Witam. Mam 20 lat. Od dłuższego czasu nie jestem stabilna emocjonalnie. Potrafię robić się nerwowa o
Witam. Mam 20 lat. Od dłuższego czasu nie jestem stabilna emocjonalnie. Potrafię robić się nerwowa oraz agresywna . Wcześniej zdarzało się to po alkoholu, mimo że go nie nadużywam. W ostatnim czasie dzieje się to również na trzeźwo. Potrafię wypominać sytuację sprzed 2 lat. Boje się osamotnienia, że zostanę sama. Nie lubię jeśli idzie coś nie po mojej myśli. Po wszystkich złych rzeczach, które mówiłam czy nawet robiłam bardzo żałowałam. Starałam się zawsze naprawiać te błędy. Nie zawsze niestety to wychodzi. Skutkiem jest utrata bliskiej dla mnie osoby. Chciałabym abym była w stanie reagować spokojnie na krytykę, porady, nagłe zmiany planów itd. co mogę zrobić w tej sytuacji? Dziękuję za pomoc.
4 odpowiedzi
Witam serdecznie, rozumiem, że czuje Pani dyskomfort w obecnej sytuacji i chciałaby Pani nauczyć się rozumieć emocje i nad nimi panować. Wykonała Pani pierwszy krok i zaczęła Pani szukać pomocy. Myślę, że jest wskazana wizyta u psychoterapeuty, aby popracować nad zaburzeniami emocjonalnymi, czyli nieprawidłową reakcją emocjonalną na bodźce zewnętrzne. Bardzo często możemy je rozpoznać po wahaniach nastroju oraz zakłóceniach myślenia oraz działania. Jest to oczywiście do wypracowania. Pozdrawiam
Dzień dobry, istnieje bardzo bliski związek pomiędzy agresją i nerwowością a doświadczeniem lęku (to wszystko jest ze sobą powiązane). Aby siebie dobrze zrozumieć i wypracować w sobie zmianę potrzebuje Pani terapii. Bo jak rozumiem z wpisu boi się Pani osamotnienia, boi się Pani negatywnych opinii na swój temat od innych (jak się boimy krytyki od innych o sobie, bardzo często występuje też niska samoocena). Jest Pani w bardzo dobrej pozycji bo zauważa u siebie pogorszoną jakość zycia i chęć zmiany tego. A jak jest chęć zmiany, to wszystko jest do zrobienia razem z specjalistą który Panią nakieruje na "dobry tor życia" :-) Życzę powodzenia i wytrwałości. Z wyrazami szacunku, Marcin Rybak
Opisała Pani sytuacje w których czuje Pani złość, poczucie lęku, a także chęć kontrolowania sytuacji. Zachęcam do przyjrzenia się w jakich sytuacjach "odpala się" złość. Dodatkowo proponuję poszukiwanie analogii do sytuacji ze wczesnego dzieciństwa - co Panią złościło, kiedy odczuwała Pani silny strach? To są tematy do przepracowania z psychologiem. Czasem wystarczy zaledwie klika konsultacji, czasem jest to o wiele dłuższa droga do zdrowienia.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.