Witam, jestem mężczyzną heteroseksualnym , kilka dni temu zacząłem pisać mężczyzną biseksualnym któr

Dzień dobry, seksualność nie jest 0-1 i zazwyczaj jest na spektrum i jest elastyczna. Zainteresowanie z Pana strony na spotkanie z mężczyzną może wynikać z Pana biseksualności, która wcale nie musi rozkładać się 50/50, a może rozkładać się na przykład 90/10. Jako ludzie jesteśmy istotami seksualnymi i możemy eksplorować swoją seksualność. Doznania, które Pan ma są jak najbardziej naturalne. Pozdrawiam :)

Warto dać sobie przestrzeń, żeby spokojnie przyjrzeć się temu, co dokładnie czujesz: czy to bardziej ciekawość, potrzeba bliskości, ekscytacja nowością, czy coś jeszcze innego. Równie ważne jest zastanowienie się nad własnymi granicami – co byłoby dla Ciebie w porządku, a co nie? Pozdrawiam, Anita K.

To, co Pan opisuje, mieści się w granicach normalnego ludzkiego doświadczenia i nie jest niczym nienaturalnym ani niepokojącym. W psychoterapii rozróżniamy ciekawość, fantazję i impuls od tożsamości oraz realnych decyzji. Zainteresowanie czymś nowym wcale nie musi oznaczać, że ma Pan inną orientację, nie musi Pan też popychać siebie w stronę konieczności działania. Warto wiedzieć, że ludzka seksualność rzadko bywa całkowicie „zero-jedynkowa” i nie każdy doświadcza jej jako stuprocentowo heteroseksualnej czy homoseksualnej, co nie jest zaburzeniem ani czymś wymagającym etykietowania. Fantazje, myśli czy chwilowa ciekawość mogą się pojawiać i same w sobie niczego o Panu nie przesądzają. Takie odczucia mogą dotyczyć nie tylko seksualności, ale też potrzeby poznania siebie, bycia zauważonym czy sprawdzenia własnych granic. Ma Pan prawo nie wiedzieć i nie podejmować żadnej decyzji teraz. Ważne jest, by pozostać w kontakcie ze sobą i swoimi granicami oraz obserwować siebie. Jeśli te myśli lub emocje będą wracać lub staną się obciążające, rozmowa z psychoterapeutą może pomóc je spokojnie zrozumieć, bez ocen i presji.

Witam To, co opisujesz, jest czymś, z czym mierzy się wiele osób, i samo w sobie nie jest niczym nienaturalnym. Ciekawość, chęć sprawdzenia czegoś nowego czy zastanawianie się nad własnymi reakcjami nie oznaczają automatycznie zmiany orientacji ani tego, że „powinieneś” coś zrobić. Fantazje, myśli i impulsy to jedno, a realne decyzje i granice to drugie. Warto dać sobie czas, przyjrzeć się temu spokojnie i zapytać siebie, co za tą ciekawością stoi i czego faktycznie potrzebujesz. Masz pełne prawo zarówno do eksplorowania, jak i do powiedzenia „nie”, jeśli uznasz, że to nie jest dla Ciebie.

Tak, to co odczuwasz jest naturalne i nie oznacza zmiany orientacji seksualnej. Ciekawość może wynikać z nowości sytuacji, poczucia bycia pożądanym lub chęci sprawdzenia czegoś innego, a nie z trwałego pociągu do mężczyzn. Warto zastanowić się, co dokładnie Cię ciekawi i czy ewentualne działanie byłoby zgodne z Twoimi granicami i wartościami. Masz pełne prawo dać sobie czas, odmówić lub po prostu pozostać przy refleksji każda z tych reakcji jest w porządku. Pozdrawiam J.L

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że tak — sama ciekawość seksualna wobec doświadczenia z osobą tej samej płci może się pojawić także u mężczyzny, który dotychczas identyfikował się jako heteroseksualny. Nie oznacza to automatycznie, że „tak naprawdę jest Pan gejem” ani że musi Pan natychmiast zmieniać sposób, w jaki określa swoją orientację. Warto rozdzielić trzy rzeczy: orientację, fantazję i zachowanie. Orientacja dotyczy względnie trwałego wzorca romantycznego i seksualnego pociągu. Fantazje i ciekawość mogą być znacznie szersze. Natomiast pojedyncze doświadczenie seksualne również nie przesądza samo w sobie o orientacji. Może więc Pan myśleć: „jestem heteroseksualny, ale ciekawi mnie, jak wyglądałoby takie doświadczenie”. To nie jest sprzeczność, którą musi Pan natychmiast rozwiązać. Bardziej zastanowiłabym się nad tym, co dokładnie Pana ciekawi. Czy pociąga Pana konkretnie ten mężczyzna? Sama możliwość przekroczenia czegoś dotychczas nieznanego? Określona aktywność seksualna? Bycie pożądanym przez mężczyznę? A może fantazja jest ekscytująca, ale realne spotkanie już nie? To bardzo różne rzeczy. Proponowałabym odpowiedzieć sobie spokojnie na kilka pytań: - Gdyby nie było żadnej presji ani oczekiwań ze strony tego mężczyzny, czy nadal chciałbym spróbować? - Czy myśl o spotkaniu wywołuje przede wszystkim ciekawość i podniecenie, czy raczej lęk i poczucie, że „powinienem się zgodzić”? - Czy jestem zainteresowany właśnie nim, czy tylko samą możliwością eksperymentu? - Jak czułbym się, gdyby doszło tylko do spotkania i rozmowy, bez seksu? - Czy potrafiłbym w trakcie powiedzieć „stop”, jeśli coś przestanie mi odpowiadać? Jeżeli odpowiedź brzmi: „jestem ciekawy i naprawdę sam tego chcę”, nie musi Pan się tej ciekawości bać. Nie ma też obowiązku przechodzić od razu do pełnego kontaktu seksualnego. Można spotkać się, zobaczyć, jak czuje się Pan przy tej osobie, i dopiero później zdecydować. Natomiast jeśli zgodziłby się Pan głównie dlatego, że nie chce Pan wyjść na tchórza, nie chce zawieść tamtego mężczyzny albo chce Pan „sprawdzić swoją orientację raz na zawsze”, wtedy zwolniłabym. Seks nie powinien być testem tożsamości. Jeżeli zdecyduje się Pan na doświadczenie seksualne, ważne są również jasna zgoda, możliwość wycofania jej na każdym etapie oraz bezpieczeństwo seksualne. Nowy partner nie zwalnia z rozmowy o zabezpieczeniu, infekcjach przenoszonych drogą płciową i granicach. I jeszcze jedno: jeśli później okaże się, że doświadczenie Panu odpowiadało, to także nie wymusza natychmiast żadnej etykiety. Może Pan przez jakiś czas po prostu obserwować siebie. Orientacja nie musi być rozstrzygana na podstawie jednego wieczoru. W GRUPIE EMITBERG możemy również spokojnie przepracować temat seksualnej ciekawości, lęku przed oceną i znaczenia, jakie nadaje Pan temu doświadczeniu — bez próby „ustalania na siłę”, kim Pan jest. Najkrócej: tak, taka ciekawość może być naturalna. Ważniejsze od pytania „co to mówi o mojej orientacji?” jest teraz pytanie „czy naprawdę tego chcę i czy czuję się z tym bezpiecznie?”.