W wieku 17 lat stwierdzono u mnie depresję i fobię społeczną. Przez dwa lata przyjmowałam lek aserti

W wieku 17 lat stwierdzono u mnie depresję i fobię społeczną. Przez dwa lata przyjmowałam lek asertin. Dziś mam 23 lata i od kilku miesięcy przezywam ponownie stany depresyjne, ale dodatkowo towarzyszy jej gniew i agresja. Poszłam do lekarza psychiatry, który zapisał lamitrn stwierdzając chorobę dwubiegunową. Mówiłam lekarzowi o skutkach ubocznych leków, że mam silne zawroty głowy, że mam problem z koncentracja, czasem nie wiem co robię, że już nie wybucham, ale nie byłam wcześniej tak drażliwa. Teraz wszystko mnie denerwuje, nawet małe drobnostki. Psychiatra stwierdzil ze zwiekszy dawkę do 3 tabletek dziennie. Nie mam już stanów depresyjnych, ale czuję, że robię obojętna na wszystko. Nie wiem jak sobie już pomoc. Byłam u kilku psychologów w życiu, ale nikt nie rozumie mojego problemu. Obecny psychiatra zwraca uwagę na jakieś moje sytuacje z przeszłości,typu zaburzenia odżywiania, czy samookaleczanie, które było tylko wynikiem 16 lat życia pod dachem z ojcem alkoholikiem. Teraz w wieku 22 lat związałam się z mężczyzną, który zaczął nadużywac narkotyków, alkoholu ... i to obudziło we mnie straszna agresję nad którą czasem nie panuje. Doszło nawet z jednej strony i drugiej do rękoczynów za co mi wstyd. Kocham tego mężczyznę, widzę że się stara ale czasem się zapomina, wszystko wraca, ja bywam często bardzo podejrzliwa. Mieszkaliśmy długi czas razem, zmienilismy mieszkanie na droższe, ale kilka miesięcy temu przesadził znowu i postanowiłam go wyprowadzić. Mam przez to dużo gorsza sytuację finansową, nie starcza mi na wszystko tak jak przedtem. To też mnie bardzo dobija. Mam również natłok pracy i nie mogę pozwolić sobie na urlop dłuższy niż 2 dni. Jestem przemęczona i czuje się bardzo samotna. Nie jeżdżę nawet zbyt często do rodziny, ponieważ moja matka mieszka dosyć daleko ,a dojazdy do tamtej miejscowości są bardzo ograniczone. Wszystko to pogarsza mój stan. Nie wiem co zrobić, czy próbować dalej leków, czy terapii, czy coś pomoże mi się zmienic, ta agresję, ta złość...