Witam . Chciałabym dowiedzieć się czegoś więcej na temat choroby mojego partnera. Ma on nerwice lęko

Dzień dobry.
Znajduje się Pani w niełatwej sytuacji, bo ciężko jest być w relacji (tym bardziej miłosnej) z kimś, kto sam ma niepoukładane własne sprawy/trudności. Rozumiem też, że Pani zależy i chciałaby pomóc sobie i partnerowi.
Z opisu sytuacji należałoby zastanowić się:
- co to znaczy, że partner jest AA (czy miał zdiagnozowane uzależnienie od alkoholu, czy przyjmował inne środki, czy odbył terapię, a więc uczył się jak radzić sobie z głodem alkoholowym, wyrażaniem emocji, kontrolą złości, czy uczęszcza tylko na mityngi..)
- co to znaczy, że partner ma, jak Pani pisze, nerwicę (czy ma postawioną jednoznaczną diagnozę, czy nerwica występowała wcześniej, przed nadużywaniem alkoholu, czy jednak lekarz widzi powiązanie z piciem i jego odstawieniem, czy oprócz leków, korzystał z terapii..)
Kolejna kwestia - czy w czasie Waszych rozmów (nie w kłótni i emocjach) Pani partner deklaruje, że chce tworzyć z Panią związek, czy widzi własne problemy i chce nad nimi pracować, czy widzi, że Panią rani.
I na koniec najważniejsze, kwestia Pani granic. Czy zastanawiała się Pani dlaczego weszła w ten związek, co jest Pani w stanie poświęcić, czy jest Pani gotowa znosić frustracje, wspierać partnera.
To co mogę poradzić, to udanie sie do Poradni Leczenia Uzależnień lub PZP(wizyty na NFZ) lub do terapeuty prywatnie, celem odbycia kilku konsultacji indywidualnych, aby dowiedzieć się jak funkcjonuje osoba uzależniona z nerwicą, przyjrzeć własnym emocjom, jak to na Panią wpływa, ułożyć sobie w głowie sytuację i podjąć własną decyzję. A być może partner też dałby się namówić osobno na wizytę, w Poradniach przyjmują zarówno terapeuci, jak i psychiatrzy.
Wspieram i życzę żeby się Pani ułożyło.

Dzień dobry,

Rozumiem, że sytuacja, w której się Pani znalazła, jest wyjątkowo trudna i emocjonalnie wyczerpująca. Partner z nerwicą lękową i problemami z uzależnieniem może doświadczać intensywnych uczuć i przekonań.

Chciałabym Panią zapewnić, że nie jest Pani odpowiedzialna za zdrowie psychiczne swojego partnera. Oczywiście, może Pani go wspierać i zachęcać do leczenia, ale najważniejsze jest, aby pamiętać o swoich własnych potrzebach i zdrowiu psychicznym.
Zachęcanie partnera do regularnych wizyt u psychiatry i terapeuty jest ważne. Prawidłowo dobrane leki oraz terapia mogą znacząco poprawić jego stan. Jednocześnie bardzo ważne jest, aby jasno komunikować swoje potrzeby i granice. Jeśli to możliwe warto powiedzieć partnerowi, jak jego zachowanie wpływa na Pani samopoczucie. Proszę znaleźć wsparcie dla siebie. Może to być terapia indywidualna lub grupy wsparcia dla partnerów osób z zaburzeniami lękowymi lub uzależnieniami. Dbanie o swoje zdrowie psychiczne jest kluczowe.

Jeśli ma Pani dodatkowe pytania lub potrzebuje więcej wsparcia, jestem tutaj, aby pomóc.

Z wyrazami szacunku,
Marta Ługowska

Rozumiem, że sytuacja, w której Pani się znajduje, jest wyczerpująca emocjonalnie. Uważam, że warto zachęcać partnera do regularnych wizyt u specjalisty z dziedziny psychiatrii i psychologii. Odpowiednio dobrane leki i leczenie mogą znacznie poprawić jego stan. Jednocześnie bardzo ważne jest jasne komunikowanie swoich potrzeb i ograniczeń. Proszę pamiętać również o własnych potrzebach.
Pozdrawiam serdecznie

Bycie w relacji z osobą chorującą na nerwicę lękową wymaga wiele siły i zrozumienia. Nerwica lękowa to zaburzenie, w którym lęk i napięcie emocjonalne są bardzo silne, często nieadekwatne do sytuacji, a osoba chora może reagować wycofaniem, złością lub podejrzliwością. Często wynika to z potrzeby kontroli i lęku przed utratą bezpieczeństwa, a nie ze złej woli.

Takie zachowania, jak podejrzliwość czy oskarżenia, mogą być objawem choroby, a nie świadomym działaniem. Dlatego ważne, by to lekarz psychiatra dobrał odpowiednie leczenie — zarówno farmakologiczne, jak i psychoterapię, która w dłuższej perspektywie przynosi dużą poprawę.

Z Pani perspektywy kluczowe jest zachowanie granic i troska o własne emocje. Nie da się pomóc, jeśli samemu jest się przeciążonym. Warto, by również Pani mogła porozmawiać z psychologiem — o tym, jak reagować, jak nie brać odpowiedzialności za słowa partnera i jak nie zatracić siebie w tej relacji. Proszę, aby w tej trosce do partnera, nie zapominała Pani o sobie.