Na codzień nie narzekam na samopoczucie. Intensywnie pracuje nad swoim charakterem i nieśmiałością.

Witam. Zacznę od pytania- czy ma znaczenie dla Pani/Pana fakt, że nie mam rozeznania, co do płci piszącej na forum osoby? Naturalną sytuacją jest przeżywanie lęku w kontakcie z mniej znanymi osobami. Kiedy kogoś znamy, czujemy się bezpieczniej, sytuacje stają się bardziej przewidywalne. Być może jest tak, że lęk występuje również w obliczu nowych, nieznanych wyzwań, sytuacji czy podejmowania decyzji w Pani/ Pana przypadku. Zastanawia się Pani/Pan czy psycholog, terapeuta pomoże. A jak z zaufaniem w stosunku do nowo poznanych osób? Ma Pani/Pan zaufanie do siebie?
Czuje się Pani/Pan wartościowym człowiekiem, kimś, kogo warto poznać, kto ma coś cennego i wartościowego aby wnieść do relacji? Zachęcam do refleksji. Jeśli będzie za trudno, proszę umówić się na wizytę do terapeuty. Pozdrawiam, Iwona.

Dzień dobry.
Często spotykam się w gabinecie z osobami, które doświadczają leków podobnych do tych opisywanych przez Panią/Pana. U niektórych lęk, napięcie i stres związane z kontaktem z nowymi i mniej znanymi osobami wywodzą się z podobnych doświadczeń, często związanych z poczuciem odrzucenia czy schematem niepełnowartościowości. Nie jest to jednak reguła, każdy człowiek ma bowiem własną historię i doświadczenia, które ukształtowały to kim jest i jak odbiera świat.
Pani/Pana przeżywanie sytuacji społecznych jest więc unikalne. Psychoterapeuta w rozmowie z Panią/Panem z pewnością pomógłby znaleźć najlepsze dla Pani/Pana sposoby radzenia sobie z tym lękiem, wsparłby w poszukiwaniu jego przyczyn i oswajaniu go tak, by nie ograniczał codziennego życia.
Zachęcam więc do konsultacji ze specjalistą i mocno trzymam kciuki za pozytywne rezultaty pracy terapeutycznej. Pozdrawiam, Barbara Lehwark

Witam. Odpowiem na ostatnie pytanie. Tak, pomoże ale nie zaczaruje. Praca nad zmianą bywa trudna ale jeśli solidnie do tego podchodzimy, to owoce są nieporownywalnie większe, niż praca. Zachęcam zatem. To też przygoda z samym sobą. Pozdrawiam serdecznie.

Witam. Jesteśmy istotami, które nieustannie komunikują się z innymi. Wzorcowym sposobem komunikowania się z otoczeniem jest reakcja płaczu niemowlęcia, gdy jest głodne - bo w ten naturalny sposób sygnalizuje swoją ważną potrzebę. Pojawia się więc pytanie, dlaczego w późniejszym życiu wielu ludzi ma problemy w konstruktywnych relacjach z innymi? Opisywane sytuacje wskazują na zakłócenia w relacjach z otoczeniem i z pewnością warto zwrócić się z tym do zaufanego psychoterapeuty. Jeśli bowiem rozpozna się przyczyny tych zakłóceń, to wtedy otwiera się droga do potencjalnej zmiany i poprawy komfortu funkcjonowania w życiu.