Witam. Mam wrażenie że trafiłam na osobę narcystyczną. Początki byly wspaniałe i bardzo szybko relac

Witam. Mam wrażenie że trafiłam na osobę narcystyczną. Początki byly wspaniałe i bardzo szybko relacja stała się poważna. Zostawił dla mnie swoja narzeczoną i przeniósł się na drugi koniec Polski. Po czasie jednak zaczęły do mnie docierać niepokojące sygnały. Zauważyłam że mój partner jest bardzo skupiony na sobie i swoich emocjach, kompletnie nie widząc przy tym mnie. W momencie kiedy np. Podniesie na mnie głos a ja zrobię smutną minę, bo sposob w jaki się do mnie odezwał mnie zabolał, to komentuje to slowami: "jak masz byc obrażona to wracamy do domu", po czym po czasie oskarża mnie o to ze zabieram mu prawo do okazywania złości... ogolnie rzecz biorąc, jest bardzo wrażliwy na krytykę na którą reaguje straszną złością i mam wrażenie że wszystkie swoje złe cechy projektuje na mnie. Często karze mnie milczeniem, mówiąc ze jest po prostu zmęczony ale dla mnie to milczenie ma drugie dno. (Mozliwe ze przesadzam) Nigdy nie przeprasza za nic , no chyba ze widzi ze został zdemaskowany a ja jestem nieugięta- wtedy nagle przychodzi do mnie i przeprasza. Jeśli chodzi o mnie, to ja coraz gorzej czuję się w tej relacji. Jestem zestresowana, przestaję być sobą i waże slowa zanim cokolwiek powiem, bo nigdy nie wiem co on moze odebrac jako atak/krytykę i co rozpęta wojnę. Chciałabym wiedzieć czy jest w ogóle sens próbować wytrwać w tej relacji? Partner zgodził się na terapię par. Czy jest szansa ze to coś pomoże?