Witam, jestem 18 letnią dziewczyną i mam pewien problem. Otóż od dłuższego czasu mam kompletną obses

Dzień dobry, dziękuję, że podzieliłaś się na forum swoją sytuacją. Zdaję sobie sprawę, że odczucia, których nie rozumiesz, ,mogą być dla Ciebie trudne. Warto poszukać jakichś czynników, z których mogą one wynikać, przyjrzeć się temu, co dokładnie w tej osobie przyciąga Twoją uwagę. Czy to jej sposób bycia? Jakieś konkretne zachowania? Czy myśli za każdym razem są inne czy dotyczą podobnych sytuacji? Czy są to sytuacje wyobrażone, czy bardziej wspomnienia zdarzeń, które miały miejsce? To tylko kilka przykładowych pytań, które mogą pomóc w zrozumieniu tego, co się dzieje. Rozmawiałaś z kimś o tym? Czasem wyrażenie swoich myśli na głos, również może być pomocne w zrozumieniu swoich uczuć i emocji. Jeśli czujesz, że Twoje myśli są dla Ciebie zbyt uciążliwe i przeszkadzają Ci w codziennym życiu, rozważ spotkanie osobiste z psychologiem lub psychoterapeutą. Możliwe, że potrzeba więcej czasu i dodatkowych pytań, które pomogą Ci zrozumieć Twoje uczucia.

Dzień dobry, zafascynowanie koleżanką w pracy może być podyktowane różnymi czynnikami. Może koleżanka ma jakieś cechy które ci imponują, może jej zachowanie, pewność siebie, styl ubierania. Warto się zastanowić co takiego ona robi, że akurat ona zwróciła na Ciebie uwagę i Cię hipnotyzuje. Jeżeli, tak jak już poprzedniczka napisała, to utrudnia Ci codzienne funkcjonowanie warto udać się do specjalisty, który pomoże Tobie zrozumieć tę sytuację. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.

Myślę, że nie tylko treść tej fascynacji może być istotna. Jeśli to nasilenie wydaje się Pani zbyt intensywne i zakłóca to dobre funkcjonowanie a tak to odczytuję, to konsultacje z psychologiem mogą pomóc. Są np, metody uczenia się kierowania swoją uwagą, ale też przyjrzenie się głębsze temu zjawisku może coś wnieść do Pani życia.
Pozdrawiam Jacek Czapski

To, co Pani opisuje, może przypominać silną fascynację - taki „przeskok” uwagi i uczuć na jedną osobę, z euforią przy spotkaniach, fantazjami i trudnością w skupieniu, nawet jeśli nie ma w tym pociągu seksualnego. W Pani wieku to częste i nie musi oznaczać, że jest Pani homoseksualna. Bywa, że zachwyt dotyczy kogoś, kto ucieleśnia cechy, jakich Pani potrzebuje albo pragnie w sobie (spokój, pewność, uznanie), czasem to głód bliskości i bycia zauważoną, czasem identyfikacja („chciałabym być trochę jak ona”), a nie orientacja seksualna. To, czy i jak się Pani określi, nie musi się rozstrzygać teraz — ważniejsze jest zrozumieć, co dokładnie Panią tak przyciąga i jak to wpływa na codzienność. Jeżeli ta intensywność dalej będzie Panią męczyć, wyłączać z nauki czy snu, warto rozważyć kilka stacjonarnych spotkań z psychologiem/psychoterapeutą, żeby bez pośpiechu prześledzić wątki bliskości, idealizacji i lęku przed odrzuceniem, by odzyskać wpływ nad własnym życiem emocjonalnym. Ma Pani prawo do ciekawości wobec swoich uczuć i do czasu, by je spokojnie poukładać, bez presji na natychmiastowe definicje.
Pozdrawiam serdecznie. Monika Bała