Witam, moim problemem, który zamierzam opisać, jest pogubienie w swojej orientacji seksualnej. Od
Witam, moim problemem, który zamierzam opisać, jest pogubienie w swojej orientacji seksualnej. Od zawsze miałam założone, że wolę tylko i wyłącznie mężczyzn, nawet obecnie jestem w pierwszym, szczęśliwym związku z jednym. Zdarzało się, że już w podstawówce żyłam z pytaniem o to, czy też nie interesuję się kobietami (te myśli mi potem zniknęły na długie lata). Wcześniej reagowałam z większym spokojem na myśl o potencjalnej biseksualności, ponieważ myślałam, że to minie. Aczkolwiek fakt, że od poprzedniego roku (obecnie mam prawie 20 lat) nadal mi to nie minęło, mnie to niepokoi i przeraża myśl, że mogę być biseksualna. Co prawda, to zainteresowanie kobietami i tak jest mniejsze niż mężczyznami, to jednak niepokoi mnie fakt, że w ogóle one pojawiły. Bo jak tak może być, skoro związków pragnę tylko z mężczyznami, jednocześnie mając w pewnym stopniu zainteresowanie kobietami? (Choć ono i tak nie skłania mnie do wchodzenia w związek z nimi) Czy to możliwe, że to, że mam skłonności sapioseksualne i demiseksualne komplikują całą tę sprawę? Sapio-demiseksualność jest dla mnie niezbędna i najważniejsza w nawiązaniu więzi z kimś (tak jak z moim partnerem). A te myśli przerażają mnie w szczególności dlatego, że zależy mi na tym, żeby ten aspekt mnie był stabilny i bezkonfliktowy (dla mnie jako autystyka stabilność jest niezbędna). Ta cała sytuacja sprawia, że moja tożsamość seksualna pod kątem zainteresowania płciami została zaburzona – bo zawsze wolałam tylko i wyłącznie mężczyzn, a pewne zainteresowanie kobietami sprawia, że czuję się odłączona od tego, kim jestem. A wiem też, że prawdopodobnie zostałabym odrzucona przez rodzinę z tego powodu. Na szczęście mam po swojej stronie swojego ukochanego, któremu dzieliłam się swoimi rozterkami. To przynajmniej w minimalnym stopniu dodaje otuchy, aczkolwiek mi to nie wystarcza, by dobrze poczuć się ze sobą. O czym to wszystko mogłoby świadczyć?
2 odpowiedzi
Orientacja seksualna sama w sobie nie jest problemem, dopiero my ludzie nadajemy jej znaczenie. Myślę, że tak jest w Pani przypadku. Proszę pamiętać, że sam potencjał do stworzenia relacji z osobami obu płci, nie stanowi zagrożenia dla Pani obecnego związku z partnerem. To, że podobają się Pani kobiety, jak na razie komponentem poznawczym i emocjonalnym, nie na poziomie behawioralnym (zachowania). Ważnym zasobem jest wspierający partner, może na tym oprzeć Pani swoje poczucie stabilności.
Podobne pytania
- Przeżyłam już prawie pół wieku i dopiero teraz o tym pomyślałam. A co to wszystko znaczy i co daje t
Dzien dobry. Bardzo chciałabym tu otrzymać odpowiedz na swoje pytanie o stosunkach seksualnych osob
Mam 18 lat i jestem w klasie w 4 klasie liceum. Od 9 roku życia coś było ze mną nie tak. Nie wiem sk
Dzień dobry, od około 13 lat mam nawracające, bardzo uciążliwe uczucie mrowienia i napięcia w dolne
To prawda czy bajka? kiedy cos jeszcze zapladnia przed wytryskiem? jak to rozpoznac? czy to mezczy
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


