Prawidłowe wyniki ECHO serca, HOLTER EKG, EKG wysiłkowe a arytmia

Witam, Czy prawidłowe wyniki wymienionych badań wykluczają choroby serca? Moje wyniki są prawidłowe, a jednak nadal występuje u mnie arytmia kilka razy w tygodniu głównie wieczorem, nasilająca się po spożyciu nawet niewielkiej ilości alkoholu. Echo serca - w ocenie lekarza kardiologa prawidłowe- brak zaburzeń pracy, przerostów. Próba wysiłkowa - 10 mets (dłuższa przerwa w aktywności fizycznej spowodowana arytmią, kiedyś 13 mets) EKG i HOLTER EKG - brak zaburzeń (badania wykonane niefortunnie w dni, gdy arytmia nie występowała) Tarczyca FT3, FT4, TSH w normie, a także wykonane USG tarczycy nie wykazujące nieprawidłowości Średnie ciśnienie tętnicze - 139/90 (pomiar 2x dziennie przez 3 tygodnie) Średni puls spoczynkowy - 85-90 (max -110, min -75) (pomiar 2x dziennie przez 3 tygodnie) Kardiolog ostatnio dał mi delikatnie do zrozumienia, że ma wątpliwości co do faktu występowania u mnie arytmii. Dodam, że te dolegliwości spowodowały u mnie nerwicę lękową z atakami paniki, jednak od samego początku uczęszczam na terapię, w ocenie mojego terapeuty wszelkie objawy psychosomatyczne powinny ustąpić lub zminimalizować swoje natężenie, jednakże stan się stopniowo pogarsza, epizody są częstsze oraz bardziej uciążliwe (uderzenia serca są jakby przerywane w trakcie pojedynczego cyklu i natychmiast po takim przerwaniu następuje mocne, pełne uderzenie/odczuwam to jako 1,5 uderzenia serca sprawiające wrażenie mocnego "bulgotnięcia" mówiąc bardzo kolokwialnie/niegdyś występowały maksymalnie 2-3 takie cykle, aktualnie potrafią występować w seriach po 5-10). Czy powinienem wykonać jeszcze jedno badanie HOLTER EKG tym razem prowokując objawy przy pomocy alkoholu lub kofeiny? Kardiolog powiedział, że nie jest w stanie nic zrobić bez zarejestrowanego epizodu i na chwile obecną zawiesza dalsze kroki przepisując mi 1/4 tabletki leku NEBILET, dając tym samym do zrozumienia, że ma wątpliwości co do mojej prawdomówności. Czy może powinienem zignorować swoje dolegliwości i żyć jakby nigdy nic mimo, iż w wieku 25 lat czuję się jak starzec? Nie jestem w stanie skoncentrować się na pracy zawodowej, ponieważ w przeciwieństwie do innych pracowników miewam epizody arytmii w czasie pracy, które wymagają ode mnie przerywania obowiązków. Nie jestem w stanie podjąć żadnej poważnej decyzji co do zmiany miejsca zamieszkania, podróże zarówno krajowe jak i zagraniczne są dla mnie barierą nie do przejścia, ponieważ w każdej chwili mogę dostać epizodu arytmii, który nie jest dla mnie obojętny z przyczyn "podrywania" mnie momentalnie z pozycji w jakiej się znajduję i potrzeby dojścia do siebie przez kilka minut. Nie wspomnę już o prowadzeniu samochodu, w trakcie którego byłem już zmuszony kilkakrotnie zatrzymać się stwarzając wcześniej sytuację cokolwiek niepewną co do bezpieczeństwa ruchu drogowego. No i na koniec - niemożność podjęcia wysiłku fizycznego, przez co ostatnimi czasy mocno przybrałem na wadzę. Czy faktycznie jest to stan, który zgodnie z opinią mojego lekarza prowadzącego nie wymaga zainteresowania i interwencji? Bardzo proszę o porady. Uprzedzając wszelkie spekulacje co do oszacowania mojego komfortu życia względem kosztów jakie mógłby ponieść NFZ chciałbym zapewnić, że jestem w stanie wydać każde pieniądze prywatnie, aby poprawić mój stan, o ile tylko znajdzie się specjalista, który mógłby udzielić jakiś rzetelnych i konkretnych wskazówek co do postępowania w moim przypadku. Mężczyzna, wiek 25 lat.