobrego.

Dzień dobry. Odnosząc się do Pani krótkiego opisu wydaje się, że objawy, które Pani opisuje mają znaczny wpływ na jakość i zdolność do budowania satysfakcjonujących relacji interpersonalnych, ale i na Pani codzienne funkcjonowanie. Po diagnozę i ustalenie leczenia najlepiej będzie się udać do lekarza Psychiatry. Specjalista po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu dotyczącego Pani życia, funkcjonowania będzie w stanie zlecić leczenie farmakologiczne, jeśli uzna, że takie jest wskazane. Oprócz tego, zapewne uzyska Pani zalecenie, aby udać się na psychoterapię (psychodynamiczne czy poznawczo-behawioralną) dzięki której w atmosferze zrozumienia będzie Pani mogła omówić swoje emocje, doświadczenia i podjąć pracę w celu ich zrozumienia.
Oczywiście są specjaliści, którzy prowadzą takie procesy online. Proszę jednak nie zamykać się na możliwość odbycia terapii w gabinecie terapeutycznym - kontakt z terapeutą w przestrzeni gabinetowej może stwarzać Pani lepsze warunki na uczestnictwo w procesie.
Życzę dużo zdrowia i mam nadzieję, że podjęte działania przyniosą Pani ulgę, pozdrawiam.

Szanowna Pani,

Nie mogę postawić diagnozy na podstawie zapytania, natomiast z tego, co Pani opisuje, mogą to być objawy lęku społecznego (inaczej nazywanego zaburzeniem lęku społecznego), które objawiają się intensywnym lękiem przed byciem ocenianym przez innych ludzi, szczególnie w sytuacjach, które wymagają interakcji społecznych. Często pojawiają się objawy takie jak: drżenie rąk, przyspieszone bicie serca, trudności w wysławianiu się, poczucie wstydu lub niepokoju związane z tym, jak zostaniemy odebrani przez innych.

Lęk społeczny może pojawić się w różnych momentach życia, a czynniki takie jak stres, negatywne doświadczenia w przeszłości lub skłonności genetyczne mogą wpływać na jego rozwój. Warto wiedzieć, że to zaburzenie jest bardzo powszechne i skuteczne leczenie jest dostępne, zarówno poprzez terapię, jak i leki.

Leczenie lęku społecznego:

1. Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest jednym z najskuteczniejszych podejść terapeutycznych w leczeniu lęku społecznego. Terapeuta pomoże Pani zrozumieć mechanizmy, które powodują Pani lęki, i nauczy technik radzenia sobie w trudnych sytuacjach społecznych. Terapia może obejmować m.in. ćwiczenia stopniowanego narażania się na sytuacje społeczne, aby stopniowo zmniejszać lęk.


2. Leki: W przypadku silnych objawów, lekarz psychiatra może zapisać leki, które pomogą w kontrolowaniu objawów lęku, takie jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) czy inne środki uspokajające, w zależności od oceny lekarza.



Bardzo ważne jest, aby zgłosiła się Pani do specjalistów, którzy odpowiednio postawią diagnozę i zaplanują leczenie. Zalecam umówić się na wizytę u psychiatry, który będzie mógł ocenić, czy konieczne jest zastosowanie leczenia farmakologicznego, oraz u psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego, który pomoże Pani w pracy nad lękiem i skutecznymi metodami radzenia sobie w sytuacjach społecznych.