Podejrzewam u siebie depresję objawy (mimo dobrej pracy,rodziny itp) ,od pewnego czasu "uciekam" od

Szanowna Pani,

trudności, z jakimi się Pani mierzy wymagają specjalistycznego wsparcia. Im wcześniej Pani skorzysta z fachowej pomocy, tym szybciej może Pani uruchomić proces zdrowienia, by odzyskać zdrowie psychofizyczne. Czekanie do momentu ekstremalnej kulminacji nagromadzonych emocji jest działaniem na własną szkodę. Skoro Pani się do nas zwraca, to znaczy że rozumie Pani powagę sytuacji oraz pragnie podjąć działania, które zmienią jakość Pani funkcjonowania. Zapraszam, by po tym kroku, który wymaga odwagi, podjęła Pani kolejny. W trosce o siebie zachęcam Panią do skorzystania ze wpsarcia psychologa/psychoterapeuty.

Z uszanowaniem,
dr Monika Gmurek

Droga Pani,
tak gwałtowne zmiany emocjonalne kwalifikują do zwrócenia się po pomoc psychologiczną. Proszę znaleźć psychologa w swojej okolicy i umówić się na wizytę.
Pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog

Myślę, że już się Pani martwi, dlatego polecam wizytę u psychologa, który pomoże Pani przyjrzeć się obecnej sytuacji i zrozumieć jej przyczyny. Zasadna byłaby również wizyta u psychiatry z uwagi na opisywane przez Panią zaburzenia w sferze emocji oraz fantazje ucieczkowe, być może i samobójcze. Powodzenia :)

Droga Pani, każdy moment jest dobry, żeby zawalczyć o siebie :) Warto udać się do specjalisty, jeśli czuje Pani dyskomfort, obniżony czy zmienny nastrój to znaczy, że przeżywa Pani napięcie, coś Panią obciąża. Udając się do specjalisty można ten ciężar zrzucić. Pozdrawiam serdecznie :)

UWAGA - Nie zwlekać z umówieniem się do specjalisty.

Z opisanego stanu wynika, że występujące objawy – unikanie kontaktów z innymi, napady agresji, zmiany nastrojów, obojętność wobec otaczającego świata oraz myśli o ucieczce – mogą wskazywać na obecność zaburzeń emocjonalnych, takich jak depresja lub inne zaburzenia nastroju. Depresja może występować nawet wtedy, gdy życie wydaje się zewnętrznie stabilne, co może powodować trudności w zrozumieniu przyczyn tych objawów.

Pojawiające się myśli o ucieczce czy pragnienie bycia samemu, a także trudności w kontrolowaniu emocji, mogą być wyrazem silnych przeżyć wewnętrznych. Warto również zwrócić uwagę na myśli dotyczące samookaleczenia się lub chęci zniknięcia. Choć mogą one wynikać z chwilowego kryzysu emocjonalnego, są one sygnałem, który nigdy nie powinien być bagatelizowany.

Zaleca się jak najszybszą konsultację z psychoterapeutą lub psychiatrą, którzy pomogą zrozumieć przyczyny tych emocji i myśli, a także zaproponują odpowiednią pomoc terapeutyczną. W przypadku depresji ważne jest, aby nie zwlekać z szukaniem wsparcia, ponieważ wczesna interwencja może pomóc w skuteczniejszym radzeniu sobie z objawami i poprawie jakości życia.

Poszukiwanie pomocy jest krokiem w stronę zdrowia psychicznego i nie ma w tym nic złego. Specjalista pomoże przejść przez trudne chwile i wypracować odpowiednie strategie radzenia sobie z emocjami.

Objawy które Pan/Pani opisuje mogą być objawami zaburzeń depresyjnych jednakże warto na początku ustalić od kiedy one trwają, w jakich okolicznościach się pojawiły oraz czy z czasem są coraz bardziej intensywne, czy towarzyszą temu problemy ze snem i/lub apetytem. Zachęcam do konsultacji z lekarzem psychiatra. Lekarza psychiatra być może zada Panu/Pani takie pytania właśnie pytania oraz będzie prosił o rozwinięcie niektórych wątków np. co to znaczy że miewa Pan/Pani napady agresji.

Dzień dobry,

Opisane przez Panią objawy — wycofanie z kontaktów z innymi, wahania nastroju, napady złości i głębokie przygnębienie, poczucie obojętności i myśli o „ucieczce” — mogą wskazywać na to, że Pani psychika jest mocno przeciążona. Dodatkowo pojawienie się myśli rezygnacyjnych czy samobójczych jest wyraźnym sygnałem, że nie warto czekać — to jest moment, żeby szukać wsparcia. To, że „ma się dobrą pracę i rodzinę”, nie oznacza, że psychicznie musi być dobrze. Depresja nie wybiera — może dotknąć każdego, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. I właśnie dlatego warto się zatrzymać i poszukać pomocy, zanim objawy się pogłębią. Psycholog lub psychoterapeuta pomoże nie tylko nazwać to, co się dzieje, ale również znaleźć konkretne sposoby na wyjście z tego stanu — krok po kroku, z empatią i zrozumieniem.

Nie musi Pani radzić sobie z tym sama. Zachęcam do kontaktu — rozmowa może być pierwszym ważnym krokiem ku zmianie.

Pozdrawiam,
Zuzanna Dąbrowska
Psycholog