W 2016 roku rozpoczęłem leczenie zęba kanałowego 46, które zakończyłem na po etapie opracowania kana

W 2016 roku rozpoczęłem leczenie zęba kanałowego 46, które zakończyłem na po etapie opracowania kanałów. Przeniosłem się do innego stomatologa, ząb 46 nie sprawiał żadnych problemów, dlatego też jego leczenie kanałowe zostało dokończone w na przełomie 2017/2018 roku. W międzyczasie inne zęby były bardziej pilne. Leczenie na ww. przełomie skończyło się dokonaniem rozległej perforacji na dnie korony, została wypełniona MTA, dentysta zasugerował, że w przyszłości, jeśli pojawia się problemy z tym zębem - należny powtórzyć leczenie kanałowe. Po tej sugestii, zmieniłem stomatologa. Zanim znalazłem kogoś komu zaufam odwiedziłem kilka gabinetów. Każdy z lekarzy twierdził, że większość wypełnień jest nieszczelnych (a miały góra dwa lata), ponadto ząb 46 do usunięcia. Mój obecny stomatolog wciąż twierdzi, że z tym zębem nic nie można zrobić, konsultowałem sie też z chirurgiem, który to potwierdził. Zalecano jak najszybsze usunięcie, aby nie doprowadzać do zaniku kości. Nie zdecydowałem się, ząb do tej pory nie sprawiał większych problemów, a nie stać mnie na implant, który byłby konieczny). Od jakiegoś czasu czuję w jamie posmak ropy, ząb 46 ma widoczną próchnicę, lecz mój lekarz stwierdził, że nie będzie jej usuwać i szczelnie zamykać zęba, bo doprowadzi to do powstania nadciśnienia. Podczas żucia gumy czuje mały, tępy ból, zrobiłem zdjęcie RTG zęba, widać zanik przepchniętego materiału. Coraz bardziej zastanawiam sie nad usunięciem tej szóstki zanim pojawi się potężny ból, sęk w tym, że zęba 47 nie mam od kilku lat. Czy usunięcie to jedyne wyjście?