Ostatnio mam napady agresji. Często są dni kiedy przytłacza mnie opieka nad dzieckiem. Ostatnio prze

Czuje się Pani niepewnie w nowej roli, przytłoczona, rozdrażniona. Wskazana byłaby pomoc psychologiczna. Warto by psycholog przyjrzał się Pani funkcjonowaniu, czy nie są to początki depresji.

Droga Autorko, Twoja historia niezwykle mnie poruszyła. To z czym się zmagasz jako świeżo upieczona mama jest tak trudne, wielowątkowe i często przerażające, że ciężko jest mi sobie wyobrazić jak musisz się czuć w tej kompletnie nowej dla Ciebie roli. Macierzyństwo wciąż bywa przedstawiane jako słodki czas z maluszkiem, gdzie nie ma problemów, a jedynie radość i szczęście. To bardzo mocno zaburza prawdę o tym jak ciężka psychicznie i fizycznie jest to praca. Nikt tak do końca nie przewidzi jak będzie to u niego, a często na forach dla mam czy grupach społecznościowych opisy bywają niespójne i różnorodne. Każda kobieta zupełnie inaczej przeżywa poród, połóg, a także pierwsze miesiące życia z niemowlęciem. Jeśli jesteś w tego typu miejscach i czujesz, że nie służy Ci to w żadnym wypadku, a jedynie powoduje jeszcze większe obawy i trudności to serdecznie zachęcam Cię do opuszczenia tych miejsc. Jesteś mamą, która się boi, która nie do końca rozumie pewne swoje zachowania, co jednak jest bardzo istotne - która mocno się stara i jest zaangażowana. To co czujesz jest normalne, droga Autorko. Do tego nie dosypiasz, często nie dojadasz, stresujesz się zdrowiem swojego dziecka, a przecież jeszcze są inne rzeczy do zrobienia. To jest bardzo przytłaczające i frustrujące. Pomyśl może o wsparciu psychologicznym. Dodatkowe spojrzenie na to, a także pomoc profesjonalisty może dać Ci okazję do lepszego radzenia sobie w nowej sytuacji. Życzę Ci wszystkiego co najlepsze i odnalezienia tego co jest Ci niezbędne!

Z tego, co Pani pisze wynika, że może Pani nie czuć się pewnie w nowej roli i obawiać się tego, że coś może się wydarzyć. Nowe sytuacje są dla nas trudne, jednak czasem na tyle, że potrzebne jest wsparcie z zewnątrz. Być może warto byłoby zasięgnąć pomocy psychologa lub psychoterapeuty, by łatwiej odnaleźć się w nowej sytuacji i znaleźć lepsze sposoby regulowania emocji. Pozdrawiam!

Codziennej opiece nad małym dzieckiem mogą towarzyszyć różne uczucia - zniecierpliwienia, irytacji, bezradności, smutku, narastającej frustracji. To naturalne stany emocjonalne, które wcale nierzadko pojawiają się w przeżyciach matek, tuż po pojawieniu się ich dziecka na świecie, jak i później (a także podczas trwania ciąży). Mogą się one nasilać, gdy kobieta jest przeciążona i zmęczona (trudniej jest wtedy powstrzymać się od różnych reakcji, np. od krzyku).


Jeżeli obserwuje Pani, że sytuacje w których nie jest Pani w stanie kontrolować swoich reakcji emocjonalnych zdarzają się częściej, niepokoją Panią coraz bardziej i bezpośrednio wpływają na Pani dziecko, to należy to skonsultować z psychologiem, który pomógłby Pani wypracować sposób na radzenie sobie z przytłaczającymi Panią emocjami.

W kontakcie z psychoterapeutą można byłoby próbować rozumieć czym jest towarzyszący Pani lęk związany z wyjściami (razem z dzieckiem) poza dom. Czy wiąże się on w jakiś sposób z trudnością panowania nad emocjami i tym samym strachem przed oceną ze strony innych? A może kryje się pod nim niepewność związana ze stawianiem swoich pierwszych kroków w roli matki? Te rzeczy nie muszą się wykluczać.

Tak czy inaczej, proszę nie bagatelizować tych sygnałów. Sugerowałabym Pani konsultację z psychologiem/ psychoterapeutą.